07136476172 - 09172030360 [email protected]

درحال حاضر که این مقاله را میخوانید ممکن است احساس خفگی در خواب شما یا یکی از عزیزانتان را آزار می دهد.

آپنه انسدادی خواب شایع ترین اختلال تنفسی مرتبط با خواب است. این باعث می شود که در هنگام خواب مکرراً تنفس شما متوقف شود.

انواع مختلفی از آپنه خواب وجود دارد، اما شایع ترین آن “آپنه انسدادی خواب” است. این نوع خفگی در خواب زمانی رخ می دهد که عضلات گلو به طور متناوب شل می شوند و راه هوایی شما را در طول خواب مسدود می کنند. نشانه قابل توجه آپنه انسدادی خواب خروپف است. یا اینکه وقفه های تنفسی چند ثانیه ای و سپس فرد با یک خرناس بلند دویاره تنفس را آغاز می کند.

نوع دیگری از آپنه خواب وجود دارد به نام آپنه خواب مرکزی. در این نوع، راه هوایی شما مسدود نمی شود. در عوض، مغز شما به دلیل مشکلاتی که در مرکز کنترل تنفس شما در مغز وجود دارد، نمی‌تواند به عضلات تنفسی بگوید که نفس بکشند. این به عملکرد سیستم عصبی مرکزی شما مرتبط است . آپنه خواب مرکزی اغلب در افراد مبتلا به بیماری عصبی عضلانی مانند اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS یا بیماری لو گریگ)، افرادی که سکته مغزی کرده‌اند یا در افراد مبتلا به نارسایی قلبی یا سایر اشکال بیماری قلبی ، کلیوی یا ریوی رخ می‌دهد.

سندرم آپنه خواب پیچیده . این وضعیت، که پزشکان آن را آپنه مرکزی خواب اورژانس درمان نیز می‌نامند، زمانی اتفاق می‌افتد که هم آپنه انسدادی خواب و هم آپنه مرکزی خواب داشته باشید.

درمان هایی برای آپنه انسدادی خواب در دسترس هستند. یک درمان شامل استفاده از دستگاه CPAP است که از فشار مثبت هوا برای باز نگه داشتن راه هوایی شما در هنگام خواب استفاده می کند. گزینه دیگر ایمپلنت دهانی است که فک پایین شما را در هنگام خواب به جلو می برد. در برخی موارد، جراحی نیز ممکن است یک گزینه باشد.

 

علائم

علائم و نشانه های آپنه انسدادی یا خفگی در خواب عبارتند از:

  • خواب‌آلودگی مفرط در طول روز
  • خروپف با صدای بلند
  • اپیزودهای مشاهده شده از توقف تنفس در طول خواب
  • بیدار شدن ناگهانی همراه با نفس نفس زدن یا خفگی
  • بیدار شدن با دهان خشک یا گلو درد
  • سردرد صبحگاهی
  • مشکل در تمرکز در طول روز
  • تغییرات خلقی، مانند افسردگی یا تحریک پذیری
  • فشار خون بالا
  • کاهش میل جنسی
  • عرق کردن زیاد در شب
  • وضعیت‌های خواب غیرمعمول، مانند خوابیدن روی دست‌ها و زانوها، یا با گردن بیش از حد کشیده
  • شب ادراری
  • اختلالات یادگیری و رفتاری

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

اگر موارد زیر را دارید یا اگر در شریک زندگیتان مشاهده می کند با یک متخصص خواب مشورت کنید:

  • خروپف به اندازه ای بلند که خواب شما یا دیگران را مختل کند
  • بیدار شدن با نفس نفس زدن یا خفگی
  • مکث در تنفس در هنگام خواب یا احساس خفگی در خواب
  • داشتن خواب آلودگی بیش از حد در طول روز، که ممکن است باعث شود هنگام کار، تماشای تلویزیون یا حتی رانندگی وسیله نقلیه به خواب بروید.

خروپف لزوماً نشان‌دهنده چیزی بالقوه جدی نیست و هر کسی که خروپف می‌کند آپنه انسدادی خواب ندارد.

اگر با صدای بلند خروپف می کنید، حتما با پزشک خود صحبت کنید، به خصوص اگر خروپف شما با دوره های قطع تنفس همراه است. در آپنه انسدادی خواب، خروپف معمولاً زمانی که به پشت می‌خوابید بلندترین است و وقتی به پهلو می‌چرخید، آرام‌تر می‌شود.

از پزشک خود در مورد مشکل خواب که باعث خستگی مزمن، خواب آلودگی و تحریک پذیری شما می شود، سوال کنید. خواب آلودگی بیش از حد در طول روز ممکن است به دلیل اختلالات دیگری مانند نارکولپسی باشد.

چگونه پزشکان آپنه خواب را تشخیص می دهند؟

پزشک قبل از تشخیص آپنه خواب، می‌خواهد سایر دلایل احتمالی علائم شما را رد کند. برای انجام این کار، آنها از شما میپرسند:

  • آیا دارویی مصرف می کنید ، مانند مواد مخدر، الکل یا داروهای دیگری که می تواند بر خواب شما تأثیر بگذارد
  • به دنبال دلایل یا شرایط پزشکی دیگری هستند که می تواند علائم را ایجاد کند
  •  آیا اخیراً به ارتفاعات بالاتر از 6000 فوت سفر کرده اید یا خیر. این مکان ها دارای اکسیژن کم هستند که می تواند علائم خفگی در خواب را برای چند هفته پس از سفر ایجاد کند.
موارد مختلفی به تعیین آپنه خواب کمک می کند:

تاریخچه پزشکی. پزشک علائم و نشانه های شما را بر اساس اطلاعاتی که به آنها می دهید بررسی می کند. آنها تاریخچه خانواده شما را برای آپنه خواب یا سایر اختلالات خواب بررسی می کنند، اینکه آیا شما یک عامل خطر برای این بیماری دارید، و در صورت داشتن هر گونه عوارض آپنه خواب تشخیص داده نشده (مانند فیبریلاسیون دهلیزی، فشار خون بالا که به سختی قابل کنترل است ، یا دیابت نوع 2 ).

معاینه فیزیکی . پزشک یک معاینه فیزیکی از شما انجام خواهد داد تا علائم دیگر شرایطی را که می‌توانند خطرخفگی در خواب را افزایش دهند (مانند چاقی ، تنگی راه‌های هوایی فوقانی، لوزه‌های بزرگ ، یا دور گردن بزرگ) از شما انجام می‌دهد. آنها همچنین ممکن است به اندازه و ساختار فک شما و همچنین اندازه و موقعیت زبان شما نگاه کنند.

آن‌ها ریه‌ها ، قلب و سیستم‌های عصبی شما را بررسی می‌کنند تا ببینند آیا شما مشکلات رایج مربوط به آپنه خواب دارید یا خیر.

تست خواب: پزشک شما ممکن است شما را به یک متخصص خواب یا یک مرکز اختلالات خواب برای انجام تست خواب ارجاع دهد.  تنها بر پایه تشخیص قطعی اختلال خواب فرد به کمک تست خواب است که درمان دقیق و مناسب را میتوان تعیین کرد.

شما می توانید این تست را در یک مرکز خاص یا در خانه انجام دهید. تست خواب چه داده هایی به پزشک میدهد:

بر اساس تعداد وقایع آپنه خواب (خفگی در خواب) که خواب داشتید، پزشک می تواند آپنه خواب خفیف، متوسط ​​یا شدید را تشخیص دهد. افراد مبتلا به آپنه خفیف خواب در یک ساعت 14-5 رخداد خفگی در خواب دارند، افرادی که دارای یک مورد متوسط ​​هستند 29-15 در یک ساعت دارند و پزشکان افراد مبتلا به 30 یا بیشتر آپنه را در یک ساعت با آپنه خواب شدید تشخیص می دهند.

پزشک شما همچنین ممکن است آزمایش‌های دیگری را برای بررسی شرایط پزشکی که ممکن است باعث خفگی در خواب شما شود، تجویز کند. آزمایش خون می تواند سطح هورمون شما را بررسی کند و اختلالات غدد درون ریز را که ممکن است منجر به اختلال خواب شما شود را رد کند.

علل

آپنه انسدادی خواب زمانی رخ می دهد که ماهیچه های پشت گلو بیش از حد شل می شوند و اجازه تنفس طبیعی را نمی دهند. این ماهیچه ها از ساختارهایی از جمله پشت سقف دهان (کام نرم)، تکه مثلثی بافت آویزان از کام نرم (uvula)، لوزه ها و زبان پشتیبانی می کنند.

هنگامی که ماهیچه ها شل می شوند، راه هوایی شما باریک یا بسته می شود و به مدت 10 ثانیه یا بیشتر مانع تنفس شما می شود. این می تواند سطح اکسیژن در خون شما را کاهش دهد و باعث تجمع دی اکسید کربن شود.

مغز شما این اختلال در تنفس را حس می کند و برای مدت کوتاهی شما را از خواب بیدار می کند تا بتوانید دوباره تنفس کنید. این بیداری معمولا آنقدر کوتاه است که شما آن را به خاطر نمی آورید.

شما می توانید با تنگی نفس بیدار شوید، طی یک یا دو نفس عمیق. ممکن است صدای خرخر، خفگی یا نفس نفس زدن تولید شود.

این الگو بد تنفسی می تواند  پنج تا 30 بار یا بیشتر در هر ساعت، در تمام طول شب تکرار شود. این اختلالات توانایی شما برای رسیدن به مراحل عمیق و آرام خواب مختل می کند و احتمالاً در ساعات بیداری احساس خواب آلودگی خواهید کرد.

افراد مبتلا به آپنه انسدادی خواب ممکن است از خواب قطع شده خود آگاه نباشند. بسیاری از افراد مبتلا به این نوع خفگی در خواب متوجه نمی شوند که تمام شب را خوب نخوابیده اند.

عوامل خطر

هر کسی ممکن است به آپنه انسدادی خواب مبتلا شود. با این حال، عوامل خاصی شما را در معرض خطر بیشتر قرار می‌دهند، از جمله:

  • اضافه وزن. اکثر اما نه همه افراد مبتلا به آپنه انسدادی خواب اضافه وزن دارند. چربی در اطراف راه هوایی فوقانی می تواند مانع تنفس شود. شرایط پزشکی که با چاقی مرتبط هستند، مانند کم کاری تیروئید و سندرم تخمدان پلی کیستیک نیز می توانند باعث آپنه انسدادی خواب شوند.
  • سن بالا. خطر آپنه انسدادی خواب با افزایش سن افزایش می یابد، اما به نظر می رسد بعد از 60 و 70 سالگی کاهش می یابد.
  • تنگ شدن راه هوایی ممکن است به طور طبیعی راه های هوایی باریک را به ارث ببرید. یا ممکن است لوزه ها یا آدنوئیدها بزرگ شده و راه هوایی شما را مسدود کنند.
  • فشار خون بالا (فشار خون بالا). خفگی در خواب در افراد مبتلا به فشار خون نسبتا شایع است.
  • گرفتگی مزمن بینی. آپنه انسدادی خواب دو برابر بیشتر در افرادی که احتقان بینی مداوم در شب دارند، صرف نظر از علت آن، رخ می دهد. این ممکن است به دلیل تنگی راه های هوایی باشد.
  • سیگار کشیدن. افرادی که سیگار می کشند بیشتر در معرض آپنه انسدادی خواب هستند.
  • دیابت. آپنه انسدادی خواب ممکن است در افراد مبتلا به دیابت شایع تر باشد.
  • جنسیت. به طور کلی، مردان دو یا سه برابر بیشتر از زنان یائسه در معرض ابتلا به آپنه انسدادی خواب هستند. دفعات آپنه انسدادی خواب در زنان پس از یائسگی افزایش می یابد.
  • سابقه خانوادگی آپنه خواب. داشتن اعضای خانواده مبتلا به آپنه انسدادی خواب ممکن است خطر این اختلال در شما را افزایش دهد.
  • آسم. تحقیقات ارتباطی بین آسم و خطر آپنه انسدادی خواب پیدا کرده است.

عوارض

آپنه انسدادی خواب یک وضعیت پزشکی جدی در نظر گرفته می شود. عوارض می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • خستگی و خواب آلودگی در طول روز. به دلیل کمبود خواب در شب، افراد مبتلا به آپنه انسدادی خواب اغلب دچار خواب آلودگی شدید، خستگی و تحریک پذیری در طول روز می شوند. آنها ممکن است در تمرکز مشکل داشته باشند و در محل کار، تماشای تلویزیون یا حتی هنگام رانندگی به خواب بروند. این می تواند آنها را در معرض خطر بالاتر حوادث ناشی از کار قرار دهد.

    کودکان و جوانان مبتلا به خفگی در خواب ممکن است در مدرسه عملکرد ضعیفی داشته باشند و معمولاً مشکلات توجه یا رفتاری داشته باشند.

  • مشکلات قلبی عروقی. افت ناگهانی سطح اکسیژن خون که در حین آپنه انسدادی خواب رخ می دهد، فشار خون را افزایش می دهد و سیستم قلبی عروقی را تحت فشار قرار می دهد. بسیاری از افراد مبتلا به آپنه انسدادی خواب مبتلا به فشار خون بالا می شوند که می تواند خطر بیماری قلبی را افزایش دهد.

    هر چه آپنه انسدادی خواب شدیدتر باشد، خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر، حملات قلبی، نارسایی قلبی و سکته بیشتر است.

    آپنه انسدادی خواب خطر ریتم غیر طبیعی قلب (آریتمی) را افزایش می دهد. اگر بیماری قلبی زمینه ای وجود داشته باشد، این دوره های مکرر آریتمی می تواند منجر به مرگ ناگهانی شود.

  • عوارض داروها و جراحی. آپنه انسدادی خواب با مصرف برخی داروها و بیهوشی عمومی تداخل جدی دارد. این داروها، مانند آرام بخش ها، مسکن های مخدر و داروهای بیهوشی عمومی، راه هوایی فوقانی شما را شل می کنند و می توانند آپنه انسدادی خواب شما را بدتر کنند.

    اگر آپنه انسدادی خواب دارید، انجام عمل های جراحی بزرگ، می تواند مشکلات تنفسی را بدتر کند. افراد مبتلا به آپنه انسدادی خواب ممکن است بیشتر مستعد عوارض بعد از جراحی باشند.

    قبل از انجام عمل جراحی، اگر آپنه انسدادی خواب یا علائم مرتبط با این بیماری دارید، به پزشک خود اطلاع دهید. ممکن است پزشک شما بخواهد قبل از جراحی برای آپنه انسدادی خواب تست خواب انجام دهید.

  • مشکلات چشمی برخی تحقیقات ارتباطی بین خفگی در خواب و برخی بیماری های چشمی مانند گلوکوم پیدا کرده اند.
  • شرکای کم خواب خروپف بلند می تواند اطرافیان شما را از استراحت خوب در هنگام خواب باز دارد و در نهایت روابط شما را مختل کند. برخی از شرکا ترجیح می دهند در اتاق دیگری بخوابند.

افراد مبتلا به آپنه انسدادی خواب ممکن است از مشکلات حافظه، سردردهای صبحگاهی، نوسانات خلقی یا افسردگی و نیاز به ادرار مکرر در شب شکایت داشته باشند.

آپنه انسدادی خواب ممکن است یک عامل خطر برای COVID-19 باشد. مشخص شده است که افراد مبتلا به آپنه انسدادی خواب نسبت به افرادی که آپنه انسدادی خواب ندارند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به نوع شدید COVID-19 و نیاز به درمان در بیمارستان هستند.

آپنه خواب چگونه درمان می شود؟

اگر پزشک متوجه شود که شما آپنه خواب دارید، بر اساس میزان جدی بودن وضعیت شما، درمان را پیشنهاد می کند. برای موارد خفیف خفگی در خواب، ممکن است فقط نیاز به تغییر سبک زندگی داشته باشید. در این موارد ممکن است از شما بخواهند که وزن کم کنید ، سیگار نکشید یا آلرژی بینی را درمان کنید (در صورت وجود).

اگر این موارد علائم شما را کاهش ندهند یا اگر یک مورد متوسط ​​تا شدید خفگی در خواب دارید، پزشک درمان های دیگری را توصیه می کند:

فشار مثبت مداوم راه هوایی (CPAP). این دستگاه هنگام خواب فشار هوا را از طریق ماسک ارسال می کند. این فشار هوا از فشار هوای اطراف شما بیشتر است، که به باز نگه داشتن مجاری تنفسی فوقانی برای توقف آپنه و خروپف کمک می کند. اگر ماسک CPAP شما ناراحت کننده است، با پزشک خود در مورد گزینه های دیگر برای کمک به خواب خوب صحبت کنید.

سایر دستگاه های فشار راه هوایی، اگر دستگاه CPAP برای شما کار نمی کند، می توانید دستگاه دیگری را امتحان کنید که به طور خودکار فشار را هنگام خواب تنظیم می کند، به نام auto-CPAP. BPAP که فشار دوسطحی مثبت راه هوایی را تامین می‌کنند، گزینه دیگری هستند که فشار بیشتری هنگام دم و فشار کمتری در هنگام بازدم ایجاد می کنند.

در حالی که CPAP به طور کلی موثرتر است، استفاده از وسایل دهان ممکن است آسان تر باشد. دندانپزشک شما می تواند به شما کمک کند تا اینپلند هانی مناسب خود را برای جلو کشیدن فک پایین پیدا کنید.

اکسیژن مکمل اگر آپنه مرکزی خواب دارید، ممکن است نیاز به استفاده از اکسیژن اضافی در هنگام خواب داشته باشید. انواع مختلفی از اکسیژن و دستگاه های مختلفی وجود دارد که می تواند به رساندن آن به ریه ها کمک کند.

درمان سایر مشکلات پزشکی آپنه مرکزی خواب ممکن است ناشی از اختلالات قلبی یا انتقال دهنده های عصبی باشد. اگر این شرایط را درمان کنید، می توانید علائم آپنه خواب خود را نیز کنترل کنید.

تهویه تطبیقی ​​(ASV). این وسیله ای است که می تواند الگوی تنفس شما را “یاد بگیرد”. هنگام خواب، این دستگاه با استفاده از جریان هوا  فشار برای عادی سازی الگوی تنفس شما و توقف هرگونه مکث در تنفس شما استفاده می کند. به نظر می رسد ASV در درمان پیچیده آپنه خواب نسبت به سایر اشکال فشار مثبت راه هوایی مؤثرتر است. اما ممکن است برای کسانی که آپنه مرکزی خواب و نارسایی قلبی پیشرفته دارند مناسب نباشد .

عمل جراحي. اگر سایر گزینه های درمانی کمکی نکردند، پزشک ممکن است جراحی را پیشنهاد کند. معمولاً فقط در صورتی که روش دیگری از درمان آپنه خواب شما را برای بیش از 3 ماه کاهش نداده باشد یا مشکل ساختار فک نادری داشته باشید، این روش جراحی کمک خواهد کرد. جراحی های احتمالی عبارتند از:

  • برداشتن بافت
  • انقباض بافت
  • تغییر موقعیت فک
  • ایمپلنت ها
  • تحریک اعصاب
  • تراکئوستومی (یا ایجاد یک راه هوایی جدید)

دستگاه CPAP یا فشار مداوم مثبت راه هوایی

https://danabrain.ir/%d9%88%d8%a7%d8%ad%d8%af-%d8%ae%d9%88%d8%a7%d8%a8-%d9%85%d8%b1%da%a9%d8%b2-%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%d8%aa-%d9%85%d8%ba%d8%b2-%d8%af%d8%a7%d9%86%d8%a7/

دکتر خوب برای اختلال خواب شیراز

 

تست خواب در منزل شیراز