07136476172 - 09172030360 [email protected]

اگر در مورد اینکه هایپرلکسیا چیست و برای فرزندتان چه معنایی دارد گیج شده اید، تنها نیستید! وقتی کودکی نسبت به سن خود بسیار خوب مطالعه می کند، ارزش یادگیری این اختلال یادگیری نادر را دارد.

گاهی اوقات تشخیص تفاوت بین یک کودک تیزهوش و کودکی که هیپرلکسی دارد و در طیف اوتیسم قرار دارد دشوار است . یک کودک تیزهوش ممکن است فقط به پرورش مهارت های خود بیشتر نیاز داشته باشد. در حالی که کودکی که در این طیف قرار دارد ممکن است به توجه ویژه نیاز داشته باشد تا به او کمک کند تا ارتباط بهتری برقرار کند.

با این حال، هایپرلکسیا به تنهایی به عنوان یک تشخیص اوتیسم عمل نمی کند. ممکن است بدون اوتیسم هیپرلکسی داشته باشید. ارتباط هر کودک متفاوت است . و با توجه دقیق به نحوه برقراری ارتباط فرزندتان، می‌توانید از او حمایت لازم را برای به حداکثر رساندن پتانسیل خود دریافت کنید.

تعریف

هایپرلکسی زمانی است که کودک بتواند در سطوحی بسیار فراتر از حد انتظار برای سن خود بخواند. “Hyper” به معنای بهتر از، در حالی که “lexia” به معنای خواندن یا زبان است. یک کودک مبتلا به هایپرلکسیا ممکن است بفهمد که چگونه کلمات را خیلی سریع رمزگشایی یا به صدا درآورد. اما بیشتر مطالبی را که می‌خواند نمی‌فهمد یا درک نمی‌کند.

بر خلاف کودکی که یک خواننده متن با استعداد است، کودک مبتلا به هایپرلکسیا مهارت های ارتباطی یا گفتاری کمتر از سطح سنی خود دارد. برخی از بچه ها حتی در بیش از یک زبان دارای هایپرلکسیا هستند اما مهارت های ارتباطی کمتر از حد متوسط ​​دارند.

علائم هیپرلکسی

چهار ویژگی اصلی وجود دارد که اکثر کودکان مبتلا به هایپرلکسیا دارند. اگر کودک شما اینها را نداشته باشد، ممکن است هایپر لکسا نباشد.

  1. علائم اختلال رشد. علیرغم توانایی خواندن خوب، کودکان بیش از حد خواندن علائمی از یک اختلال رشد را نشان می دهند، مانند ناتوانی در صحبت کردن یا برقراری ارتباط مانند سایر کودکان هم سن خود. آنها همچنین ممکن است مشکلات رفتاری را نشان دهند.
  2. درک پایین تر از حد معمول. کودکان مبتلا به هایپرلکسیا مهارت های خواندن بسیار بالایی دارند اما مهارت های درک و یادگیری کمتر از حد معمولی هستند. آنها ممکن است کارهای دیگری مانند چیدن پازل ها و کشف اسباب بازی ها و بازی ها را کمی دشوار بیابند.
  3. توانایی یادگیری سریع. آنها خواندن را به سرعت و بدون آموزش زیاد یاد می گیرند و گاهی اوقات حتی خواندن را به خودشان یاد می دهند. ممکن است کودک این کار را با تکرار کلماتی که می بیند یا می شنود بارها و بارها انجام دهد.
  4. علاقه به کتاب. کودکان مبتلا به هایپرلکسیا کتاب و سایر مواد خواندنی را بیشتر از بازی با اسباب بازی ها و بازی های دیگر دوست دارند. آنها حتی ممکن است کلمات را با صدای بلند یا در هوا با انگشتان خود هجی کنند. در کنار شیفتگی به کلمات و حروف، برخی از بچه ها اعداد را نیز دوست دارند.

هایپرلکسی و اوتیسم

هایپرلکسیا به شدت با اوتیسم مرتبط است. یک بررسی بالینی به این نتیجه رسید که تقریباً 84 درصد از کودکان مبتلا به هایپرلکسیا در طیف اوتیسم قرار دارند. از سوی دیگر، تخمین زده می شود که تنها حدود 6 تا 14 درصد از کودکان مبتلا به اوتیسم به هایپرلکسیا مبتلا باشند.

اکثر کودکان مبتلا به هایپرلکسیا قبل از سن 5 سالگی، زمانی که حدود 2 تا 4 سالگی هستند، مهارت خواندن قوی نشان می دهند. برخی از کودکان مبتلا به این بیماری از 18 ماهگی شروع به خواندن می کنند!

هایپرلکسی در مقابل نارساخوانی

هایپرلکسیا می تواند برعکس نارساخوانی باشد، یک ناتوانی یادگیری که با مشکل در خواندن و املا مشخص می شود.

با این حال، بر خلاف کودکان مبتلا به هایپرلکسیا، کودکان نارساخوان به طور معمول می توانند آنچه را که می خوانند درک کنند و مهارت های ارتباطی خوبی داشته باشند. در واقع، بزرگسالان و کودکان مبتلا به نارساخوانی اغلب قادر به درک و استدلال بسیار خوبی هستند. آنها همچنین ممکن است متفکر سریع و بسیار خلاق باشند.

نارساخوانی بسیار شایع تر از هایپرلکسی است. یک منبع تخمین می زند که حدود 20 درصد از مردم در ایالات متحده نارساخوانی دارند. 80 تا 90 درصد از تمام ناتوانی های یادگیری به عنوان نارساخوانی طبقه بندی می شوند.

تشخیص

هایپرلکسیا معمولاً به خودی خود به عنوان یک وضعیت مستقل رخ نمی دهد. کودکی که هیپرلکسیک است ممکن است مشکلات رفتاری و یادگیری دیگری نیز داشته باشد. تشخیص این عارضه آسان نیست، زیرا طبق کتاب نمی توان آن را تشخیص داد.

هایپرلکسیا در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) برای پزشکان در ایالات متحده به وضوح تعریف نشده است. DSM-5 هیپرلکسی را به عنوان بخشی از اوتیسم فهرست می کند.

آزمایش خاصی برای تشخیص وجود ندارد. هایپرلکسیا معمولاً بر اساس علائم و تغییراتی که کودک در طول زمان نشان می دهد، تشخیص داده می شود. مانند هر اختلال یادگیری، هر چه کودک زودتر تشخیص داده شود، سریعتر نیازهای خود را برآورده می کند تا بتواند به روش خود بهتر یاد بگیرد.

اگر فکر می‌کنید فرزندتان هیپرلکسی یا هر مشکل رشد دیگری دارد، به پزشک اطفال خود اطلاع دهید. یک متخصص اطفال یا پزشک خانواده برای تشخیص هایپرلکسی به کمک سایر متخصصان پزشکی نیاز دارد. احتمالاً باید به روانشناس کودک ، رفتار درمانگر یا گفتار درمانگر مراجعه کنید تا مطمئن شوید.

ممکن است به فرزند شما آزمون های ویژه ای داده شود که برای فهمیدن درک او از زبان استفاده می شود. برخی از اینها ممکن است شامل بازی با بلوک یا یک پازل و صرفاً گفتگو باشد. نگران نباشید – تست ها سخت یا ترسناک نیستند. حتی ممکن است فرزند شما از انجام آنها لذت ببرد!

پزشک شما احتمالا شنوایی، بینایی و رفلکس های کودک شما را نیز بررسی خواهد کرد. گاهی اوقات مشکلات شنوایی می تواند مانع یا تاخیر در مهارت های گفتاری و ارتباطی شود. سایر متخصصان بهداشتی که به تشخیص هایپرلکسیا کمک می کنند شامل کاردرمانگران ، معلمان آموزش ویژه و مددکاران اجتماعی هستند.

رفتار

برنامه های درمانی برای هایپرلکسیا و سایر اختلالات یادگیری متناسب با نیازها و سبک یادگیری کودک شما تنظیم می شود. هیچ طرحی مثل هم نیست برخی از کودکان ممکن است تنها برای چند سال برای یادگیری به کمک نیاز داشته باشند. برخی دیگر نیاز به یک برنامه درمانی دارند که تا سنین بزرگسالی یا به طور نامحدود ادامه یابد.

شما بخش بزرگی از برنامه درمانی فرزندتان هستید. به عنوان والدین آنها، شما بهترین فردی هستید که به آنها کمک می کنید تا احساسات خود را بیان کنند. والدین اغلب می توانند تشخیص دهند که فرزندشان برای یادگیری مهارت های جدید ذهنی، عاطفی و اجتماعی به چه چیزی نیاز دارد.

کودک شما ممکن است به گفتار درمانی، تمرین های ارتباطی، و درس هایی در مورد چگونگی درک مطالبی که می خواند نیاز داشته باشد. و همچنین به کمک بیشتری برای تمرین مهارت های گفتاری و ارتباطی جدید نیاز داشته باشد. هنگامی که آنها مدرسه را شروع می کنند، ممکن است به کمک بیشتری در درک مطلب  نیاز داشته باشند.

در ایالات متحده، برنامه های آموزشی فردی (IEPs) برای کودکانی در سن 3 سالگی ساخته شده است که از توجه ویژه در زمینه های خاص بهره مند می شوند.

جلسات درمانی با روانشناس کودک و کاردرمانگر نیز ممکن است کمک کننده باشد. برخی از کودکان مبتلا به هایپرلکسی نیز به دارو نیاز دارند. با پزشک اطفال خود در مورد اینکه چه چیزی برای کودک شما بهتر است صحبت کنید.

خلاصه

اگر کودک شما در سنین پایین به طور قابل توجهی خوب مطالعه می کند، به این معنی نیست که او هیپرلکسی دارد یا در طیف اوتیسم قرار دارد. به همین ترتیب، اگر کودک شما مبتلا به هایپرلکسیا تشخیص داده شد، به این معنی نیست که اوتیسم دارد. همه کودکان به طور متفاوتی عمل می‌کنند و سرعت‌ها و سبک‌های یادگیری متفاوتی دارند.

فرزند شما ممکن است روش منحصر به فردی برای یادگیری و برقراری ارتباط داشته باشد. مانند هر اختلال یادگیری، مهم است که هر چه زودتر تشخیص داده شود و یک برنامه درمانی شروع شود. با برنامه ریزی برای موفقیت مداوم در یادگیری، فرزند شما از هر فرصتی برای پیشرفت برخوردار خواهد بود.

واحد ارزیابی و تشخیص