07136476172 - 09172030360 [email protected]

کودکان به طور معمول توانایی نشستن، ایستادن، راه رفتن و صحبت کردن را در سنین قابل پیش بینی ایجاد می کنند. وقتی آنها در دستیابی به این نقاط عطف دیر می شوند، ممکن است به دلیل یک مشکل رشدی باشد. اختلال هماهنگی رشدی (DCD) یکی از این شرایط است.

DCD عدم هماهنگی بین نیات ذهنی شما و توانایی شما برای وادار کردن بدن به انجام آن نیات است. برای مثال، ممکن است فکر کنید، “من باید بند کفشم را ببندم. ” با این حال، مغز شما دستورالعمل بستن کفش را به درستی به دست و پای شما ارسال نمی کند. مغز شما می‌داند که چگونه کفش‌ها را ببندد، اما دستان شما نمی‌توانند دستورات مغزتان را دنبال کنند. همین اتفاق زمانی می افتد که بخواهید بدوید، بپرید، بنویسید، دکمه های پیراهن را بنویسید، و بسیاری از کارهای دیگر که اکثر مردم آن را بدیهی می دانند.

افراد مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی عموماً هوش طبیعی دارند. با این حال، DCD گاهی اوقات “سندرم کودک دست و پا چلفتی” نامیده می شود و ممکن است باعث شود دیگران فکر کنند که افراد مبتلا به این بیماری ناتوان یا بی هوش هستند زیرا نمی توانند وظایف اساسی را انجام دهند. این وضعیت را می توان یک اختلال دوران کودکی در نظر گرفت، اما اثرات DCD تا بزرگسالی ادامه دارد.

علائم اختلال هماهنگی رشدی چیست؟

علائم اختلال هماهنگی رشدی می تواند بلافاصله پس از تولد ظاهر شود. نوزادان ممکن است در یادگیری نحوه مکیدن و بلعیدن شیر دچار مشکل شوند. کودکان نوپا ممکن است در یادگیری غلت زدن، نشستن، خزیدن، راه رفتن و صحبت کردن کند باشند.

با ورود به مدرسه، علائم این اختلال ممکن است بیشتر قابل توجه باشد. علائم اختلال هماهنگی رشدی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • یک راه رفتن ناپایدار
  • مشکل پایین رفتن از پله ها
  • انداختن اشیا
  • دویدن به دیگران
  • سرویس بهداشتی رفتن مکرر
  • مشکل در بستن بند کفش، پوشیدن لباس و سایر فعالیت های مراقبت از خود
  • مشکل در انجام فعالیت های مدرسه مانند نوشتن، رنگ آمیزی و استفاده از قیچی

افراد مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی ممکن است خودآگاه از فعالیت های ورزشی یا اجتماعی کناره گیری کنند. با این حال، ورزش محدود می تواند منجر به ضعف عضلات و افزایش وزن شود. حفظ مشارکت اجتماعی و شرایط بدنی خوب برای غلبه بر چالش های DCD ضروری است.

چه چیزی باعث اختلال هماهنگی رشد می شود؟

علل اختلال هماهنگی رشدی به خوبی شناخته نشده است، اما محققان بر این باورند که این امر نتیجه تاخیر در رشد مغز است. افراد مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی معمولاً هیچ مشکل پزشکی دیگری ندارند که بتواند این اختلال را توضیح دهد. در برخی موارد، DCD می تواند همراه با سایر اختلالات، مانند اختلال بیش فعالی کمبود توجه یا اختلالاتی که باعث ناتوانی ذهنی می شود، رخ دهد. با این حال، این شرایط به هم مرتبط نیستند.

اختلال هماهنگی رشد چگونه تشخیص داده می شود؟

تشخیص DCD دشوار است زیرا ممکن است علائم با علائم سایر بیماری ها اشتباه گرفته شود. راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-V) چهار معیار را فهرست می‌کند که برای تشخیص DCD باید رعایت شوند:

  • کودک در رسیدن به نقاط عطف حرکتی تاخیر نشان می دهد.
  • این وضعیت به طور قابل توجهی با فعالیت های زندگی روزمره و/یا عملکرد تحصیلی تداخل دارد.
  • علائم در اوایل زندگی کودک شروع می شود.
  • مشکلات مربوط به مهارت های حرکتی با ناتوانی ذهنی، اختلال بینایی یا اختلالات مغزی بهتر توضیح داده نمی شوند.

اختلال هماهنگی رشد چگونه درمان می شود؟

اختلال هماهنگی رشدی با یک برنامه دراز مدت آموزش، فیزیوتراپی، کاردرمانی و آموزش مهارت های اجتماعی درمان می شود تا به شما در سازگاری با این اختلال کمک کند.

تربیت بدنی می تواند به شما در ایجاد هماهنگی، تعادل و ارتباط بهتر بین مغز و بدن کمک کند. ورزش های انفرادی مانند شنا یا دوچرخه سواری ممکن است فرصت های بهتری را برای ایجاد مهارت های حرکتی نسبت به ورزش های گروهی ارائه دهند. اگر DCD دارید، ورزش روزانه ضروری است تا بدن و مغز خود را آموزش دهید تا با هم کار کنند و خطر چاقی را کاهش دهید.

کاردرمانی می تواند به شما در تسلط بر فعالیت های روزانه کمک کند. کاردرمانگران تکنیک های زیادی برای کمک به افراد در انجام کارهای دشوار می دانند. کاردرمانگر شما همچنین می‌تواند با مسئولان مدرسه همکاری کند تا تغییراتی را که به موفقیت شما در مدرسه کمک می‌کند، مانند استفاده از رایانه به جای تکالیف دست‌نویس، شناسایی کند.

در بلندمدت چه انتظاری وجود دارد؟

متأسفانه، کودکان مبتلا به DCD به طور کلی علائم را در بزرگسالی تجربه می کنند. آموزش صحیح و آموزش مهارت های حرکتی می تواند به شما در داشتن یک زندگی عادی و رضایت بخش کمک کند. چشم انداز شما بستگی به این دارد که چقدر با DCD سازگار شده و بر محدودیت های آن غلبه کنید.

دست و پا چلفتی بودن در کودکان

مشکلات هماهنگی در کودکان غیرعادی نیست زیرا کودکان نوپا یاد می گیرند که چگونه بایستند و راه بروند. جهش‌های رشد نیز می‌توانند با عادت کردن کودک به بدن در حال رشد خود کمک کنند.

کودکانی که در توجه کردن مشکل دارند، اگر کمتر از محیط اطراف خود آگاه باشند، ممکن است ناهماهنگ تر باشند.

اگر احساس می کنید که دست و پا چلفتی بودن فرزندتان بهبود نمی یابد یا بدتر می شود، با پزشک خود صحبت کنید. مشکلات هماهنگی در کودکان نیز می تواند ناشی از موارد زیر باشد:

  • مشکلات بینایی
  • صافی کف پا یا نداشتن قوس پا
  • اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD)
  • اختلال طیف اوتیسم (ASD)

پزشک شما بسته به علت، می تواند گزینه های درمانی را ارائه دهد.

دیسپراکسی

دیسپراکسی یا اختلال هماهنگی رشدی (DCD) وضعیتی است که بر هماهنگی کودک شما تأثیر می گذارد. کودکان مبتلا به DCD معمولا هماهنگی فیزیکی با سن خود به تاخیر افتاده است. این به دلیل ناتوانی یادگیری یا اختلال عصبی نیست.

می‌توانید علائم اختلال هماهنگی رشدی را با تمرین حرکات، تقسیم کردن فعالیت‌ها به مراحل کوچک‌تر یا استفاده از ابزارهایی مانند دستگیره‌های مخصوص روی مداد، بهبود بخشید.

دست و پا چلفتی بودن  در دوران بارداری

با پیشرفت بارداری، بدن در حال تغییر شما ممکن است مرکز ثقل شما تغییر کند و تعادل شما را تحت تاثیر قرار دهد. همچنین اگر قادر به دیدن پاهای خود نباشید، خطر تلو تلو خوردن یا برخورد به اشیا بیشتر است.

عوامل دیگری که می تواند بر هماهنگی شما تأثیر بگذارد، تغییرات هورمونی، خستگی و فراموشی است.

کاهش سرعت در هنگام حرکت، و درخواست کمک در صورت افتادن چیزی، راه های خوبی برای جلوگیری از تصادف یا صدمات در دوران بارداری است.

تشخیص

تشخیص علت دقیق مشکلات با هماهنگی می تواند دشوار باشد. دست و پا چلفتی نشانه بسیاری از شرایط است. اگر به نظر می رسد هماهنگی شما بدتر می شود یا علائم اضافی ظاهر می شود، با پزشک خود قرار ملاقات بگذارید.

پزشک در مورد سابقه پزشکی و سایر علائم شما سوال خواهد کرد. آنها همچنین ممکن است نیاز به انجام چندین آزمایش برای کمک به تشخیص بیماری داشته باشند.

بهبود هماهنگی

بهبود هماهنگی شامل درمان بیماری زمینه ای است. پزشک شما ممکن است داروهایی مانند یک داروی ضد التهابی برای آرتریت یا ورزش بیشتر برای کاهش درد و سفتی مفاصل را توصیه کند.

همچنین ممکن است برای شما مفید باشد که قبل از انجام برخی کارها، سرعت خود را کم کنید و محیط اطراف خود را در نظر بگیرید.

منابع:

 

واحد ارزیابی و تشخیص

آنچه باید در مورد سندرم دست و پا چلفتی بودن بدانید

آنچه جوانان باید در مورد سکته مغزی بدانند