چه کسی الکلی است؟ تشخیص و درمان اعتیاد به الکل با هم بشنویم:
یکی از مشکلاتی که در تشخیص اعتیاد به الکل به عنوان یک بیماری وجود دارد این است که به نظر نمی رسد مشکل باشد. می گوییم به نظر نمی رسد، چون مانند اکثر بیماری هایی که می شناسیم نیست. و به طور کلی، اعتیاد به الکل پنهان می ماند و در برابر درمان مقاومت می کند.
با این حال، اعتیاد به الکل سال هاست که توسط سازمان های پزشکی حرفه ای به عنوان یک بیماری اولیه، مزمن، پیش رونده و گاهی کشنده شناخته شده است. شورای ملی الکلیسم و اعتیاد به مواد مخدر آمریکا تعریف دقیق و کاملی از الکلیسم ارائه می دهد، اما ساده ترین راه برای توصیف آن یک وسواس ذهنی است که باعث اجبار فیزیکی به نوشیدن می شود.
وسواس ذهنی
آیا تا به حال صبح با آهنگی که بارها و بارها در ذهن شما پخش می شود از خواب بیدار شده اید؟ ممکن است صدای آگهی تبلیغاتی باشد که از تلویزیون شنیده اید یا آهنگی از رادیو، اما مدام پخش می شود… و پخش می شود و پخش می شود.
این نمونه ای از وسواس ذهنی است – یک فرآیند فکری که شما هیچ کنترلی روی آن ندارید:
آهنگ احمقانه به نواختن ادامه می دهد. میتوانید آهنگ دیگری را با سوت بزنید، یا رادیو را برای گوش دادن به آهنگ دیگری روشن کنید، اما آهنگی که در سرتان است به نواختن ادامه می دهد. این فکر ذهنت را تسخیر میکند، حتی اگر آن را نمی خواستی و تلاش زیادی کردی تا آن را بیرون کنی.
ماهیت اعتیاد به الکل چنین است. وقتی “آهنگ” نوشیدن در ذهن یک الکلی شروع به پخش می کند، دیگر آنها ناتوان هستند. الکلی این فکر را در آنجا نگذاشته یا نمیخواست داشته باشد، تنها راه برای متوقف کردن آن نوشیدن یک نوشیدنی دیگر است.
مشکل این است که وسواس ذهنی الکلی نسبت به الکل بسیار ظریف تر از آهنگی است که در ذهن فرد پخش می شود. در واقع، یک فرد ممکن است حتی از وجود آن آگاه نباشد. تنها چیزی که آنها می دانند این است که میل ناگهانی به نوشیدنی وجود دارد، یک اجبار فیزیکی.
نوروبیولوژی الکلیسم
در سال 2016، جراح عمومی ایالات متحده گزارشی را با عنوان «مواجهه با اعتیاد در آمریکا: گزارش جراح عمومی در مورد الکل، مواد مخدر و سلامتی» منتشر کرد که جزئیات تغییرات در نواحی مغز فرد مبتلا به اعتیاد را در بخشی با عنوان، “نوروبیولوژی مصرف مواد، سوء مصرف و اعتیاد.” بیان می کرد.
بر اساس این گزارش، اختلالات مصرف مواد ناشی از تغییراتی در مغز است که با مصرف مکرر الکل یا مواد مخدر رخ می دهد. این تغییرات در مدارهای مغزی درگیر در لذت، یادگیری، استرس، تصمیم گیری و خودکنترلی رخ می دهد.
چگونه سیستم پاداش تحت تأثیر استفاده مکرر قرار می گیرد
وقتی فردی الکل می نوشد – یا مواد مخدری مانند مواد افیونی یا کوکائین مصرف می کند – موج لذت بخشی از دوپامین در گانگلیون های پایه مغز ایجاد می کند، ناحیه ای از مغز که مسئول کنترل سیستم های پاداش و توانایی یادگیری بر اساس پاداش است.
با استفاده مداوم از الکل یا مواد مخدر، سلولهای عصبی در عقدههای قاعدهای حساسیت خود را به دوپامین کاهش میدهند و توانایی الکل را برای تولید همان های بودنی که زمانی ایجاد میشد کاهش میدهند. این گونه است که فرد نسبت به الکل مقاوم میشود، که باعث میشود افراد مقادیر بیشتری مصرف کنند تا همان سرخوشی قبلی را احساس کنند.
همان انتقال دهنده های عصبی دوپامین تحت تأثیر الکل و سایر مواد در توانایی احساس لذت از فعالیت های معمولی مانند خوردن غذا، داشتن رابطه جنسی و درگیر شدن در تعامل اجتماعی نیز نقش دارند.
بر اساس گزارش جراح عمومی، هنگامی که این سیستم پاداش در اثر سوء مصرف مواد یا اعتیاد مختل می شود، وقتی که فرد دیگر الکل یا مواد مخدر مصرف نمی کند می تواند منجر به لذت کمتر و کمتری از سایر بخش های زندگی فرد شود.
نوشیدن با نشانه های دیگر مرتبط است
تغییر دیگری که نوشیدن مزمن می تواند ایجاد کند، «آموزش» مغز است تا لذتی را که فرد با نوشیدن الکل به دست می آورد، با دیگر «نشانه ها» در زندگی مصرف کننده مرتبط کند. دوستانی که با آنها مشروب مینوشند، مکانهایی که برای نوشیدن میروند، لیوان یا ظرفی که از آن مینوشند و هر عادت دیگری که در ارتباط با نوشیدن است، همگی میتوانند با لذتی که هنگام نوشیدن احساس میکنند مرتبط شوند.
وقتی چیزهای زیادی در زندگی یادآور نوشیدن الکل می شود، فکر نکردن به نوشیدن برای مردم روز به روز دشوارتر می شود.
الکل برای جلوگیری از درد
در حالی که فرستندههای دوپامین مغز ما را به دنبال لذت سوق میدهند، انتقالدهندههای عصبی استرس که در ناحیه آمیگدال گسترده مغز یافت میشوند، ما را از درد و تجربههای ناخوشایند دور میکنند.
تحقیقات نشان داده است که سوء مصرف مواد، از جمله اختلالات مصرف الکل، می تواند تعادل طبیعی بین این دو انگیزه اساسی را مختل کند.
پرهیز از درد ترک
همانطور که اختلال مصرف الکل از خفیف به متوسط به شدید پیشرفت می کند، مصرف کننده مشروبات الکلی در هنگام عدم مصرف مشروبات الکلی دچار ناراحتی فزاینده ای می شود. علائم ترک الکل می تواند بسیار ناراحت کننده یا دردناک شود
مصرف الکل می تواند تا حدی پیشرفت کند که تنها چیزی که می تواند علائم ترک را تسکین دهد الکل بیشتر است.
در این مرحله فرد دیگر مشروب نمی نوشد تا لذت را تجربه کند. در واقع، نوشیدن حتی ممکن است دیگر هیچ احساس لذتی به همراه نداشته باشد.
چرخه اعتیاد
الکلی ها چنان به الکل مقاوم می شوند که دیگر نمی توانند به اوج قبلی برسند. دیگر فعالیتهای زندگی که زمانی لذت میبردند دیگر لذت بخش نیست.
زمانی که مصرف کنندگان الکل هنوز نسبتاً سالم بودند، می توانستند انگیزه خود را برای نوشیدن کنترل کنند زیرا مدارهای قضاوت و تصمیم گیری قشر جلوی مغز آنها این تکانشگری ها را متعادل می کند. اما زمانی که فرد معتاد شد، مصرف مواد باعث اختلال در مدارهای جلوی مغز نیز می شود.
تحقیقات نشان میدهد که وقتی این اتفاق میافتد، الکلیها و معتادان توانایی کمتری در کنترل انگیزه قوی خود برای مصرف این ماده دارند، حتی زمانی که بدانند این به نفعشان نیست. در این مرحله سیستم پاداش آنها به عبارتی بیمار شده است.
به خطر افتادن خودکنترلی
گزارش جراح ذکر شده در مورد عصبشناسی سوء مصرف مواد، از دست دادن خودکنترلی الکلیها را به این شکل توضیح میدهد:
“این از دست دادن کامل استقلال نیست – افراد معتاد هنوز مسئول اعمال خود هستند، اما آنها بسیار کمتر قادر به غلبه بر انگیزه قدرتمند برای رهایی از ترک ناشی از الکل یا مواد مخدر هستند.”
در هر مرحله، افرادی که اعتیاد دارند و سعی می کنند ترک کنند، عزم خود را به چالش می کشند. حتی اگر بتوانند برای مدتی در برابر مصرف مواد مخدر یا الکل مقاومت کنند، در برخی مواقع ولع مداوم ناشی از نشانه های زیادی در زندگی آنها ممکن است عزم آنها را از بین ببرد، و در نتیجه بازگشت به مصرف مواد، یا عود اعتیاد را به همراه داشته باشد.
بیماری پیشرونده
تشدید کننده مشکل در افرادی که با اعتیاد به الکل مواجه هستند، ماهیت پیشرونده این بیماری است. در مراحل اولیه اعتیاد به الکل، یک یا دو نوشیدنی ممکن است تمام آن چیزی باشد که عطش متوقف شود. اما به زودی شش یا هفت و بعداً شاید ده یا دوازده نوشیدنی طول بکشد تا به این مرحله برسد. انتهای این مسیر تاریک، تنها زمانی فرد متوقف می شود که از حال رفته است.
پیشرفت بیماری نامحسوس است و معمولاً در یک دوره طولانی اتفاق می افتد، به طوری که حتی خود الکلی ها هم متوجه نمی شوند که در آن کنترل خود را از دست داده و الکل زندگی آنها را تسخیر کرده است.
به همین دلیل، انکار یک علامت تقریباً جهانی این بیماری است.
آیا نگران هستید که شما یا یکی از عزیزانتان الکلی باشید؟ نگاهی به آزمون غربالگری سوء مصرف الکل بیندازید تا ببینید علائم چگونه با هم مقایسه می شوند.
تشخیص الکلی بودن و ترک الکل در کلینیک سلامت مغز دانا
مرکز سلامت مغز دانا یک مرکز درمانی مدرن و یک کلینیک سلامت روان است که در شیراز واقع شده است. تیم متخصص ما شامل روانپزشکان، روانشناسان و متخصصین علوم اعصاب با فناوری های پیشرفته حضور دارند تا تجربه ای منحصر به فرد و استثنایی را برای ترک الکل ایجاد کنند.
ما روش های درمانی جدیدی را به شما پیشنهاد می دهیم که بدون نیاز به بستری بتوانید به سادگی الکل را ترک کنید. با ما در تماس باشید: 07136476172 09172030360
کلینیک سلامت مغز دانا یک رویکرد جامع و دلسوزانه برای درمان اعتیاد ارائه می دهد. تیم کارشناسان ما پیچیدگی های اعتیاد را درک می کنند و خدمات مختلفی را برای حمایت از بهبودی شما ارائه می دهند.
همین حالا می توانید نوبت خود را از طریق لینک زیر رزرو کنید!
شما شایسته دریافت بهترین ها هستید. همین امروز زمان مشاوره خود را تنظیم کنید! با ما در تماس باشید.
به یاد داشته باشید، شما در این مبارزه تنها نیستید. با حمایت مناسب و تعهد به تغییر، می توانید از اعتیاد رها شوید و زندگی خود را دوباره به دست آورید. بگذارید کلینیک سلامت مغز دانا کنار شما در مسیر آینده ای روشن تر باشد.
07136476172-09172030360
آدرس: شیراز بلوار بعثت (حدفاصل چهارراه خلدبرین و فلکه سنگی) مجتمع پزشکی مریم طبقه پنجم – انستیتو سلامت مغز
ایمیل: [email protected]
اینستاگرام: danabrain.ir@
![Mozhan Parsa](https://danabrain.ir/wp-content/litespeed/avatar/06a01eab15930e46f958c6fa40b7d305.jpg?ver=1725533164)
درباره نویسنده
موژان پارسا پژوهشگر ارشد توانبخشی شناختی دانشگاه شهید بهشتی و همکار قطب عصب روانشناسی شناختی کشور است. جریان اصلی تحقیقات وی اختلالات عصب تحولی و به طور خاص متمرکز بر اوتیسم می باشد.