07136476172 - 09172030360 [email protected]

در قسمت اول و دوم این مقاله درخصوص علائم فیبرو میالژیا و برخی از روش های درمانی  دارویی و درمان های  طبیعی و غیر داروییعوامل ایجاد کننده، نقاط دردناک در فیبرو میالژیا صحبت کردیم. در قسمت پایانی این مقاله درباره ارتباط آن با بیماریهای خود ایمنی، شیوع آن با توجه به جنسیت، روش های تشخیصی و رژیم غذایی مناسب  صحبت خواهیم کرد.

فیبرومیالژیا و خودایمنی

در بیماری های خودایمنی مانند RA و لوپوس ، بدن به اشتباه بافت های خود را هدف قرار می دهد.

سیستم ایمنی از پروتئین‌هایی به نام اتوآنتی‌بادی‌ها برای حمله به مفاصل یا سایر بافت‌های سالم استفاده می‌کند، همانطور که معمولاً به ویروس‌ها یا باکتری‌ها حمله می‌کند. داشتن تعداد کمی اتوآنتی بادی طبیعی است. اما سطوح بالا ممکن است نشان دهنده یک بیماری خود ایمنی باشد.

بیماری های خودایمنی و فیبرو میالژیا دارای برخی علائم همپوشانی مانند خستگی و مشکل در تمرکز هستند. تشخیص اینکه آیا شما یک بیماری خودایمنی دارید یا فیبرومیالژیا می تواند برای متخصصان مراقبت های بهداشتی دشوار باشد. شما حتی می توانید هر دو نوع شرایط را به طور همزمان داشته باشید.

همپوشانی در علائم منجر به این نظریه شده است که فیبرو میالژیا همچنین می تواند یک بیماری خود ایمنی باشد.

اثبات این ادعا سخت بوده است، تا حدی به این دلیل که شواهد کمی وجود دارد که نشان دهد اتوآنتی بادی ها در فیبرومیالژیا نقش دارند. فیبرومیالژیا به طور سنتی باعث التهاب نیز نمی شود. التهاب یکی از علائم شایع بیماری های خود ایمنی است.

 مطالعات چه می گوید؟

با این حال، یک مطالعه کوچک در سال 2021 نشان داد که اتوآنتی بادی ها ممکن است به فیبرومیالژیا کمک کنند.

در این مطالعه، محققان اتوآنتی بادی را از افراد مبتلا به فیبرو میالژیا یا افراد بدون فیبرومیالژیا به موش ها تزریق کردن=د. موش‌هایی که از افراد مبتلا به فیبرومیالژیا اتوآنتی‌بادی تزریق کردند، علائمی مانند فیبرومیالژیا مانند کاهش قدرت عضلانی و حساسیت بیشتر به احساسات دردناک (مانند سرما) را تجربه کردند. موش هایی که از افراد سالم اتوآنتی بادی تزریق کردند هیچ علامتی نداشتند.

یک مطالعه متفاوت در سال 2021 در تایوان به ارتباط بین فیبرومیالژیا و بیماری خودایمنی التهابی بیماری شوگرن اشاره کرده است . بر اساس داده‌های جمع‌آوری‌شده بین سال‌های 2000 و 2012، احتمال ابتلا به شوگرن در افراد مبتلا به فیبرومیالژیا دو برابر بیشتر از افراد بدون فیبرومیالژیا بود.

تحقیقات بیشتری مورد نیاز است، اما این نتایج مطالعه دلگرم کننده است.

اگر فیبرو میالژیا یک بیماری خودایمنی است، درمان بیماری‌های خودایمنی نیز می‌تواند به درمان فیبرومیالژیا کمک کند.

فیبرومیالژیا در زنان

با توجه به مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC)، فیبرومیالژیا در زنان دو برابر رایج تر  است.

علائم فیبرو میالژیا عموماً در زنان شدیدتر از مردان بوده است. در زنان، درد، علائم سندرم روده تحریک پذیر (IBS) و خستگی صبحگاهی بیشتر است. دوره های دردناک نیز شایع است.

علاوه بر این، یائسگی می تواند فیبرومیالژیا را بدتر کند. برخی از علائم یائسگی و فیبرومیالژیا تقریباً یکسان به نظر می رسند.

فیبرومیالژیا در مردان

مردان ممکن است فیبرو میالژیا داشته باشند، اما ممکن است تشخیص داده نشده باقی بمانند. زیرا به عنوان یک بیماری عمدتاً زنانه در نظر گرفته می شود.

حداقل 80 تا 90 درصد موارد فیبرومیالژیا زنان را تحت تأثیر قرار می دهد. هنگامی که داده های یک مطالعه آلمانی دوباره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. محققان دریافتند که زنان تنها 59.2 درصد از موارد فیبرو میالژیا را تشکیل می دهند. این به این معنی است که مردان 40.8 درصد موارد را تشکیل می دهند.

مردان مبتلا به فیبرو میالژیا ممکن است درد شدید و علائم احساسی داشته باشند. بر اساس یک نظرسنجی در سال 2018 ، این وضعیت ممکن است بر کیفیت زندگی، شغل و روابط آنها تأثیر بگذارد .

کسانی که به پزشک مراجعه می کنند ممکن است با ناراحتی عاطفی روبرو شوند و این احتمال وجود دارد که شکایات آنها جدی گرفته نشود.

فیبرومیالژیا

تشخیص فیبرومیالژیا

یک متخصص مراقبت های بهداشتی ممکن است فیبرومیالژیا را برای شما تشخیص دهد اگر به مدت 3 ماه یا بیشتر در چهار منطقه از پنج منطقه خاص درد گسترده ای داشته باشید. “گسترش” به این معنی است که درد در دو طرف بدن شما است. و شما آن را در بالا و پایین کمر خود احساس می کنید.

پس از معاینه کامل، آنها باید به این نتیجه برسند که هیچ بیماری دیگری باعث درد شما نمی شود.

متخصصان مراقبت های بهداشتی معمولاً از فرآیند حذف برای تشخیص فیبرو میالژیا استفاده می کنند.

هیچ اسکن تصویری وجود ندارد که بتواند آن را تشخیص دهد. با این حال، یک متخصص مراقبت های بهداشتی ممکن است از اسکن های تصویربرداری یا آزمایش های مختلف خون برای کمک به رد سایر علل احتمالی درد مزمن شما استفاده کند.

آزمایش FM/a یک آزمایش خون است که ممکن است برای تشخیص فیبرومیالژیا استفاده شود. سازندگان این تست ادعا می کنند که این آزمایش قطعی است، اما کارشناسان دیگر در مورد مفید بودن آن تردید دارند. وجود پروتئین های کموکاین و سیتوکین را تشخیص می دهد.

رژیم غذایی فیبرومیالژیا

برخی از افراد مبتلا به فیبرو میالژیا گزارش می دهند که وقتی از یک برنامه غذایی خاص پیروی می کنند یا از غذاهای خاصی اجتناب می کنند، احساس بهتری دارند. تحقیقات ثابت نکرده است که هر رژیم غذایی علائم فیبرومیالژیا را بهبود می بخشد.

اگر فیبرومیالژیا برای شما تشخیص داده شده است، سعی کنید به طور کلی یک رژیم غذایی متعادل داشته باشید. غذاهای مغذی منبع انرژی ثابتی را برای شما فراهم می کنند و به شما کمک می کنند بدن خود را سالم نگه دارید. آنها همچنین ممکن است به جلوگیری از بدتر شدن علائم کمک کنند.

برخی از استراتژی های غذایی که باید در نظر داشته باشید:

  • میوه ها و سبزیجات را همراه با غلات کامل ، لبنیات کم چرب و پروتئین بدون چربی مصرف کنید.
  • بیشتر از پروتئین  گیاهی بخورید.
  • آب فراوان بنوشید .
  • مقدار شکر را در رژیم غذایی خود کاهش دهید.

سعی کنید ورزش منظم را نیز انجام دهید و در جهت دستیابی و حفظ وزن متوسط ​​تلاش کنید.

ممکن است متوجه شوید که برخی غذاها یا مواد مانند گلوتن یا مونوسدیم گلوتامات (MSG) علائم شما را بدتر می کنند. اگر اینطور است، یک دفتر ثبت غذایی داشته باشید تا آنچه می خورید و احساس خود را بعد از هر وعده غذایی دنبال کنید. این دفترچه خاطرات را با پزشک خود به اشتراک بگذارید. آنها می توانند به شما در شناسایی غذاهایی که علائم شما را تشدید می کنند کمک کنند.

اجتناب از برخی غذاها می تواند برای کمک به مدیریت وضعیت شما مفید باشد.

زندگی با فیبرومیالژیا

هنگامی که به طور روزانه با درد، خستگی و سایر علائم زندگی می کنید، کیفیت زندگی شما می تواند تحت تاثیر قرار گیرد. مسائل پیچیده، سوء تفاهمی است که بسیاری از افراد در مورد فیبرومیالژیا دارند. از آنجایی که علائم شما به سختی قابل مشاهده است، ممکن است برای اطرافیان شما آسان باشد که درد شما را به عنوان خیالی تلقی کنند.

بدانید که شرایط شما واقعی است. در پیگیری درمانی که برای شما مفید است، پایدار باشید.

قبل از اینکه احساس بهتری داشته باشید، ممکن است لازم باشد بیش از یک درمان را امتحان کنید یا از چند تکنیک به صورت ترکیبی استفاده کنید.

به افرادی مانند پزشک، دوستان نزدیک یا درمانگر خود تکیه کنید که درک می کنند شما چه می گذرانید.

با خودت مهربان باش سعی کنید زیاده روی نکنید. مهمتر از همه، ایمان داشته باشید که می توانید یاد بگیرید که با شرایط خود کنار بیایید و آن را مدیریت کنید.

 برخی منابع:

واحد ارزیابی و تشخیص