07136476172 - 09172030360 info@danabrain.ir

واحد خواب مرکز سلامت مغز دانا
( اختلالات خواب-سلامت خواب)

واحد سلامت خواب و اختلالات خواب مرکز سلامت مغز دانا همزمان با واحد ارزیابی و تشخیص ای مرکز در چارچوبی دانش بنیان و با همکاری و زیز نظر آزمایشگاه اختلالات رفتاری خواب دانشگاه علوم پزشکی شیراز فعالیت خود را به منظور ارایه خدمات ارزیابی، تشخیص و مداخلات در زمینه اختلالات خواب شروع نمود.

واحد خواب

واحد خواب – کلینیک خواب

آدرس: شیراز بلوار بعثت (حدفاصل چهارراه خلدبرین و فلکه سنگی) مجتمع پزشکی مریم طبقه پنجم – واحد13 موسسه سلامت مغز

ایمیل: info@danabrain.ir

تلفن: 07136476172 – 09173076279

خدماتی که در این واحد پس از ارزیابی های اولیه ارایه میشوند عبارتند از:

تست پلی سومنوگرافی (تست خواب):

هدف از این تست که ممکن است در کلینیک خواب، هتل و یا خانه شخص انجام شود، تشخیص مراحل مختلف خواب (شامل میزان خواب های سبک، عمیق و رویا و زمان وقوع آنها) و اتفاقات غیر طبیعی حین خواب می باشد. تنها بر پایه تشخیص قطعی اختلال خواب فرد است که درمان دقیق و مناسب را میتوان تعیین کرد. تست خواب تنها تست استاندارد جهت تشخیص قطعی نوع اختلال خواب است.

طبق آمار بدست آمده 30% از افراد جامعه به نوعی  از مشکلات خواب رنج می برند این مشکلات می تواند شامل بی خوابی، خواب آلوگی، مصرف بیش از حد دارو های خواب آور (قرص خواب)، کابوس های شبانه، حرکات بدن در خواب، خورخور (خروپف)، وقفه های تنفسی حین خواب و بیش از 50 نوع اختلال خواب می باشد.

تست CPAP Titration:

به منظور مداخله و بهبود وقفه تنفسی حین خواب، تعیین نوع دستگاه مناسب فرد و یافتن مناسبترین تنظیمات
تست های خواب که طی روز انجام می شوند:
۱. تست تشخیص میزان خواب آلودگی طی روز
Multiple Sleep Latency Test (MSLT)
۲. تست تشخیصی میزان توانایی بیدار ماندن
Maintenance Wakefulness Test (MWT)
ارزیابی جامع اختلالات خواب

مدیر واحد: دکتر محمد نامی- مدیر گروه علوم اعصاب دانشگاه علوم پزشکی شیراز، مسوول واحد اختلالات رفتاری دانشگاه علوم پزشکی شیراز و بخش عصب روانشناختی آزمایشگاه اختلالات خواب بیمارستان نمازی شیراز، دکترای تخصصی علوم اعصاب، فلوشیپ اختلالات خواب

ضروریت ارزیابی اختلالات خواب

اختلالات شایع خواب شامل بی خوابی، خواب‌آلودگی زیاد روزانه و خستگی، اختلالات تنفسی هنگام خواب، اختلالات حرکتی هنگام خواب و اشکالات رفتاری هنگام خواب، در درصدی از افراد جامعه به شکلی مهم و آزاردهنده، دیده می شود.

توجه نکردن به اختلالات خواب و درمان نکردن آنها نه تنها به کارآیی پایین افراد، بلکه به تبعات قابل توجه جسمی و عصب روانشناختی منجر می شود، چنانچه هر یک از ما درجاتی از اختلالات خواب را تجربه می کنیم، ممکن است ارزیابی از سوی متخصص اختلالات خواب و اقدامات تشخیصی و درمانی در مورد ما ضرورت بالینی جدی داشته باشد.

 

تشخیص به موقع و دقیق این اختلالات، نقش ویژه ای در حفظ و ارتقای سلامت جسمی و روانی افراد، افزایش بهره وری و کارایی و همچنین کاهش حوادث شغلی و تصادفات جاده ای دارد، در بررسی اختلالات خواب و درمان آنها تست های مختلفی طراحی، استاندارد و معرفی شده است که مهم ترین آنها شامل “پلی سومنوگرافی” شبانه، تست سنجش میزان خواب آلودگی در روز، تست سنجش میزان توانایی بیدار ماندن و تیتراسیون CPAP هستند.

تست خواب یا “پلی سومنوگرافی”

تست خواب یا “پلی سومنوگرافی”متداول ترین تستی است که در مراکز اختلالات خواب انجام می شود. این تست برای تشخیص بسیاری از اختلالات خواب به عنوان روش استاندارد محسوب می شود که می توانیم به سندرم وقفه موقت تنفسی(آپنه) خواب از نوع انسدادی، سندرم آپنه خواب مرکزی، حرکات ریتمیک اندام هنگام خواب و حملات خواب در مدت روز اشاره کنیم.

یکی از عوارض و نشانه های مشترک این اختلالات، خواب آلودگی در مدت روز است؛ استفاده مستقیم پلی سومنوگرافی در تشخیص خواب آلودگی در روز، به کاربرد آن در تست های ارزیابی خواب آلودگی در روز و میزان توانایی در بیدار ماندن بر می گردد که به صورت اختصاصی به این منظور طراحی شده است.

با انجام تست خواب، مراحل مختلف خواب(خواب سبک، خواب عمیق و خواب رویا) و اتفاقات غیرطبیعی هنگام خواب تشخیص داده می شوند. در این روش با بررسی امواج مغزی و قلبی، وضعیت تنفس، میزان اکسیژن خون و حرکات بدن می توانیم بسیاری از اختلالات و بیماری های خواب را تشخیص داده شده و امکان درمان مناسب آنها فراهم میشود.

تست خواب، یک تست چند پارامتری است که عملکرد تعدادی از ارگان ها و سیستم های بدن انسان را در خواب ثبت می کند. نوار مغز، نوار قلب، نوار عضله، نوار چشم، جریان هوای تنفسی، تلاش تنفسی و درصد اشباع اکسیژن خون از اجزای معمول یک تست خواب محسوب می شوند.

نحوه انجام تست خواب در واحد خواب

برای انجام تست خواب، فرد باید یک شب را در واحد خواب بخوابد ( انجام این تست در شرایط خاص در منزل یا محل اقامت فرد نیز میتواند صورت گیرد).

مدتی که فرد خواب است تعدادی حسگر وسایل دیگر برای ثبت اطلاعات لازم به بیمار متصل می شود، با وجود تغییر فضای خواب و اتصال تعداد زیادی الکترود و وسایل دیگر به بیماران، بیشتر بیماران در اندازه معمول در واحد خواب، به خواب می روند، تنها تعداد اندکی از بیماران اظهار می کنند که نسبت به شرایط معمول خواب بدتری داشته اند؛ در این تست، نوار عضله از یکی از عضلات پا برای ثبت حرکات پاها و همچنین از یکی از عضلات چانه برای اندازه گیری انقباضات عضلانی گرفته می شود.

از داده های تست خواب می توانیم اطلاعات زیادی به دست آوریم که بعضی از آنها شامل میزان تاخیر خواب، مراحل خواب، کیفیت خواب، نامنظمی های تنفسی مانند “آپنه” و “هایپوپنه” و تعداد ریزبرانگیختگی ها در مغز است.

مدت زمانی که طول می کشد تا افراد به خواب بروند در افراد سالم و بیماران مبتلا به اختلالات خواب متفاوت است؛ در تست ارزیابی خواب آلودگی در روز و میزان توانایی در بیدار ماندن نیز، میزان تاخیر خواب محاسبه می شود که بیانگر شدت خواب آلودگی افراد است.

یک خواب طبیعی به ترتیب شامل مراحل یک، دو، سه در بخش Non-REM و فاز REMاست که چهار تا 6 دفعه این چرخه در یک شب تکرار می شود؛ مدت این مراحل در افراد بیمار بسته به نوع بیماری آنها تفاوت دارد.

تعداد دقایقی که فرد در خواب بوده است تقسیم بر تمام زمانی که فرد در رختخواب به سر برده، بیانگر کیفیت خواب است؛ این میزان در افراد طبیعی برابر 85 تا 90 درصد است، در صورتی که افراد بیمار بسته به نوع بیماری، کیفیت خواب به مراتب پایین تری دارند.

نامنظمی های تنفسی مانند آپنه و هایپوپنه یکی دیگر از اطلاعات به دست آمده از این تست است.

ریز برانگیختگی در مغز به معنی بیداری کوتاه مدت در حد چند ثانیه است که فرد متوجه آن نمی شود؛ در برانگیختگی مغزی الگوی امواج مغز ناگهان تغییر می کند و مشابه حالت بیداری می شود، ریزبرانگیختگی ها در مغز در نتیجه موارد مختلفی مانند حرکت پاها و ناراحتی های تنفسی ایجاد می شود، موارد زیاد برانگیختگی در خواب افراد می تواند نشانه ابتلای آنها به اختلالات خواب و توجیه کننده خستگی و نبود خواب کافی آنها باشد.

ناهنجاری های ریتم قلبی، وضعیت بدن در مدت خواب و الگوی حرکت پاها، از دیگر مواردی است که از تست خواب به دست می آید.

مهمترین اختلالات خواب

بی خوابی

بی خوابی یکی از شایع ترین اختلالات خواب است و کمتر کسی را می توان یافت که تجربه هرچند زودگذری از آن را نداشته باشد. آنچه افراد مبتلا به بی خوابی را دچار نگرانی و در بسیاری اوقات درماندگی می کند، تداوم و مزمن شدن بی خوابی است.

وقتی از بی خوابی صحبت می کنیم، اغلب به یاد تاخیر در شروع خواب می افتیم. اینکه به رختخواب می رویم اما هرچه سعی می کنیم خوابمان نمی رود و افکار مزاحم مانع شروع خوابمان می شود. اما بی خوابی اشکال و انواع دیگری هم دارد، نوع دیگر بی خوابی، اختلال در تداوم خواب است، در این نوع بی خوابی، بیمار مکرراً از خواب بیدار می شود و بسیاری از افراد، در به خواب رفتن مجدد هم با مشکل مواجه می شوند. نوع دیگر بی خوابی زود بیدار شدن از خواب است.

به عنوان مثال فردی که بطور معمول ساعت 6 صبح از خواب بیدار می شود، مدتی است که به جای ساعت 6، ساعت 3 صبح از خواب بیدار می شود و این در حالی است که احساس می کند، نیاز خوابش تامین نشده و هرچه سعی می کند نمی تواند بیشتر بخوابد.

این حالت در افراد افسرده (در مورد بهبود افسردگی به کمک تکنونلوژی های عصبی بیشتر بدانید)همچنین به دنبال مسافرت به غرب جهان (آمریکای شمالی یا جنوبی) رخ می دهد. در نوع دیگر بی خوابی فرد 8 ساعت خواب معمول خود را دارد؛ ولی وقتی بیدار می شود احساس سرحالی و شادابی نمی کند.

لذا همانطور که توضیح داده شد بی خوابی موضوعی ساده و یک بعدی نیست و انواع مختلفی دارد که افراد مختلف می توانند به یکی از انواع بی خوابی دچار شود و یا در یک زمان، به چند نوع از انواع بی خوابی دچار شوند. مثلاً هم در شروع خواب مشکل داشته باشند و هم مکرراً از خواب بیدار شوند. مسلمآ درمان این بیماران سخت تر خواهد بود. به هرحال درمان بی خوابی، خوردن قرص های خواب آور نیست.

این کار نه تنها مشکل بیمار را حل نمی کند، بلکه درمان علت اصلی بی خوابی را نیز به تاخیر می اندازد. از آنجا که بسیاری از این داروهای خواب آور پس از مدتی اثر خواب آوریشان از بین می رود، لذا این بیماران مجبور می شوند داروی بیشتری مصرف کنند و از طرف دیگر چون علت اصلی بی خوابی در بسیاری از اوقات پیدا نمی شود، لذا علت اصلی بدون درمان باقی و مشکل بیمار همچنان به قوت خود باقی می ماند.

وابستگی به این داروهای خواب آور از یک طرف و عدم درمان علت اصلی بی خوابی و مزمن شدن آن از طرف دیگر باعث می شود تا درمان بی خوابی بسیار مشکل تر و پیچیده تر از مراحل اولیه بیماری شود. بنابراین توصیه اکید می شود مبتلایان به بی خوابی، در مراحل اول بی خوابی برای درمان مراجعه کنند تا با سهولت بیشتر و سریع تر درمان شوند. مسلماً درمان بی خوابی باید براساس علت آن انجام شود.

مصرف خودسرانه دارو

متاسفانه بسیاری از بیماران خودسرانه و به توصیه دوستان و آشنایان، از داروهایی که معمولاً عارضه ی آنها خواب آلودگی است، استفاده می کنند. این اقدام باعث می شود بی خوابی آنها برای ماهها و حتی سالها درمان اساسی نشود. به عنوان مثال بسیاری از مبتلایان به بی خوابی، از داروهای آنتی هیستامین به عنوان خواب آور استفاده می کنند، در صورتیکه این داروها برای درمان آلرژی و  حساسیت های فصلی استفاده می شوند و خواب آوری برای این گروه از داروها، یک عارضه و اثر سوء محسوب می شود.

سالهاست که داروسازان تلاش می کنند تا آنتی هیستامینی تولید کنند که اثر خواب آوری کمتری داشته باشد. حال، برخی از بیماران این داروها را به عنوان داروی خواب آور استفاده می کنند که اقدامی کاملاً اشتباه است.

اما برای درمان صحیح بی خوابی ابتدا باید علت بی خوابی را شناخت و به درمان آن پرداخت. مهمترین علل بی خوابی را بدین ترتیب می توان طبقه بندی نمود:

عوامل محیطی مثل سر و صدا: مسلماً سر و صدای زیاد در اتاق خواب یکی از علل مهم بی خوابی و بخصوص بیدار شدن های مکرر است. افرادی که در آپارتمان های پر ازدحام زندگی می کنند و دیوار و سقف های آپارتمان ها خاصیت عایق بودن صدا را ندارند، مشکل سر و صدا می تواند به تنهایی مانع خواب راحت افراد شود؛ بخصوص افرادی که خواب سبک تری دارند.

از دیگر عوامل محیطی می توان به گرما یا سرمای زیاد اشاره کرد که هر کدام به تنهایی می توانند مانع خواب فرد شده و یا آنکه فرد را از خواب بیدار کنند. از دیگر عوامل مهم محیطی می توان به نور اشاره نمود. نور محیط می تواند مانع خواب فرد شود. هر چه میزان نور اتاق بیشتر باشد احتمال آنکه فرد خواب راحتی داشته باشد کمتر می شود.

عوامل روانشناختی : عوامل روحی روانی بخصوص ابتلا به بیماریهای خلقی از جمله افسردگی می تواند خواب فرد را به شدت مختل کند. درمان بی خوابی این افراد در صورتی اساسی خواهد بود که در ابتدا افسردگی آنها درمان شود.

استرس:

استرس های طی روز بخصوص استرس های شغلی (بیشتر بدانید: کاهش استرس) می تواند باعث بی خوابی فرد شود. توصیه می شود به ویژه 3-2 ساعت قبل از خواب محیط آرامی را فراهم آورد و حتی از بحث وجدل دوری جست. در صورتیکه احتمال می دهید صحبت با کسی به جدل و بگو مگوهای استرس زا ختم می شود آنرا به زمانی موکول کنید که با ساعت خواب شما فاصله داشته باشد.
مشکلات جسمی و ابتلا به بیماریها: معمولاً ابتلا به بیماری بخصوص بیماریهای عفونی نیاز به خواب ما را افزایش می دهند ولی ابتلا به برخی از بیماریها نیز می تواند خواب ما را مختل سازد.

ابتلا به بیماریهای اسکلتی ـ عضلانی که معمولاً با درد همراه است، می تواند مانع خواب ما شود. کمردرد، درد در زانو و درد اندام فوقانی بخصوص شانه و مچ دست از جمله ی این موارد می باشند. سردرد به علت های مختلف، ناراحتی های گوارشی و درد معده، ابتلا به بیماریهای قلبی و عروقی و درد در قفسه سینه، بیماریهای ریوی به ویژه ابتلا به بیماریهایی مثل آسم که همراه با سرفه های مکرر هستند، ابتلا به دیابت و یا بزرگی پروستات که افراد مبتلا، به علت دفع ادرار مجبورند بارها از خواب بیدار شوند، همگی از عللی هستند که می توانند خواب افراد را مختل کنند.

از طرف دیگر مصرف بسیاری از داروها نیز خود می تواند مانع خواب افراد شوند، مانند داروهای ضد فشار خون، برخی داروهای اعصاب و روان و برخی داروهای قلب و عروق بخصوص اگر این داروها شب هنگام و قبل از خواب مصرف شوند.

عواملی که سیکل خواب و بیداری طبیعی بدن را بر هم می زنند

شایعترین و مهمترین عامل در این گروه، شب کاری (کار در شیفت های چرخشی یا ثابت شب) است. یکی از مهمترین و شایع ترین شکایات شب کاران بی خوابی است. بسیاری از شب کاران به علت مشکلات ناشی از شب کاری بخصوص به علت  بی خوابی شبهای بعد از شیفت کاریشان، مجبور به ترک کار خود می شوند، چرا که بدن آنها نمی تواند تغییر ساعت خواب را تحمل کند. در بسیاری از مشاغل افراد مجبورند که شب تا صبح را بیدار بمانند همچون پرستاران، پزشکان، نگهبانان، پرسنل اورژانس، آتش نشانی و خلبانان، رانندگان و…

مطالعات نشان داده است که بیش از 20% شاغلین مجبور به نوبت کاری و شب کاری هستند و بیش از 60% این افراد دچار مشکلات خواب بخصوص بی خوابی می شوند که در صورت عدم پیشگیری و یا درمان، هم سلامتشان به مخاطره می افتد و هم در فعالیت ها و وظایف شغلیشان دچار خطا و حوادث بیشتری می شوند. این افراد می بایست در اولین فرصت به متخصصین طب کار جهت تنظیم برنامه های کاری خود مراجعه کنند.

همچنین کسانی که به غرب یا شرق دنیا مسافرت می کنند نیز موقع خواب و بیداری خود، دچار مشکل می شوند. علت آن است که ساعت داخلی بدن آنها طبق روال قبلی خواب آلوده می شود و یا از خواب بیدار می شود در حالی که مکان جدید، ساعت خواب و بیداری دیگری را طلب می کند.

هرچه مسافت طی شده بیشتر باشد، مشکل این افراد نیز شدیدتر خواهد بود. این افراد اگر برای مشکل خود فکری نکنند، ممکن است تا چند هفته، در خواب و بیداری خود مشکل پیدا کنند.

مصرف ملاتونین طبق دستور پزشک یکی از درمانهای خوب برای رفع مشکل بی خوابی این افراد خواهد بود. این اختلال را Jet lag می نامند چرا که به دنبال اختراع موتور جت و مسافرتهای هوایی این اختلال بروز پیدا کرد.

با توجه به علل فوق الذکر می توان به راحتی قبول کرد که درمان  بی خوابی مصرف قرص های خواب آور نخواهد بود. بخصوص اگر بدانیم اکثر قرص هایی که افراد به عنوان قرص خواب آور می شناسند، اثر اصلیشان خواب آوری نیست، از مصرف این داروها اجتناب خواهیم کرد.

از جمله داروهایی که به اشتباه به عنوان خواب آور مصرف می شوند می توان به  آنتی هیستامین ها، برخی داروهای ضد تشنج و برخی آرام بخش ها اشاره کرد. لذا اگر بخواهیم یک درمان را برای همه مبتلایان به بی خوابی توصیه کنیم قطعاً توصیه به رعایت بهداشت خواب می باشد و اگر بخواهیم از یک کار افراد را بر حذر داریم، عدم مصرف خودسرانه ی داروهای خواب آور خواهد بود.

خواب آلودگی مفرط

میزان خواب مورد نیاز بدنمان به چه میزان است؟
آیا در طول روز احساس خستگی و خواب آلودگی می کنیم؟ بی حوصله ایم؟ آیا به اندازه ی کافی می خوابیم؟
خواب کافی یک ضرورت زندگیست. خواب ناکافی عملکرد مغز را با اختلال مواجه می سازد. محرومیت از خواب کافی بر روی تمرکز، یادگیری، کیفیت زندگی و کار، بروز خطا، خطرات و حادثه، سلامت جسمی و روحی تاثیر منفی می گذارد.

اگر می خواهید میزان خواب مورد نیاز بدن خود را محاسبه نمایید، به روش زیر اقدام کنید:
افراد شاغل این کار را در روزهای تعطیل انجام دهند و یا از محل کار خود برای تاخیر احتمالی اجازه بگیرند.

حداقل یک هفته زمان خواب و بیداری در اختبار بدنتان باشد و از زنگ ساعت و یا داروی خواب آور استفاده نشود و کسی هم شما را از خواب بیدار نکند. (توجه شود که کسانی که دارو مصرف می کنند بدون هماهنگی با پزشک داروی خود را قطع نکنند)
جدولی تهیه کنید و در آن زمان به رختخواب رفتن، زمان تقریبی به خواب رفتن  و زمان بیدار شدن را یادداشت کنید.

اگر طی روز هم خوابیدید، آن را در قسمت مربوط به همان روز وارد کنید.
طول مدت خواب هر شبانه روز را حساب کنید.
ساعات محاسبه شده در 7 روز را جمع و سپس حاصل جمع را تقسیم بر 7 کنید.
اگر این میزان کمتر از 7 ساعت است و طی روز احساس خواب آلودگی می کنید، احتمال وجود اختلال در خواب شما زیاد است.
برای اندازه گیری دقیق تر می توان از دستگاه اکتی گراف استفاده کرد. این دستگاه به اندازه یک ساعت مچی است.

در کلینیک خواب برای شناسایی علل خواب آلودگی طی روز و بی خوابی شبانه از پرسشنامه های استاندارد اختلالات خواب شامل موارد زیر استفاده می شود:
EPWORTH SLEEPINESS SCALE (ESS)
INSOMNIA SEVERITY INDEX (ISI)
تست های خواب به ویژه پلی سومنوگرافی (PSG) و MSLT

خرخر و وقفه تنفسی حین خواب

سندرم وقفه تنفسی حین خواب (Obstructive Sleep Apnea Syndrome)
این سندرم شایع ترین نوع آپنه است و به علت انسداد راه های هوایی در هنگام خواب رخ می دهد. این انسداد در اکثر موارد در راه های هوایی فوقانی ایجاد می شود. باریک شدن راه های هوایی فوقانی می تواند نتیجه چندین عامل از جمله ناهنجاری های آناتومیکی مادرزادی، افزایش وزن، مصرف الکل قبل از خواب و… باشد.

نشانه های متداولی که در افراد مبتلا به آپنه خواب دیده می شوند عبارتند از:

فرد در هنگام خواب با صدای بلند خرخر می کند.
فرد از خواب خود راضی نبوده و احساس سرحالی و شادابی پس از خواب را ندارد..فرد صبح ها با سردرد از خواب بیدار می شود
فرد در طی روز احساس خواب آلودگی داشته و برای بیدار ماندن مشکل دارد.
فرد ممکن است در شب با احساس خفگی از خواب بیدار شود.
فرد شب تعرق شدید دارد خصوصا در قسمتهای فوقانی سینه، گردن، سر و صورت.
فرد ممکن است در شب برای دفعه های متوالی به توالت برود.
فرد ممکن است در خوابیدن مشکلی داشته و مبتلا به بی خوابی (insomnia) باشد.
فرد صبح ها با احساس خشکی در دهان از خواب بیدار می شود.
.معمولا افراد چاق مبتلا به این سندرم می باشند ولی الزاماً این گونه نیست.
فرد ممکن است در خواب زیاد غلت بزند و یا بزاق دهانشان بر روی بالش بریزد.

آپنه خواب

آپنه خواب اختلالی است که بالقوه یک تهدید کننده ی جدی برای زندگی به حساب می آید و در بعضی از موارد نیازمند مداخلات سریع درمانی است. این اختلال می تواند در درازمدت عامل ایجاد کننده ی یک سری از بیماری ها به حساب آید از جمله:

فشار خون بالا، آریتمی های قلبی، نارسایی های احتقانی قلب، بیماری عروق کرونر، فشار خون ریوی، مقاومت به انسولین در بیماران مبتلا به دیابت، سکته مغزی، کاهش عملکرد شناختی، عدم تمرکز، نقص عملکرد سایکوموتور، افزایش وزن، افسردگی، کاهش توانایی جنسی، سوزش سر دل (Heartburn) و…

با توجه به نقشی که این سندرم در ایجاد خواب آلودگی افراطی در طی روز و عدم تمرکز دارد، افراد مبتلا به میزان بیشتری دچار تصادفات رانندگی و سوانح شغلی می شوند. یکی دیگر از عوارض این اختلال کاهش قدرت حافظه (در مورد ارتقا عملکرد های حافظه بیشتر بدانید)و توانایی یادگیری است که می تواند در کیفیت آموزشی دانش آموزان و دانشجویان تأثیر بسزایی بگذارد.
درمان
با توجه به عوارض فراوانی که این بیماری برای افراد در پی دارد، اهمیت درمان این بیماری روز به روز افزایش یافته و مورد توجه بیش تری قرار می گیرد.

علی رغم مشکلات و عوارض جدی این اختلال، خوشبختانه راه شناخت و درمان موثر آن امروزه در دسترس می باشد که با توجه به نوع و شدت آپنه می توان مناسب ترین روش را انتخاب نمود. استفاده درست از این روش ها نه تنها می تواند در بهبود کیفیت خواب آنها موثر باشد؛ بلکه اثرات سوء قطع تنفس بر روی ارگانهای حیاتی بدن را کاهش داده و یا کاملاً متوقف کند.

برخی از روش های ابتدایی، ساده و کاملا موثر خصوصاً در موارد خفیف ابتلا به شرح زیر می باشند:

کاهش وزن: اگر مبتلا به اضافه وزن هستید کاهش وزن می تواند شدت خرخرکردن و آپنه را کاهش دهد. اضافه وزن باعث رسوب چربی در اطراف کام نرم، زبان و ساختارهای گردن شده و راه های هوایی را باریک می کند. در مقابل کاهش وزن با کاهش حجم این چربی ها می تواند در گشاد کردن راه های هوایی مؤثر واقع شود.

Position therapy: از خوابیدن به پشت پرهیز کنید. به گونه ای بخوابید که سر شما بالاتر از سایر اجزای بدنتان قرارگیرد. یک شیوه معمول برای این که فرد به پشت نخوابد بدین گونه است که فرد یک توپ تنیس را به وسط کمر خود می چسباند بنابراین دیگر قادر به خوابیدن به پشت نیست.

افزایش مقدار و نظم خواب: هر روز در ساعات منظمی به رختخواب بروید و از رختخواب خارج شوید. شما باید در هر روز 7.5 تا 8 ساعت بخوابید. اگر محرومیت از خواب داشته باشید خرخر کردن و آپنه به مقدار و شدت بیشتری در خواب شما ایجاد می شوند.

پرهیز از مصرف داروها و موادی که باعث باریک تر شدن راه های هوایی می شوند: الکل و بسیاری از قرص های خواب آور باعث استراحت ماهیچه های حلق شده و بر شدت خرخر کردن و آپنه می افزایند. شما باید از مصرف الکل حداقل 3 ساعت قبل از رفتن به رختخواب خودداری کنید. سیگار کشیدن نیز می تواند باعث تورم بافت های بینی شده و باعث بدتر شدن خرخر و آپنه شود.

درمان صحیح و دقیق Sleep Apnea نیازمند مشخص کردن شدت این بیماری است که به وسیله تست پلی سومنوگرافی (PSG) انجام می شود.
راهکارهای درمانی متنوعی برای این بیماری با توجه به شدت آن وجود دارد.

انواع خفیف این بیماری با کاهش وزن، Position Therapy ،‌Oral appliance و… درمان می شوند. درحالی که در درمان انواع متوسط و شدید این بیماری از CPAP (Continuous Positive Airway Pressure) و ‌Bi-PAP (Bi-level Positive Airway Pressure) و… استفاده می شود.
اقدامات جراحی نیز در افرادی که ناهنجاری های آناتومیکی عامل اصلی ایجاد این بیماری به حساب می آیند، یکی از راهکارهای مؤثر درمانی خصوصاً در موارد ابتلا به نوع خفیف و متوسط محسوب می شود.

سندرم پای بیقرار

آیا وقتی مدت زیادی می نشینید، در ساق پاهای خود احساس ناخوشایندی مثل گزگز و مور مور پیدا می کنید که با حرکت دادن پا ها و یا راه رفتن بهبود یابد (احساس بی قراری)؟
آیا این احساس شب ها یه خصوص قبل از خواب بدتر می شود؟
چنانچه یکی از اعضای خانواده شما مبتلا به این بیماری باشد، احتم

ال ابتلای بقیه افراد خانواده بیشتر خواهد بود. سندرم پای بی قرار می تواند باعث مشکل در شروع خواب باشد و در برخی کیفیت خواب نیز کاهش می یابد. خواب آلودگی در روز  یکی از عوارض این بیماری می تواند باشد.
کاهش آهن خون می تواند عامل تشدید بیماری باشد. این بیماری قابل درمان است.
درمان:
درمان علت زمینه ای مثل کمی آهن خون، نارسایی کلیه و…
کاهش استرس های طی روز
پرهیز از دخانیات
پرهیز از مصرف ترکیبات دارای کافیین همچون قهوه حداقل 6 ساعت قبل از خواب
حرکت دادن پاها وماساژ پاها و قرار دادن آنها در  آب گرم
درمان دارویی:
داروهای مختلفی برای درمان این بیماری وجود دارد که نیازمند معاینه و تجویز پزشک متخصص می باشد.

برای اطلاعات بیشتر به وبسایت American Academy of Sleep Medicine مراجعه فرمایید

https://aasm.org/