07136476172 - 09172030360 [email protected]

بی قراری از رفتارهای رایج در افراد مبتلا به زوال عقل است. درک این رفتارها برای دیگران ممکن است دشوار باشد، اما یافتن دلایل آن می تواند به شما در حمایت از فرد کمک کند.

بیقراری چیست؟

فرد مبتلا به زوال عقل ممکن است احساس بی قراری یا تحریک پذیری کند. بی قراری کند، به انگشتان خود ضربه بزند یا حرکات تکراری دیگری انجام دهد. آنها همچنین ممکن است بالا و پایین راه بروند. اشیاء را به اطراف حرکت دهند یا روی کارهایی مانند مرتب کردن تمرکز کنند. یا ممکن است سعی کنند خانه را ترک کنند. این رفتارها به عنوان “بی قراری” شناخته می شوند.

راه رفتن برای چیست؟

مواقعی وجود دارد که بیشتر مردم می خواهند قدم بزنند. افراد مبتلا به زوال عقل تفاوتی ندارند. پیاده روی به خودی خود مشکلی نیست. می تواند به کاهش استرس و خستگی کمک کند و ورزش خوبی است. اما مانند همه رفتارها، اگر یک فرد مبتلا به زوال عقل در حال راه رفتن باشد – و احتمالاً خانه خود را ترک کند – می تواند نشانه ای باشد که او نیازی برآورده نشده دارد.

با درک نیاز آنها و جستجوی راه حل، می توانید به بهبود رفاه آنها کمک کنید. اگر از یک فرد مبتلا به زوال عقل که اغلب راه می رود حمایت می کنید، می تواند نگران کننده باشد. آنها ممکن است به طور مکرر در خانه قدم بزنند یا در هر زمانی از شبانه روز خانه را ترک کنند. افراد مبتلا به زوال عقل اغلب مشکلاتی در جهت گیری و حافظه دارند. که ممکن است یافتن راه خانه را برایشان سخت کند. این می تواند باعث نگرانی شما در مورد ایمنی آنها شود.

ممکن است متوجه نشوید که چرا شخصی که از او مراقبت می کنید در حال راه رفتن است.

به همین دلیل است که اغلب از آن به عنوان “سرگردان” یاد می شود. این اصطلاح مفید نیست زیرا نشان می دهد که فرد بدون هدف راه می رود. در حالی که بیماران اغلب دلیلی برای آن دارند. به جای نادیده گرفتن رفتار فرد، مهم است که به این فکر کنید که چرا ممکن است در حال راه رفتن باشد. و چگونه می توانید به آنها کمک کنید استقلال، امنیت و آرامش او را حفظ کنید.

درک اینکه چرا کسی در حال راه رفتن است؟

یک فرد مبتلا به زوال عقل ممکن است به دلایل مختلفی راه برود. دلایل ممکن است واضح نباشند. وقتی از آنها می‌پرسید، ممکن است فرد به یاد نیاورد یا نتواند به شما بگوید. با این حال، اگر سعی کنید بفهمید که چرا شخص در حال راه رفتن است و به چه چیزی نیاز دارد، این می تواند به شما کمک کند تا راه هایی برای برآورده کردن نیازهای او پیدا کنید.

سعی کنید برای چند هفته یک دفتر یادداشت بردارید. از جمله یادداشت هایی در مورد رفتار فرد و هر دلیلی که او برای راه رفتنش بیان می کند. این ممکن است به شما کمک کند تا تشخیص دهید چرا آنها در حال راه رفتن هستند.

پنج دلیل احتمالی برای اینکه یک فرد مبتلا به زوال عقل ممکن است راه برود

از دست دادن حافظه و سردرگمی

یک فرد مبتلا به زوال عقل ممکن است سفری را با هدف خاصی در ذهن خود آغاز کند. سپس به دلیل از دست دادن حافظه کوتاه مدت، فراموش کند که کجا رفته و گم شود. به طور مشابه، آنها ممکن است به دنبال کالایی باشند که آن را به اشتباه جایی گذاشته اند. یا فکر می کنند که شخص دیگری آن را برداشته است. شما می توانید با نگه داشتن برخی از وسایل شخصی مورد علاقه آنها در جایی که می توانند آنها را ببینند، از این امر جلوگیری کنید.

سردرگمی در مورد زمان

افراد مبتلا به زوال عقل اغلب در مورد زمان گیج می شوند. آنها ممکن است نیمه شب از خواب بیدار شوند و لباس بپوشند و آماده شروع روز شوند. درک این سردرگمی آسان است. مخصوصاً در زمستان که معمولاً به خواب رفتن و بیدار شدن در هنگام تاریکی هوا معمول است.

برخی از انواع فناوری های کمکی می توانند مفید باشند. به عنوان مثال، اگر ساعت بزرگی را که صبح و بعد از ظهر را نشان می دهد در کنار تخت فرد قرار دهید، می تواند کمک کننده باشد. برخی از ساعت ها نیز روز هفته و تاریخ را نشان می دهند.

اگر شخصی که از او مراقبت می کنید در طول شب زیاد پیاده روی می کند، ممکن است به این دلیل باشد که او در خوابیدن مشکل دارد. این در افراد مسن و به ویژه در افراد مبتلا به زوال عقل شایع است.

برای کمک به خوابیدن آنها می توانید کارهای ساده ای انجام دهید. آنها را تشویق کنید که از چرت زدن در روز خودداری کنند و از نوشیدنی های کافئین دار مانند چای، قهوه یا نوشیدنی های انرژی زا بخصوص در عصر یا اواخر شب خودداری کنند. آنها همچنین باید از نوشیدن الکل، سیگار کشیدن یا خوردن یک وعده غذایی بزرگ در نزدیکی زمان خواب خودداری کنند. انجام ورزش و برخی درمان های مکمل نیز ممکن است به خواب آنها کمک کند.

تسکین درد یا بیقراری

مردم اغلب زمانی که درد دارند راه می روند. زیرا سعی می کنند ناراحتی خود را کاهش دهند. از طرف دیگر، ممکن است یک فرد برای تلاش و «فرار» از درد خود راه برود. علت درد یک فرد همیشه مشخص نخواهد بود. برای مثال اگر دندان درد داشته باشد. اگر فکر می کنید که فرد به دلیل درد در حال راه رفتن است، از او بپرسید و با پزشک عمومی یا دندانپزشک او صحبت کنید.

یک فرد مبتلا به زوال عقل نیز ممکن است زمانی که احساس ناخوشی می کند بیشتر راه برود.

اگر متوجه تغییر ناگهانی در عادات و بی قراری فرد شدید – به عنوان مثال اگر کمتر از حد معمول قادر به تمرکز یا ثابت ماندن است – از او بپرسید که آیا احساس ناراحتی می کند یا خیر. همچنین می توانید از پزشک عمومی آنها بخواهید که آنها را برای هر گونه بیماری جسمی معاینه کند.

ممکن است شخصی که از او مراقبت می کنید به دلیل ناراحتی در اطراف او راه می رود. آنها ممکن است به توالت نیاز داشته باشند یا یبوست داشته باشند. یا ممکن است کفش، لباس یا دندان مصنوعی نامناسب بپوشند. به طور مشابه، آنها ممکن است به یک محیط ناخوشایند واکنش نشان دهند.

ممکن است آن محیط خیلی گرم یا خیلی سرد باشد. یا ممکن است نور ضعیف یا بوی بد وجود داشته باشد. افراد مبتلا به زوال عقل نیز ممکن است برای مقابله با سر و صدای زیاد مشکل داشته باشند. کارهای ساده ای مانند بستن در هنگام جاروبرقی می تواند کمک کننده باشد. اغلب نیاز به تلاش برای چیزهای مختلف است تا مشخص شود علت آن چیست.

رفع کسالت

یک فرد مبتلا به زوال عقل اگر احساس بی حوصلگی کند ممکن است راه برود. زیرا به اندازه قبل کاری انجام نمی دهد. برای مثال، دیدن دوستان یا بیرون رفتن. داشتن کارهایی برای انجام دادن به همه حس هدفمندی و ارزش خود را می دهد. افراد مبتلا به زوال عقل نیز از این قاعده مستثنی نیستند. سعی کنید راه هایی بیابید که به فرد کمک کند از نظر ذهنی درگیر و فعال بماند. به عنوان مثال، آنها را به انجام بازی ها یا شرکت در سرگرمی ها تشویق کنید. همچنین می توانید سعی کنید آنها را در کارهای خانه یا کارهای روزانه مشارکت دهید تا به آنها کمک کنید فعال و درگیر بمانند.

عدم فعالیت بدنی

اگر فردی دائماً راه می‌رود، ممکن است به این دلیل باشد که باید برای فعالیتی انرژی صرف کند. آنها ممکن است احساس کنند نیاز به انجام ورزش منظم بیشتری دارند. اگر آنها قادر باشند، شرکت در کلاس های ورزشی یا فعالیت هایی مانند گروه های پیاده روی می تواند کمک کننده باشد. همچنین می توانید به آنها کمک کنید تا بدون ایجاد تغییرات بزرگ در سبک زندگی، ورزش بیشتری را در برنامه روزانه خود بگنجانند.

نمونه های خوب عبارتند از: انجام تمرینات نشسته، پیاده روی، بالا رفتن از پله ها، انجام برخی از کارهای باغبانی یا کارهای خانه در صورت توانایی. اگر فرد حداقل یک بار در روز با شخصی همراه شود تا از خانه خارج شود تا هوای تازه دریافت کند، می تواند مفید باشد. اگر روال‌های معمولی مانند جمع‌آوری زباله، تحویل پست یا رفتن بچه‌ها به مدرسه را ببینند، می‌تواند به آنها کمک کند.

ادامه یک عادت یا علاقه

تا آنجا که ممکن است، افراد مبتلا به زوال عقل اغلب می خواهند به عادت ها یا علایق خود قبل از تشخیص خود ادامه دهند. پیاده روی یکی از مصادیق آن است. ممکن است متوجه شوید که شخصی که از او مراقبت می‌کنید می‌خواهد در زمان‌هایی از روز که قبلاً بیرون بود و در اطراف بود راه برود. برای مثال، زمانی که می‌رفت سر کار. یا بچه‌هایش را از مدرسه به خانه می رساند.

سعی کنید تا جایی که می توانید از نیاز آنها به راه رفتن حمایت کنید. اگرچه در مورد اینکه چرا باید راه بروند اشتباه می کنند سعی کنید باور نادرست آنها را تقویت نکنید. اگر نمی توانید آنها را همراهی کنید، می توانید از خانواده یا دوستان بپرسید که آیا می توانند کمک کنند.

در برخی مناطق گروه های پیاده روی دوستدار زوال عقل وجود دارد.

این گروه ها به افراد مبتلا به زوال عقل کمک می کنند تا به راه رفتن در یک محیط امن با افراد دیگر ادامه دهند. مستقل ماندن اگر از فردی مبتلا به زوال عقل مراقبت می کنید، بسیار مهم است که او را تشویق کنید که تا زمانی که ممکن است مستقل بماند. با این حال، ممکن است نگران این باشید که فرد در معرض خطر آسیب یا صدمه باشد.

در زندگی روزمره، همیشه درجاتی از خطر وجود خواهد داشت. شما و سایر افرادی که در مراقبت از فرد دخیل هستند باید تصمیم بگیرید که چه سطحی از خطر قابل قبول است تا کیفیت زندگی آنها را حفظ کنید و از استقلال و کرامت آنها محافظت کنید.

به یاد داشته باشید که اگر فرد دارای ظرفیت (توانایی تصمیم گیری) باشد، حتی اگر خود را در معرض خطر قرار دهد، می تواند تصمیم بگیرد که کارها را انجام دهد. اگر فرد ظرفیتی ندارد باز هم باید تا حد امکان در بحث مراقبت از خود شرکت کند. همچنین همه تصمیمات باید به نفع او باشد.

قدم هایی که برای مراقبت از فرد برمی‌دارید بستگی به میزان توانایی او برای مقابله و دلایل راه رفتن او دارد.

همچنین باید به این فکر کنید که آیا محیط زندگی آنها ایمن است یا خیر و آیا نیاز به اعمال حفاظتی وجود دارد یا خیر. چیزی به نام محیطی بدون خطر وجود ندارد. اما برخی مکان ها امن تر از بقیه هستند. به عنوان مثال، آیا فرد: در یک جاده اصلی شلوغ یا در یک منطقه شهری که مردم همسایه های خود را نمی شناسند زندگی می کنند. یا در یک منطقه روستایی آرام زندگی می کنند که در جامعه محلی به خوبی شناخته شده اند؟ نگاه کردن به محیط اطراف می تواند به شما کمک کند تا ببینید آیا می توانید خطرات را کاهش دهید یا خیر.

جستجوی شخص یا چیزی از گذشته

اگر فرد تنها باشد، گاهی اوقات حتی برای دوره های کوتاه، ممکن است به دنبال یک فرد خاص بگردد. این ممکن است آنها را به شدت مضطرب کند. اگر از یک فرد مبتلا به زوال عقل مراقبت می کنید، اگر زمانی که بیرون می روید یادداشت بنویسید و به او یادآوری کنید که کجا هستید و چه زمانی برمی گردید. می تواند کمک کننده باشد.

سعی کنید یادداشت ها را در جایی قرار دهید که در جای خود باقی بمانند و شخص آنها را ببیند. مانند نزدیک کتری یا داخل درب ورودی. نوشتن اطلاعات کلیدی روی تخته سفید ممکن است برای شما مفید باشد. با پیشرفت زوال عقل، شخصی که از او مراقبت می کنید ممکن است سعی کند کسی یا چیزی را از گذشته خود پیدا کند.

به عنوان مثال، آنها ممکن است به یاد نداشته باشند که شخصی نقل مکان کرده یا فوت کرده است. آنها را تشویق کنید تا در مورد این موضوع صحبت کنند. تا بتوانید بفهمید آنها به دنبال چه کسی یا چه چیزی هستند. به آنها نشان دهید که گوش می دهید و احساسات آنها را جدی می گیرید. سعی کنید از “اصلاح” آنچه می گویند اجتناب کنید.

بسیار مهمتر است که بر احساسات فرد تمرکز کنید تا اینکه آیا آنچه می گوید درست است یا خیر. به عنوان مثال، اگر آنها به دنبال مادر خود هستند، از آنها در مورد او بپرسید و چند عکس به آنها نشان دهید. این ممکن است به شناسایی و برآوردن نیازهای عاطفی آنها کمک کند و نیاز آنها به راه رفتن را کاهش دهد.

چنان چه از مشکلات مربوط به حافظه رنج می برید، ما در انستیتو سلامت مغز دانا در کنارتان هستیم.

منبع: Restlessness and agitation in dementia | Alzheimer’s Society (alzheimers.org.uk)

Why a person with dementia might be walking about | Alzheimer’s Society (alzheimers.org.uk)

تغییر توانایی های ذهنی و جسمی در مراحل انتهایی زوال عقل

حمایت از فرد در مراحل پیشرفته زوال عقل