07136476172 - 09172030360 [email protected]

در حالی که اوتیسم اغلب در کودکان نوپا تشخیص داده می شود، این امکان وجود دارد که اوتیسم بزرگسالان تشخیص داده نشوند.

هیچ دو فرد اوتیستیک دقیقاً مجموعه علائم مشابهی ندارند. اختلال طیف اوتیسم (ASD) به دلیل انواع علائم و نشانه های آن و تأثیرات و نیازهای حمایتی متفاوتی که افراد ممکن است تجربه کنند، به عنوان یک طیف شناخته می شود.

برخی از افراد اوتیستیک علائمی را تجربه می‌کنند که می‌تواند بدون درمان‌ها و حمایت‌های مناسب زندگی روزمره را دشوار کند.

دیگرانی که نیازهای حمایتی کمتری دارند (که گاهی اوقات به آنها ” با عملکرد بالا ” گفته می شود) ممکن است به سادگی احساس کنند که چیزی در مورد آنها “متفاوت” است. آنها ممکن است از دوران کودکی چنین احساسی داشته باشند. اما نتوانسته اند دقیقاً دلیل آن را مشخص کنند. به طور مشابه، آنها ممکن است متوجه نشوند که احساس یا رفتار متفاوتی دارند. اما اطرافیانشان ممکن است متوجه شوند که آنها رفتار یا رفتار متفاوتی دارند.

طبق DSM-5مشخص شده که علائم زیر نشانه اوتیسم است :

  • مشکل در برقراری ارتباط و تعامل با دیگران
  • رفتارهای تکراری و مجموعه محدودی از علایق
  • علائمی که بر کیفیت زندگی و عملکرد در زمینه هایی مانند کار و مدرسه تأثیر می گذارد

اگر فکر می کنید ممکن است در طیف اوتیسم باشید، این مقاله ویژگی های مشترک مرتبط با ASD و همچنین گزینه های تشخیص و پشتیبانی را توضیح می دهد.

علائم اوتیسم با نیازهای پشتیبانی کمتری در بزرگسالان همراه است

اغلب اوقات، علائم برجسته ASD در کودکان خردسال در سنین نوپا تشخیص داده می شود.

اگر بزرگسالی هستید که مبتلا به اوتیسم تشخیص داده نشده‌اید، اما فکر می‌کنید ممکن است در این طیف باشید، ممکن است با نیازهای حمایتی کمتری در نظر گرفته شوید. در گذشته، از آن به عنوان اوتیسم “با عملکرد بالا” یاد می شد.

علائم اوتیسم در بزرگسالان به شرح زیر است:

رفتارهای ارتباط اجتماعی

  • شما در خواندن نشانه های اجتماعی مشکل دارید.
  • شرکت در گفتگو دشوار است.
  • در ارتباط با افکار یا احساسات دیگران مشکل دارید.
  • شما نمی توانید زبان بدن و حالات چهره را به خوبی بخوانید. (شاید نتوانید تشخیص دهید که کسی از شما راضی است یا ناراضی.)
  • شما از الگوهای گفتاری مسطح، یکنواخت یا روباتیک استفاده می کنید که احساس شما را بیان نمی کند.
  • شما کلمات و عبارات توصیفی خود را اختراع می کنید.
  • درک اشکال گفتار و چرخش دشوار است.
  • دوست ندارید هنگام صحبت با کسی به چشمان او نگاه کنید.
  • چه در خانه، چه با دوستان و چه در محل کار با همان الگوها و لحن صحبت می کنید.
  • شما در مورد یکی دو موضوع مورد علاقه زیاد صحبت می کنید.
  • در جاهایی که انتظار آرامش است صدا می کنید.
  • ایجاد و حفظ دوستی های نزدیک دشوار است.

رفتارهای محدود کننده و تکراری

  • شما در تنظیم احساسات و پاسخ های خود به آنها مشکل دارید.
  • تغییر در روال ها و انتظارات باعث ایجاد احساسات قوی می شود که ممکن است شامل طغیان یا فروپاشی باشد.
  • هنگامی که اتفاق غیرمنتظره ای رخ می دهد، شما با یک فروپاشی عاطفی پاسخ می دهید.
  • وقتی وسایلتان جابه جا می شوند یا مرتب می شوند ناراحت می شوید.
  • شما روال ها، برنامه ها و الگوهای روزانه سفت و سختی دارید که بدون توجه به هر اتفاقی باید حفظ شوند.
  • شما رفتارها و تشریفات تکراری دارید.

نشانه های دیگر

  • شما عمیقاً در مورد چند زمینه خاص مورد علاقه (مانند یک دوره تاریخی، مجموعه کتاب، فیلم، صنعت، سرگرمی یا رشته تحصیلی) اهمیت می دهید و آگاه هستید.
  • شما در یک یا دو حوزه موضوعی چالش برانگیز دانشگاهی بسیار موفق هستید. برخی از افراد اوتیستیک ممکن است در برخی زمینه‌ها عملکرد بسیار خوبی داشته باشند، در حالی که در برخی از زمینه‌ها نیز مشکل زیادی دارند.
  • شما نسبت به ورودی های حسی (مانند درد، صدا، لمس یا بو) بسیار حساس هستید. یا نسبت به افراد دیگر نسبت به این چیزها بسیار کمتر حساس هستید.
  • احساس می کنید دست و پا چلفتی هستید یا در هماهنگی مشکل دارید.
  • شما ترجیح می دهید به جای با دیگران، تنها کار و بازی کنید.
  • دیگران شما را فردی غیرعادی یا دانشگاهی می دانند.
  • شما می توانید جزئیات پیچیده را یاد بگیرید و آنها را برای مدت طولانی به خاطر بسپارید.
  • از نظر بصری یا با گوش دادن به خوبی یاد می گیرید.

تشخیص اوتیسم در بزرگسالان

در حال حاضر هیچ معیار تشخیصی ASD به طور خاص برای بزرگسالان وجود ندارد. اما معیارهای فعلی DSM-5 را می توان برای این گروه سنی تطبیق داد و استفاده کرد.

پزشکان اساساً اوتیسم بزرگسالان  را از طریق یک سری مشاهدات و تعاملات حضوری تشخیص می دهند. آنها همچنین علائمی را که شخص گزارش می کند در نظر می گیرند.

اگر علاقه مند به ارزیابی ASD هستید، با پزشک خانواده خود شروع کنید. او شما را ارزیابی می کند تا مطمئن شود که هیچ بیماری جسمی زمینه ای برای رفتارهای شما وجود ندارد. سپس ممکن است پزشک شما را برای ارزیابی عمیق به روانپزشک یا روانشناس ارجاع دهد.

گزارش مشکلات

پزشک می خواهد با شما در مورد مسائلی که در رابطه با ارتباطات، احساسات، الگوهای رفتاری، طیف علایق و موارد دیگر دارید، صحبت کند.

شما به سؤالات مربوط به دوران کودکی خود پاسخ خواهید داد و پزشک شما ممکن است درخواست کند با والدین یا سایر اعضای خانواده بزرگتر صحبت کند تا دیدگاه آنها را در مورد الگوهای رفتاری مادام العمر شما به دست آورد.

اگر معیارهای تشخیصی برای کودکان به عنوان مرجع مورد استفاده قرار می‌گیرد، پزشک شما می‌تواند با تکیه بر خاطرات آنها از شما در دوران کودکی برای کسب اطلاعات بیشتر، سؤالات والدین شما را از آن فهرست بپرسد.

عوامل بالقوه

اگر پزشک تشخیص دهد که شما علائم ASD را در دوران کودکی نشان نداده اید، اما در عوض در نوجوانی یا بزرگسالی علائم را تجربه کرده اید، ممکن است از نظر سلامت روانی یا اختلالات عاطفی احتمالی مورد ارزیابی قرار بگیرید.

از آنجایی که بیشتر تشخیص‌های اوتیسم در کودکان انجام می‌شود، یافتن یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی که بزرگسالان را تشخیص دهد می‌تواند چالش برانگیز باشد.

آیا آزمایشی برای اوتیسم بزرگسالان وجود دارد؟

بدون توجه به سن شما هیچ آزمایش پزشکی برای ASD وجود ندارد. این بدان معنی است که ASD را نمی توان با استفاده از روش هایی مانند آزمایش خون یا آزمایش تصویربرداری تشخیص داد .

در عوض، پزشک رفتارها را برای تشخیص ASD بررسی می کند. برایتشخیص اوتیسم بزرگسالان،  معمولاً به  ویزیت حضوری نیاز است که در آن پزشک سؤالاتی را می پرسد . و نحوه پاسخ شما را ارزیابی می کند. آنها همچنین علائم خود گزارش شده را در نظر خواهند گرفت.

بسیاری از روانشناسان از برنامه مشاهده تشخیصی اوتیسم، ویرایش دوم (ADOS-2) آن استفاده می کنند ، یک ارزیابی تشخیصی هنگام ارزیابی اوتیسم بزرگسالان.

پرسشنامه های خود ایفای ASD برای بزرگسالان به صورت آنلاین در دسترس است. این تست ها شامل ضریب طیف اوتیسم (AQ) و مشتقاتی مانند AQ-10، AQ-20، و AQ-S و غیره است. این تست‌ها مانند یک ارزیابی حرفه‌ای نیستند و نباید به‌عنوان قطعی تلقی شوند.

مزایای احتمالی زندگی با تشخیص اوتیسم

دریافت تشخیص ASD در بزرگسالی می تواند به معنای درک بیشتر خود و نحوه ارتباط شما با جهان باشد. و می تواند به شما کمک کند تا یاد بگیرید چگونه با نقاط قوت خود بهتر کار کنید. و بخش هایی از زندگی خود را که تحت تأثیر قرار گرفته اند تقویت کنید.

تشخیص بیماری می تواند به شما کمک کند دیدگاه متفاوتی نسبت به دوران کودکی خود داشته باشید. همچنین می تواند به اطرافیان شما کمک کند تا ویژگی های منحصر به فرد شما را بیشتر درک کنند و با آنها همدلی کنند.

درک بهتر موقعیت خود می تواند به شما کمک کند راه های جدید و مبتکرانه ای برای کار با نقاط قوت و ویژگی های خود پیدا کنید. شما همچنین می توانید با پزشک خود و عزیزان خود برای جستجوی حمایت هایی که ممکن است برای شما مناسب باشد همکاری کنید.

حمایت از بزرگسالان مبتلا به اوتیسم

به طور کلی از بزرگسالان مانند کودکان مبتلا به ASD حمایت نمی شود. گاهی اوقات اوتیسم بزرگسالان  ممکن است با رفتار درمانی شناختی، کلامی و کاربردی درمان شوند.

توجه داشته باشید که درمان های خاصی مانند تحلیل رفتاری کاربردی (ABA) در جوامع اوتیسم بحث برانگیز هستند. برخی از گروه‌های حمایتی مانند شبکه خود حمایت از اوتیسم از استفاده از ABA پشتیبانی نمی‌کنند.

به طور کلی، شما می خواهید بر اساس تأثیراتی که تجربه می کنید، به دنبال پشتیبانی خاص باشید. این ممکن است شامل اضطراب، انزوای اجتماعی، مشکلات روابط یا مشکلات شغلی باشد.

واحد علوم اعصاب رفتاری (اضطراب، افسردگی و سایر اختلالات خلقی-رفتاری)

هر آنچه باید در مورد اختلال طیف اوتیسم (ASD) بدانید (قسمت اول)

رابطه بین ADHD و ASD (اختلال طیف اوتیسم)