07136476172 - 09172030360 [email protected]

فلج بل وضعیتی است که باعث ضعف یا فلج موقت عضلات صورت می شود. زمانی که عصب کنترل کننده ماهیچه های صورت شما ملتهب، متورم یا فشرده شود، ممکن است رخ دهد.

این عارضه باعث می شود که یک طرف صورت شما افتاده یا سفت شود. ممکن است در لبخند زدن یا بستن چشم خود در سمت آسیب دیده مشکل داشته باشید. در بیشتر موارد، فلج بل موقتی است. و علائم معمولا در عرض چند هفته یا چند ماه از بین می روند.

اگرچه فلج بل می تواند در هر سنی رخ دهد، این بیماری در بین افراد 16 تا 60 ساله شایع تر است. فلج بل از نام آناتومیست اسکاتلندی چارلز بل، که اولین کسی بود که این بیماری را توصیف کرد، نامگذاری شده است.

چه چیزی باعث فلج بل می شود؟

فلج بل زمانی رخ می دهد که عصب هفتم جمجمه متورم یا فشرده می شود. و در نتیجه ضعف یا فلج صورت ایجاد می شود. علت دقیق این آسیب عصبی ناشناخته است. اما بسیاری از آنها محققان پزشکی باور دارند که به احتمال زیاد توسط یک عفونت ویروسی ایجاد می شود.

ویروس ها و باکتری هایی که با ایجاد فلج بل در ارتباط هستند عبارتند از:

  • هرپس سیمپلکس که باعث تبخال و تبخال تناسلی می شود
  • HIV ، که به سیستم ایمنی آسیب می رساند
  • سارکوئیدوز ، که باعث التهاب اندام ها می شود
  • ویروس هرپس زوستر که باعث آبله مرغان و زونا می شود
  • ویروس اپشتین بار که باعث مونونوکلئوز می شود
  • بیماری لایم که یک عفونت باکتریایی ناشی از کنه های آلوده است

کارشناسان باور دارند که چیزی می تواند یک عفونت ویروسی خفته را تحریک کند. و اساساً آن را بیدار کند و فلج بل را تحریک کند. اگر استرس دارید، یا اخیراً بیمار بوده اید، اینها می توانند محرک های بالقوه باشند. همینطور یک ضربه فیزیکی اخیر یا حتی کمبود خواب. یک وضعیت خودایمنی نیز یک محرک احتمالی است.

تصور این است که عصب صورت با تورم به عفونت واکنش نشان می دهد. که باعث ایجاد فشار در کانال استخوانی (معروف به کانال فالوپی) می شود. که عصب صورت از آن به کنار صورت عبور می کند.

بر اساس موسسه ملی اختلالات عصبی و سکته مغزی ، التهاب عصب صورت باعث کاهش جریان خون و اکسیژن به سلول های عصبی می شود. این آسیب به عصب جمجمه و سلول های عصبی می تواند باعث فلج عضلات صورت شود.

سازمان ملی اختلالات نادر همچنین خاطرنشان می کند که برخی از افراد حتی ممکن است استعداد ارثی برای ابتلا به فلج بل داشته باشند.

علائم فلج بل چیست؟

علائم فلج بل می تواند از نظر شدت متفاوت باشد، از ضعف خفیف تا فلج کامل. هر چه عصب صورت در معرض التهاب و فشردگی بیشتری قرار گیرد، فلج شدیدتر می شود. و مدت زمان بیشتری طول می کشد تا عصب بهبود یابد و عملکرد خود را بازیابد.

علائم فلج بل می تواند 1 تا 2 هفته پس از ابتلا به موارد زیر ایجاد شود:

  • سرد
  • عفونت گوش
  • عفونت چشم

علائم معمولاً به‌طور ناگهانی ظاهر می‌شوند. و ممکن است هنگام صبح که از خواب بیدار می‌شوید یا وقتی می‌خواهید بخورید یا بنوشید متوجه آنها شوید.

فلج بل با ظاهری افتاده در یک طرف صورت و ناتوانی در باز یا بسته کردن چشم در سمت آسیب دیده مشخص می شود. در موارد نادر، فلج بل ممکن است هر دو طرف صورت شما را درگیر کند.

سایر علائم و نشانه های فلج بل عبارتند از:

  • ضعف صورت
  • یک دهان افتاده
  • ناتوانی در بیان حالات چهره، مانند لبخند زدن یا اخم کردن
  • مشکل در تلفظ کلمات خاص
  • خشکی چشم و دهان
  • طعم تغییر یافته
  • آب دهان
  • حساسیت به صدا
  • مشکل در خوردن و آشامیدن
  • انقباضات عضلانی در صورت
  • سوزش چشم در سمت درگیر
  • سردرد

در صورت بروز هر یک از این علائم فوراً با پزشک خود تماس بگیرید. شما هرگز نباید فلج بل را خودتان تشخیص دهید. علائم می تواند مشابه علائم سایر بیماری های جدی مانند سکته مغزی یا تومور مغزی باشد.

عوامل خطر برای فلج بل چیست؟

خطر ابتلا به فلج بل زمانی افزایش می یابد اگر:

  • باردار هستند
  • دیابت دارند
  • عفونت ریه داشته باشد
  • سابقه خانوادگی این بیماری را دارند

فلج بل چگونه تشخیص داده می شود؟

پزشک ابتدا یک معاینه فیزیکی برای تعیین میزان ضعف در عضلات صورت شما انجام می دهد. آنها همچنین از شما سوالاتی در مورد علائم شما می پرسند، از جمله زمانی که آن علائم رخ داده اند. یا زمانی که برای اولین بار متوجه آنها شده اید.

در حالی که هیچ آزمایش آزمایشگاهی خاصی وجود ندارد که پزشک شما بتواند از آن استفاده کند تا مطمئن شود فلج بل را دارید، پزشک شما می تواند از انواع آزمایشات برای کمک به تشخیص فلج بل استفاده کند.

این آزمایش‌ها همچنین می‌توانند به رد سایر علل احتمالی ضعف صورت که ممکن است نیاز به درمان داشته باشند. مانند سندرم گیلن باره یا بیماری لایم کمک کند.

این آزمایشات ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • آزمایش خون برای بررسی وجود عفونت باکتریایی یا ویروسی
  • آزمایش خون برای بررسی دیابت یا سایر شرایط
  • تست های تصویربرداری مانند ام آر آی یا سی تی اسکن برای بررسی اعصاب صورت و رد احتمال سکته مغزی یا تومور مغزی
  • یک آزمایش الکترومیوگرافی (EMG) ، که در آن پزشک الکترودهای سیم بسیار نازک را به عضله وارد می‌کند. تا تأیید کند که آیا آسیبی به اعصابی که عضلات صورت را کنترل می‌کنند وارد شده یا خیر ؟ این آزمایش همچنین می‌تواند میزان آسیب را تعیین کند.
  • در صورت مشکوک بودن به بیماری لایم ممکن است پونکسیون کمری انجام شود

فلج بل چگونه درمان می شود؟

در بیشتر موارد، علائم فلج بل بدون درمان بهبود می یابد. با این حال، ممکن است چندین هفته یا چند ماه طول بکشد تا عضلات صورت شما قدرت طبیعی خود را بازیابند.

درمان های زیر ممکن است به بهبودی شما کمک کند.

دارو

پزشک شما ممکن است داروهایی مانند:

  • داروهای کورتیکواستروئیدی که التهاب را کاهش می دهند
  • بعضی از داروهای ضد ویروسی یا ضد باکتریایی، که اگر ویروس یا باکتری باعث فلج بل شما شود ممکن است تجویز شود.
  • داروهای مسکن بدون نسخه ، مانند ایبوپروفن یا استامینوفن ، که می تواند به تسکین درد خفیف کمک کند.
  • قطره های چشمی برای اینکه چشم آسیب دیده شما به خوبی مرطوب شود

درمان خانگی

  • یک حوله گرم و مرطوب روی صورت خود برای تسکین درد
  • ماساژ صورت
  • تمرینات فیزیوتراپی برای تحریک عضلات صورت شما

آیا فلج بل عوارض بالقوه ای دارد؟

اکثر افرادی که یک قسمت از فلج بل را تجربه می کنند، بدون عارضه به طور کامل بهبود می یابند. با این حال، در موارد شدیدتر فلج بل ممکن است عوارضی ایجاد شود. این موارد شامل موارد زیر است:

  • ممکن است به عصب هفتم جمجمه آسیب وارد شده باشد. این عصب ماهیچه های صورت شما را کنترل می کند.
  • ممکن است خشکی بیش از حد در چشم در سمت آسیب دیده خود داشته باشید که می تواند منجر به عفونت چشم، زخم یا حتی از دست دادن بینایی شود.
  • ممکن است سینکینزیس داشته باشید، وضعیتی که در آن حرکت یک قسمت از صورت شما باعث حرکت غیرارادی قسمت دیگری می شود. به عنوان مثال، ممکن است هنگام لبخند زدن چشم شما بسته شود.

چگونه فلج بل را مدیریت کنیم

فراتر از مصرف دارو، چه کارهای دیگری می توانید انجام دهید تا با فلج بل کنار بیایید. در حالی که منتظر هستید تا امیدوارانه برطرف شود؟

در طول روز از اشک مصنوعی یا قطره چشم استفاده کنید.

  • اگر پلک شما کاملا بسته نمی شود یا نمی توانید پلک بزنید، می توانید به یک مورد بسیار مهم خشکی چشم مبتلا شوید که به عنوان کراتیت مواجهه نیز شناخته می شود. بدون درمان، ممکن است به قرنیه خود آسیب وارد کنید. چشم پزشک شما می تواند توصیه های دقیق تری در مورد چند بار در روز استفاده از قطره ها به شما بدهد. اگر بیش از چهار بار در روز نیاز به استفاده از قطره های چشمی روان کننده دارید، حتما از قطره های چشمی بدون مواد نگهدارنده استفاده کنید که باعث تحریک چشم شما نمی شود.

شب ها از یک پماد روان کننده غلیظ در چشم خود استفاده کنید.

  • این نوع پماد غلیظ تر از از دست دادن رطوبت در چشم شما در هنگام خواب جلوگیری می کند. اما می تواند دید شما را تار کند. درست قبل از خواب استفاده کنید.

چشم آسیب دیده خود را در شب ببندید.

  • برای جلوگیری از خشک شدن چشم در طول شب، از چسب جراحی برای بستن پلک خود هنگام رفتن به رختخواب استفاده کنید. هنگام بیدار شدن از خواب با برداشتن نوار چسب ملایم باشید. تا به پلک یا پوست اطراف چشم آسیب نرسانید.

استفاده از چسب چشم را در نظر بگیرید.

  • برخی از متخصصان پیشنهاد می کنند برای کاهش از دست دادن رطوبت و جلوگیری از خشکی چشم، یک چسب یا محفظه رطوبت روی چشم خود قرار دهید.

از نی استفاده کنید.

  • گاهی اوقات وقتی دهانتان آویزان است نوشیدن از لیوان سخت است. برای کاهش احتمال چکیدن آب یا سایر نوشیدنی ها در چانه، سعی کنید از نی استفاده کنید.

با کسی صحبت کنید.

  • اگر نسبت به ظاهر خود احساس ناراحتی می کنید، از صحبت کردن در مورد احساسات خود با یک دوست قابل اعتماد یا حتی یک مشاور یا درمانگر دریغ نکنید.

درمان های جایگزین را در نظر بگیرید.

  • درمان‌های مکمل علائم فلج بل را درمان نمی‌کنند. اما ممکن است به شما کمک کنند احساس بهتری داشته باشید. به عنوان مثال، اگر یک تکنیک آرامش بخش مورد علاقه یا سایر استراتژی های کاهش استرس دارید، از آن استفاده کنید.
  • سعی کنید تا حد امکان استراحت کنید. مقابله با فلج صورت و تغییرات ناشی از آن می تواند استرس زا باشد. سعی کنید تا جایی که می توانید استراحت کنید. به اندازه کافی بخوابید و روی خوردن غذاهای مغذی و مفید تمرکز کنید.

چشم انداز بلند مدت افراد مبتلا به فلج بل چیست؟

چشم انداز افراد مبتلا به فلج بل معمولاً خوب است. زمان بهبودی بسته به شدت آسیب عصبی می تواند متفاوت باشد.

اگر آسیب عصبی خفیف باشد، ممکن است ظرف 2 تا 3 هفته پس از شروع اولیه علائم، شاهد بهبودی باشید. اگر آسیب عصبی شدیدتر باشد، ممکن است 3 تا 6 ماه طول بکشد تا متوجه بهبودی شوید. در موارد نادر، علائم ممکن است به بازگشت ادامه دهند یا دائمی باشند.

اگر علائم فلج بل را دارید فوراً با پزشک خود تماس بگیرید. درمان سریع می تواند به سرعت بخشیدن به زمان بهبودی شما و جلوگیری از هر گونه عارضه کمک کند.

واحد ارزیابی و تشخیص

صرع و تشنج : هجوم ناگهانی فعالیت الکتریکی غیرطبیعی در مغز (قسمت اول)

با اختلالات مغزی بیشتر آشنا شویم