07136476172 - 09172030360 info@danabrain.ir

مطالعه نشان می دهد نوزادان می توانند اجسامی را درک کنند که کودکان و بزرگسالان به دلیل پدیده ای به نام پوشاندن تصویر اول ، نمی توانند ببینند. ما به طور کلی می توانیم یک شی را تشخیص دهیم ، حتی اگر یک شی برای مدت کوتاهی ارائه شود. با این حال ، اگر یک شی به دنبال یک شی دیگر بلافاصله به دنبال اولین شی ظاهر شود ، درک در مورد اولین شی مختل می شود به طوری که ما متوجه وجود آن نمی شویم!

 

این پدیده ادراکی ، تحت عنوان “پوشاندن تصویر اول” ، در علم بینایی برای بررسی نحوه پردازش ادراک بینایی در مغز استفاده می شود. جالب

است بدانید ، این پدیده حتی اگر جسم دوم از لحاظ فضایی  با جسم اول هم همپوشانی نداشته باشد ، مانند یک کانتور یا چهار نقطه اطراف

شی.

تصور می شود که وقوع این پدیده به دلیل اختلال در “پردازش بازخورد” باشد. وقتی چیزی را می بینیم ، اطلاعات بصری به صورت سری به پایین از قسمت های بینایی پایین به بالاتر در مغز پردازش می شوند. با این حال ، پردازش بازخورد از بالا به پایین ، که در آن سیگنال های دیداری از مناطق بالاتر به پایین ارسال می شوند ، نیز نقشی اساسی در درک بینایی دارد. تصور می شود که پوشاندن تصویر اول به دلیل تداخل در پردازش بازخورد رخ می دهد

 

یک پژوهش

 

ما برای بررسی روند پردازش بازخورد ، روی نوزادان 3 تا 8 ماهه انجام دادیم. “مطالعات اخیر در علم بینایی اهمیت پردازش بازخورد را در درک بینایی نشان داد ، اما توسعه آن به خوبی درک نشده است.”

 

محققان برای بررسی اینکه آیا نادیده گرفتن تصویر اولیه در نوزادان رخ می دهد یا نه ، تصاویر چهره ها را بر روی صفحه کامپیوتر ارائه داده و مدت زمانی را که نوزادان به آنها نگاه می کنند اندازه گیری کردند. از آنجایی که نوزادان تمایل به نگاه طولانی تر به صورت دارند ، محققان می توانند با اندازه گیری زمان نگاه خود ، بررسی کنند که آیا نوزادان صورت را درک می کنند یا خیر!

 

این نتایج نشان می دهد که در نوزادان کمتر از 7 ماه  این اتفاق نمی افتد. یعنی اگر تصویر الف به آنها نشان داده شود سپس تصویر ب! مثل بزرگسالان نیستند که تصویر الف را فراموش کنند و فقط یا بیشتر تصویر ب را به یاد آورند.

 

حرکات ظریف چشم و تأثیر آن بر حدت بینایی

نتایج این مطالعه نشان داد که مکانیسم های درک بصری در نیمه دوم سال اول زندگی به شدت تغییر می کنند ، از سیستم پایین به بالا به سیستم شامل پردازش از بالا به پایین.

 

همچنین نتایج نشان داد که اشیایی که در اوایل نوزادی قابل درک هستند ، در طی رشد غیرقابل مشاهده می شوند. مسامی یاماگوچی ، استاد دانشگاه چوو می گوید: “این ممکن است متناقض به نظر برسد. “در عوض ، توانایی های بصری مهم با بلوغ پردازش بازخورد به دست می آیند.”

 

به عنوان مثال ، پردازش بازخورد برای درک قوی تصاویر بصری مبهم ،ضروری است. یاماگوچی می گوید: “نوزادان کوچکتر که پردازش بازخورد آنها

نابالغ است ممکن است دنیای خارجی را مبهم درک کنند.” “در ازای حساسیت به پوشاندن بصری ، ما توانایی درک قوی صحنه های بصری مبهم

را پیدا می کنیم.”

 

کمی درباره ی دیدن!

 

کدام قسمت از بدن به شما اجازه می دهد پشت جعبه غلات را بخوانید ، رنگین کمان را بررسی کنید و یک توپ نرم را ببینید که به سمت شما می رود؟ کدام قسمت به شما اجازه می دهد وقتی غمگین هستید گریه کنید و برای محافظت از خود اشک می ریزد؟ کدام قسمت دارای عضلات است که به شما اجازه می دهد تا روی چیزهای نزدیک یا دور تمرکز کنید؟ اگر چشم را حدس زده باشید ، حق با شماست!

چشمان شما از لحظه بیدار شدن تا لحظه بستن آنها برای خوابیدن در محل کار خود هستند. آنها اطلاعات زیادی راجع به دنیای پیرامون شما – اشکال ، رنگ ها ، حرکات و موارد دیگر – به دست می آورند. سپس آنها اطلاعات را برای پردازش به مغز شما می فرستند تا مغز بداند در خارج از بدن شما چه می گذرد.

 

بزرگ مانند یک توپ پینگ پنگ

 

چشم تقریباً به اندازه یک توپ پینگ پنگ است و در یک قسمت کوچک توخالی (سوراخ چشم) در جمجمه نشسته است. پلک از قسمت جلوی چشم محافظت می کند. درپوش با باز و بسته شدن چند بار در دقیقه به تمیز و مرطوب نگه داشتن چشم کمک می کند. به این چشمک زدن گفته می شود و این یک عمل داوطلبانه و غیر ارادی است ، به این معنی که هر زمان خواستید می توانید پلک بزنید ، اما این اتفاق می افتد بدون اینکه حتی به آن فکر کنید.

 

پلک همچنین دارای رفلکس های عالی است که پاسخ های خودکار بدن هستند و از چشم محافظت می کنند. برای مثال وقتی وارد نور شدید می شوید ، پلک ها محکم به هم فشرده می شوند تا از چشمان شما محافظت کنند تا زمانی که بتوانند با نور سازگار شوند. و اگر انگشتان خود را به چشمان دوست خود نزدیک کنید (نه خیلی نزدیک!) ، مطمئناً چشمک زدن چشم دوست خود را مشاهده خواهید کرد. پلک های دوست شما برای محافظت از چشم در برابر خطر احتمالی به طور خودکار بسته می شوند. و صحبت از بال زدن ، مژه ها را فراموش نکنید. آنها با پلک ها کار می کنند تا آلودگی و سایر موارد ناخواسته را از چشم شما دور کنند.

قسمت سفید کره چشم اسکلرا( صلبیه) نامیده می شود. صلبیه از ماده سختی ساخته شده است و وظیفه مهم آن پوشاندن بیشتر  کره چشم است. صلبیه را کت بیرونی کره چشم خود بدانید. به سفید چشم بسیار دقیق نگاه کنید ، و خطوطی را خواهید دید که مانند نخ های ریز صورتی هستند. اینها رگهای خونی هستند ، لوله های ریزی که خون را به صلبیه منتقل می کنند.

 

قرنیه، گنبدی شفاف ، در جلوی قسمت رنگی چشم نشسته است. قرنیه به نور کمک می کند تا در چشم متمرکز شود. این یک قسمت بسیار مهم از چشم است ، اما شما به سختی می توانید آن را ببینید زیرا از بافتی شفاف ساخته شده است. مانند شیشه شفاف ، قرنیه به چشم شما یک پنجره شفاف می دهد تا جهان را از طریق آن مشاهده کند.

 

https://neurosciencenews.com/babies-visual-backward-masking-18803/

وقتی کسی به ما نگاه می کند یا تماس چشمی برقرار میکند، چه رخ می دهد؟

 

“چشم، پنجره روح” و چالش ماسک در ارتباطات امروز