07136476172 - 09172030360 [email protected]

مقدمه

بسیاری از افراد مبتلا به زوال عقل دچار کم شنوایی، از دست دادن بینایی یا هر دو خواهند شد. ممکن است نکاتی برای برقراری ارتباط مفید باشد.

کم شنوایی و زوال عقل

اکثر افراد بالای 70 سال کمی کم شنوایی خواهند داشت. آنها ممکن است خود را ناشنوا، “کم شنوا” یا دچار “کم شنوایی اکتسابی” بدانند. این مورد ممکن است به دلیل آسیب ناشی از افزایش سن به گوش، یا دلایل دیگر مانند آسیب صدا، عفونت، بیماری یا ضربه باشد. افرادی که ناشنوا به دنیا می آیند یا در سنین پایین ناشنوا می شوند ممکن است خود را ناشنوا بدانند. آنها ممکن است از زبان اشاره به عنوان زبان اول خود استفاده کنند و با جامعه ناشنوایان هویت پیدا کنند. 

نحوه ارتباط فرد مبتلا به کم شنوایی به موارد زیر بستگی دارد:

  •  نوع کم شنوایی آنها
  • چه از سمعک استفاده کنند، چه به زبان اشاره صحبت کنند، چه لب خوان یا ترکیبی از اینها
  • ترجیحات شخصی و سبک زندگی آنها.

افراد مبتلا به کم شنوایی احتمالاً در نتیجه زوال عقل خود مشکلات بیشتری را تجربه می کنند. ممکن است در حال حاضر برقراری ارتباط برای آنها دشوارتر باشد. ناتوانی در شنیدن آنچه در اطراف آنها می گذرد یا شنیدن صحبت های دیگران می تواند بر سردرگمی آنها بیفزاید. زوال عقل و کم شنوایی نیز می تواند باعث شود که افراد از نظر اجتماعی احساس انزوا کنند. بنابراین داشتن هر دو شرایط به طور همزمان برای فردی بسیار دشوار است. این موضوع ارتباط خوب را مهم تر می کند.

نکاتی برای برقراری ارتباط با فرد مبتلا به زوال عقل و کم شنوایی

این نکات می تواند به ارتباط با فرد مبتلا به زوال عقل که کم شنوایی دارد کمک کند.

  • اگر فرد از سمعک استفاده می‌کند، بررسی کنید که درست کار می‌کند یا خیر. اگر فکر می کنید سمعک کار نمی کند یا اگر برای بررسی آن به کمک نیاز دارید، با پزشک عمومی صحبت کنید یا با بخش شنوایی شناسی در بیمارستان محلی خود قرار ملاقات بگذارید.
  • بررسی اینکه آیا موم گوش فرد بیش از حد است یا نه، ممکن است مفید باشد. زیرا ممکن است هر گونه کم شنوایی و مشکلات ارتباطی را بدتر کند.
  • از شخص بپرسید که آیا مایل است لب خوانی کند یا خیر. صورت خود را به سمت شخص بچرخانید و مطمئن شوید که صورت شما به خوبی روشن است تا حرکات لب شما به راحتی قابل مشاهده باشد.
  • فریاد نزنید و کلمات یا حرکات لب را بیش از حد اغراق نکنید. این در واقع می تواند درک شما را برای فرد سخت تر کند.
  • واضح و کمی آهسته تر صحبت کنید، اما ریتم طبیعی گفتار خود را حفظ کنید.
  • دهان خود را نپوشانید.
  • استفاده از اعلان های بصری مانند اشیا یا تصاویر را برای کمک در نظر بگیرید.

از دست دادن بینایی و زوال عقل

بسیاری از افراد با بالا رفتن سن دچار کاهش بینایی می شوند. این ممکن است مربوط به سن یا به دلیل شرایطی مانند آب مروارید یا دژنراسیون ماکولا وابسته به سن (AMD) باشد. بیشتر افراد مبتلا به از دست دادن بینایی برای کمک به دیدن به عینک نیاز دارند. افرادی که از دست دادن بینایی دارند احتمالاً در نتیجه زوال عقل خود مشکلات بیشتری را تجربه می کنند.

ناتوانی در دیدن آنچه در اطراف آنها وجود دارد می تواند منجر به احساس بی نظمی بیشتر و همچنین تحرک بدتر و خطر سقوط بیشتر شود. ابتلا به زوال عقل و از دست دادن بینایی نیز می تواند باعث شود افراد از اطرافیان خود احساس انزوا کنند. زیرا ارتباط خوب را مهم تر می کند. برقراری ارتباط با فرد مبتلا به زوال عقل و از دست دادن بینایی ممکن است دشوار باشد. زیرا ممکن است فرد نتواند نشانه های غیرکلامی را به راحتی دریافت کند یا مکالمه را دنبال کند. تعدادی کار وجود دارد که می توانید برای کمک به آنها انجام دهید. نکات زیر را ببینید.

نکاتی برای ارتباط با فرد مبتلا به زوال عقل و نقص بینایی

  • در صورت نیاز، بررسی کنید که فرد عینک خود را زده است و اینکه عینک تمیز است و نسخه به روز است. اگر شخصی بیش از یک جفت عینک دارد، مطمئن شوید که به وضوح برای فعالیتی که برای آن استفاده می شود برچسب زده شده است. مثلاً عینک مطالعه.
  • قبل از شروع یا پایان مکالمه، خود را معرفی کنید یا سعی کنید توجه آن شخص را جلب کنید. اگر این کار را نکنید، ممکن است در مورد اینکه چه کسی صحبت می کند یا با آنها صحبت می شود گیج شوند.
  • اگر در انجام کاری به فرد کمک می کنید، به او بگویید که قرار است قبل و در طول آن چه کاری انجام دهید.
  • هنگام توصیف جایی که چیزی در آن قرار دارد از نقاط مرجع استفاده کنید. به عنوان مثال، “آب شما روی میز سمت راست شما است”.
  • ممکن است استفاده از عقربه‌های خیالی روی صفحه ساعت برای توصیف مکان چیزی مفید باشد. به‌ویژه برای افرادی که سال‌ها با از دست دادن بینایی زندگی کرده‌اند (مثلاً «فنجان در ساعت ۱۲ جلوی شماست»).
  • مطمئن شوید که محیط فیزیکی ارتباط را دشوار نمی کند. برای مثال، مطمئن شوید که نور ثابت است و قابل تنظیم است.
  • سعی کنید سایه ها را کاهش دهید زیرا ممکن است فرد آنها را با موانع اشتباه بگیرد.
  • اگر به صورت کتبی با شخصی ارتباط برقرار می کنید، مانند ارسال نامه یا نوشتن ایمیل، به رنگ پس زمینه و اندازه فونت فکر کنید (مثلاً، متن سیاه روی پس زمینه زرد اغلب خواندن متن را آسان تر می کند همانطور که بزرگتر می شود. یا متن با حروف بزرگ).
  • اگر آنها تلفن همراه دارند، می‌توانید با اجازه آنها تنظیمات را تغییر دهید تا پیام‌های متنی خواناتر شود.

اختلالات یادگیری و زوال عقل

افراد دارای ناتوانی های یادگیری نیز در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به زوال عقل در سنین پایین تر هستند. به ویژه افراد مبتلا به سندرم داون. حدود 1 نفر از هر 10 نفر دارای ناتوانی های یادگیری مشکلات بینایی جدی دارند. شما باید مطمئن شوید که یک فرد مبتلا به ناتوانی های یادگیری و زوال عقل دارای پاسپورت ارتباطی است. ابزاری کاربردی که اطلاعاتی در مورد مشکلات پیچیده ارتباطی یک فرد، از جمله بهترین راه های برقراری ارتباط با آنها ارائه می دهد.

اگر در بین اطرافیانتان، بیماران مبتلا به آلزایمر از مشکلات حسی، شناختی و ارتباطی رنج می برند، ما در مرکز سلامت مغز دانا در کنارتان هستیم. 

منبع: Dementia, sensory impairment and communicating | Alzheimer’s Society (alzheimers.org.uk)

تاثیر ورزش در شکل گیری ارتباطات جدید عصبی در بیماری آلزایمر!

آیا بیماری آلزایمر ارثی است؟

من گاهی جای وسایلم را فراموش می کنم، آلزایمر در کمین من است؟!