07136476172 - 09172030360 [email protected]

سندرم خستگی مزمن یا آنسفالومیلیت میالژیک (ME/CFS)، یک بیماری بالقوه جدی، ناتوان کننده و طولانی مدت است.  طبق تعریف، افراد مبتلا به سندرم خستگی مزمن بیش از شش ماه خستگی را تجربه می کنند.  که آنها را از انجام فعالیت های معمول خود باز می دارد.  برآوردها متفاوت است.  اما تقریباً 0.5٪ تا 1٪ از بزرگسالان معیارهای این بیماری را دارند.

زنان بسیار بیشتر از مردان در معرض ابتلا به سندرم خستگی مزمن هستند.  اکثر افراد مبتلا به ME/CFS بین 40 تا 60 سال سن دارند، اگرچه افراد در هر سنی، از جمله کودکان و نوجوانان، ممکن است مبتلا شوند.  بیماران سفیدپوست در ایالات متحده بیشتر از هر نژاد یا قوم دیگری با ME/CFS تشخیص داده می شوند.  با این حال، 90٪ از افراد مبتلا به ME/CFS تشخیص داده نمی شوند. که به ویژه در میان گروه های به حاشیه رانده شده در ایالات متحده یک مشکل است.

دانش پزشکی فعلی و درک ME/CFS محدود است. بنابراین محققان به بررسی علل و درمان‌های احتمالی ادامه می‌دهند.  علاوه بر این، کارشناسان در حال مطالعه یک رابطه بالقوه بین سندرم خستگی مزمن و بیماری کروناویروس 2019 (COVID-19) هستند.  تحقیقات اولیه از مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها نشان می دهد که COVID-19 ممکن است منجر به بیماری طولانی مدت شود.  خستگی یکی از علائم اصلی و پایدار آن بیماری طولانی مدت است.  برای تعیین اینکه آیا کووید-۱۹ می‌تواند باعث ME/CFS شود، تحقیقات بیشتری لازم است.

خستگی چیست؟

زمانی که احساس خستگی می کنید، معمولاً یک خواب خوب شبانه می تواند به شما کمک کند سرحال باشید.  در مقابل، خستگی یک احساس طولانی مدت خستگی و کمبود انرژی است که معمولاً با خوابیدن برطرف نمی شود .حدود 50 درصد از مردم علائم خستگی را در برخی مواقع گزارش می کنند.  خستگی پس از محرومیت از خواب، دوره های طولانی استرس و فعالیت بدنی رایج است.  با این حال، خستگی همچنین می تواند نشانه ای از یک نگرانی اساسی برای سلامتی باشد.

کارشناسان خستگی را در یکی از سه دسته طبقه بندی می کنند :

  • حاد: کمتر از یک ماه طول می کشد
  • خستگی طولانی مدت: بیش از یک ماه، مدت زمان کمتر از شش ماه
  • مزمن: بیش از شش ماه طول بکشد

ME/CFS یکی از علل شایع خستگی مزمن است.

سندرم خستگی مزمن چیست؟

افراد مبتلا به سندرم خستگی مزمن، خستگی مداوم بیش از شش ماه را تجربه می کنند که با استراحت بهتر نمی شود.  آنها کمبود انرژی غیرطبیعی دارند. و گاهی اوقات در رختخواب محبوس می شوند.  در واقع، خستگی بیماران مبتلا به ME/CFS به قدری شدید است که باید فعالیت های معمول خود را تا 50 درصد کاهش دهند.  این اختلال می تواند بر همه چیز در زندگی روزمره تأثیر منفی بگذارد. از دوش گرفتن تا نگه داشتن شغل.

برای برخی از افراد مبتلا به ME/CFS، فعالیت‌های روزانه، چه جسمی و چه ذهنی، می‌تواند خستگی را بدتر کند. حتی اگر این فعالیت‌ها قبل از شروع سندرم مشکلی ایجاد نمی‌کردند.  اصطلاح پزشکی برای این تجربه، ناخوشی پس از تمرین (PEM) است.  افرادی که ME/CFS را تجربه می‌کنند، تشدید خستگی را به‌عنوان «تصادف» یا «عود» توصیف می‌کنند.

علائم سندرم خستگی مزمن

اکثر افراد مبتلا به ME/CFS قبل از تشخیص در سطح نرمال عمل می کردند.  ورود ME/CFS اغلب ناگهانی است و گاهی اوقات به دنبال یک رویداد استرس زا پزشکی یا روانی است.

علائم اصلی ME/CFS عبارتند از:

  • خستگی شدید و ادامه دار حتی پس از استراحت .  این خستگی توانایی انجام فعالیت های معمولی روزانه را کاهش می دهد
  • تشدید خستگی پس از فعالیت ذهنی یا بدنی.
  • مشکلات خواب، که ممکن است شامل مشکل در به خواب رفتن یا ماندن در خواب باشد.

افراد مبتلا به ME/CFS نیز یکی یا هر دو مورد زیر را تجربه می کنند:

  • مشکل در حافظه، تفکر یا تمرکز.  بیماران ممکن است در به یاد آوردن اطلاعات یا تجربه “مه مغزی” یا “تفکر مه آلود” دچار مشکل شوند.
  • افزایش علائم هنگام ایستادن یا نشستن.  سرگیجه، سبکی سر یا ضعف ممکن است در حالت ایستاده یا نشستن ایجاد شود.

علائم اضافی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • درد مزمن یا ضعف عضلانی
  • گلو درد
  • غدد لنفاوی حساس
  • سردردهای جدید یا بدتر شده
  • لرز و تعریق شبانه
  • حساسیت یا آلرژی به غذاها، بوها، صدا یا نور
  • افسردگی، به خصوص اگر علائم بدتر شود

علائم سندرم خستگی مزمن در کودکان و نوجوانان

کودکان علائم ME/CFS را مشابه بزرگسالان نشان می دهند، به استثنای چند مورد:

  • افزایش احتمال سرگیجه هنگام ایستادن.  این علامت که عدم تحمل ارتواستاتیک نیز نامیده می‌شود، در کودکان و نوجوانان بدترین است و علائم دیگر را تشدید می‌کند.
  • سردرد و معده درد.  کودکان به جای تجربه ضعف یا درد عضلانی، افزایش سردرد و معده درد را گزارش می کنند.
  • مشکلات خواب .  اینها شامل خواب آلودگی در طول روز ، مشکل در به خواب رفتن یا ماندن در خواب و رویاهای واضح است.

علل سندرم خستگی مزمن

در حالی که بیشتر خستگی ها یک علت قابل شناسایی مانند اختلال خواب، افسردگی یا سرطان دارند، علت ME/CFS هنوز مشخص نیست.

محققان دلایل احتمالی زیر را فرض کرده اند:

  • عفونت: بسیاری از بیماران شروع ME/CFS را با یک بیماری شبیه ویروسی توصیف می کنند.  مقصران احتمالی عبارتند از ویروس اپشتین بار، ویروس راس ریور یا کوکسیلا بورنتی (تب کیو).  با این حال، رابطه واضحی بین ویروس ها و ME/CFS هنوز ایجاد نشده است.  این عفونت ها مختص ME/CFS نیستند.
  • ژنتیک: شواهد فعلی نشان می دهد که خویشاوندان بیماران مبتلا به ME/CFS در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به این سندرم هستند.  مطالعات دیگر نشانگرهای ژنتیکی مرتبط با ME/CFS را شناسایی کرده اند.
  • استرس در بدن: بیماران مبتلا به ME/CFS نسبت به افراد بدون ME/CFS سطوح پایین تری از کورتیزول «هورمون استرس» دارند.  اگرچه بیماران مبتلا به ME/CFS سطوح پایین تری از کورتیزول دارند. این سطوح معمولاً هنوز در محدوده طبیعی هستند.  بنابراین، آزمایش سطح کورتیزول نمی تواند وجود ME/CFS را تایید کند.
  • اختلال در تنظیم سیستم ایمنی.  برخی از تفاوت های ایمونولوژیک بین افراد مبتلا به CFS و افراد بدون آن گزارش شده است.  افراد مبتلا به CFS در معرض افزایش خطر ابتلا به عفونت نیستند.
  • اختلالات خواب.  برخی از مطالعات ارتباط بین ME/CFS و تاخیر در شروع ملاتونین در نور کم را نشان داده اند.  این ارتباط نشان می‌دهد که یک ریتم شبانه‌روزی تاخیری می‌تواند عاملی برای ME/CFS باشد.  با این حال، در حالی که ملاتونین به تنظیم ریتم شبانه روزی کمک می کند.شواهدی مبنی بر تسکین ملاتونین ME/CFS وجود ندارد.

عوامل خطر برای سندرم خستگی مزمن

افرادی که دارای یک یا چند مورد از معیارهای زیر هستند ممکن است احتمال بیشتری برای ابتلا به این سندرم داشته باشند:

  • جنسیت زن
  • سن 40-60
  • سابقه خانوادگی ME/CFS
  • نژاد قفقازی

هیچ اقدام پیشگیرانه شناخته شده ای برای کاهش خطر ME/CFS وجود ندارد.

تشخیص سندرم خستگی مزمن

همانطور که تحقیقات بیشتری در مورد ME/CFS انجام می شود، معیارهای تشخیص همچنان به روز می شوند.  چند مجموعه ممکن از معیارهایی وجود دارد که پزشکان ممکن است در تشخیص خود استفاده کنند.  با این حال، بیشتر این مجموعه معیارها به موارد زیر نیاز دارند :

  • خستگی
  • کسالت پس از تمرین (PEM)، یا تشدید خستگی پس از انجام فعالیت های معمول
  • خواب بدون طراوت یا سایر مشکلات خواب
  • درد یا ناراحتی گسترده، مانند درد عضلانی یا مفاصل یا سردرد
  • دو یا چند نوع اختلال عملکرد عصبی یا شناختی، مانند اختلال در حافظه و تمرکز
  • علائم بیش از شش ماه طول بکشد

هیچ آزمایش نشانگان خستگی مزمن برای بررسی اینکه آیا فرد به این سندرم مبتلا است یا خیر وجود ندارد.  در عوض، پزشکان سابقه علائم بیمار، از جمله سابقه خانوادگی را می گیرند.  آنها اغلب آزمایشاتی را برای رد احتمال سایر بیماری ها از جمله آزمایش ادرار و خون انجام می دهند. پزشکان همچنین ممکن است بیماران را به متخصصان ارجاع دهند تا از رد سایر تشخیص ها اطمینان حاصل کنند.

متخصصان خاطرنشان می کنند که بیماران ممکن است با ME/CFS و منبع اضافی خستگی مزمن تشخیص داده شوند.  برخی از بیماری های همراه ME/CFS عبارتند از:

  • فیبرومیالژیا
  • سندرم روده تحریک پذیر
  • سیستیت بینابینی
  • میگرن
  • افسردگی
  • آلرژی و حساسیت

درمان سندرم خستگی مزمن

متأسفانه، هیچ درمانی برای ME/CFS وجود ندارد.  با این حال، افراد مبتلا به این اختلال نباید امید خود را از دست بدهند.  انواع مختلفی از درمان ها ممکن است برای کاهش یا از بین بردن علائم استفاده شود.

  • درمان شناختی رفتاری (CBT).  CBT به بیماران می آموزد که چگونه ترس از خستگی احتمالی را تشخیص دهند.  با کمک CBT، بیماران همچنین می توانند یاد بگیرند که چگونه افکار خود را تغییر دهند که ممکن است دیدگاه مثبت تری در مورد بهبودی ایجاد کند.
  • ورزش.  از طریق ورزش درمانی درجه بندی شده، بیماران مبتلا به ME/CFS برای افزایش عملکرد کلی فیزیکی و ذهنی ورزش می کنند.
  • مدیریت خواب.  خواب ضعیف یکی از علائم شایع ME/CFS است.  درمان اختلالات خواب همراه با ME/CFS می تواند اثرات کلی آن را کاهش دهد.  بیماران می توانند با بهبود بهداشت خواب خود شروع کنند.  با این حال، مراحل اضافی، مانند داروهای تجویزی یا درمان‌های مربوط به اختلالات خواب ممکن است ضروری باشد.
  • درمان دارویی.  در حال حاضر، هیچ دارویی وجود ندارد که به طور خاص ME/CFS را هدف قرار دهد.  در عوض، بیماران ممکن است برای درمان علائم ME/CFS، مانند درد، افسردگی و کمبود خواب، دارو مصرف کنند.
  • کاهش استرس و آرامش.  برخی از روش ها می توانند به مدیریت درد و خستگی مزمن کمک کنند.  اینها شامل مدیتیشن ، ماساژ و طب سوزنی است.

در مورد سندرم خستگی مزمن با پزشک خود صحبت کنید

اگر مشکوک به داشتن ME/CFS هستید، با پزشک خود مشورت کنید.  شما ممکن است یک گزارش فعالیت یا دفترچه سلامتی داشته باشید تا تغییرات در سلامت خود را یادداشت کنید. و به پزشک خود کمک کنید تا وضعیت شما را درک کند.  با کمک پزشک می توانید سایر علل احتمالی خستگی خود را از بین ببرید.  سپس، با هم می توانید برنامه ای برای درمان و تسکین علائم ایجاد کنید.

واحد خواب (اختلالات خواب-سلامت خواب)

وضعیت خواب جنینی

آیا افراد نابینا خواب می بینند؟