07136476172 - 09172030360 [email protected]

داروهایی وجود دارد که می توانند به فرد کمک کنند تا به خواب برود. اگرچه این داروها می توانند گزینه خوبی برای افراد مبتلا به بی خوابی یا سایر مشکلات خواب باشند، اما بسیاری از آنها دارای خطراتی هستند و عوارض جانبی ایجاد می کنند.

این مقاله 10 مورد از بهترین داروهایی را که ممکن است پزشک برای کمک به خوابیدن فرد تجویز کند، مرور می کند. همچنین برخی از راه حل های جایگزین برای مشکلات خواب را بررسی می کند.

اختلالات خواب

اختلالات خواب شایع هستند. تخمین زده می شود که میلیون ها نفر با مشکلات مزمن خواب یا بیداری مواجه می شوند که در زنان و افراد مسن تر شایع تر است.

طیف وسیعی از داروها می توانند به افراد در به خواب رفتن، خواب ماندن یا هر دو کمک کنند. داروهای خواب تجویزی اغلب می توانند بی خوابی را برای دوره های کوتاه مدت تسکین دهند. با این حال، بسیاری از این داروها دارای خطرات عوارض جانبی، سوء استفاده و وابستگی هستند.

برخی از داروهای خواب با سایر مواد از جمله سایر داروها، الکل و مکمل های ویتامین تداخل دارند. به همین دلیل، فرد باید قبل از شروع هر گونه داروی خواب جدید با پزشک مشورت کند.

دکتر خوب برای اختلال خواب شیراز

1. داکسپین

Doxepin یک قرص خواب با نام تجاری Silenor است. پزشکان ممکن است به افراد مبتلا به بی خوابی پیشنهاد دهند که از Silenor تا 3 ماه استفاده کنند. ممکن است به فرد کمک کند که بخوابد.

این قرص به صورت قرص رهش فوری در دوزهای 3 و 6 میلی گرم (میلی گرم) موجود است. فرد باید در مورد بهترین دوز برای نیازهای خود با پزشک صحبت کند.

پزشکان سیلنور را برای کسانی که از مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز، نوعی داروی ضد افسردگی یا مبتلایان به گلوکوم یا احتباس ادراری استفاده می‌کنند، توصیه نمی‌کنند.

سیلنور ممکن است در برخی افراد عوارض جانبی ایجاد کند. این موارد می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • سرکوب سیستم عصبی مرکزی (CNS)، که در آن فعالیت مغز کند می شود
  • بدتر شدن افسردگی یا افکار خودکشی
  • تغییر الگوهای تفکر و رفتار غیرعادی

افرادی که باردار یا شیرده هستند باید قبل از استفاده از سیلنور با پزشک مشورت کنند. والدین یا مراقبان باید آن را فقط در صورتی به کودکان یا نوجوانان بدهند که توسط پزشک تجویز شده باشد.

اگر علائم ظرف 7 تا 10 روز از بین نرفت، فرد باید با پزشک تماس بگیرد. آنها ممکن است نیاز به رد سایر علل احتمالی بی خوابی داشته باشند.

2. تمازپام

تمازپام با نام تجاری Restoril یک بنزودیازپین است. این نوع دارو در صورت استفاده نادرست ممکن است باعث وابستگی و اعتیاد شود.

Restoril با نسخه برای درمان کوتاه مدت بی خوابی در دسترس است. طول نسخه معمولی 7 تا 10 روز است. یک پزشک به طور کلی فرد را پس از این دوره مجددا ارزیابی می کند تا مشخص کند که آیا علتی زمینه ای مسئول بی خوابی اوست یا خیر.

افرادی که باردار هستند نباید Restoril مصرف کنند.

Restoril می تواند عوارض جانبی مختلفی ایجاد کند که ممکن است شامل یک یا چند مورد از موارد زیر باشد:

  • خواب آلودگی
  • خستگی
  • سردرد
  • حالت تهوع
  • سرگیجه
  • خشکی دهان
  • سرگیجه
  • اضطراب
  • افسردگی
  • اسهال
  • گیجی
  • کابوس دیدن

Restoril در دوزهای مختلفی عرضه می شود که از 7.5 تا 30 میلی گرم متغیر است. فرد باید در مورد دوز مناسب برای خود با پزشک صحبت کند.

3. اسزوپیکلون

اسزوپیکلون (Lunesta) ممکن است به فرد کمک کند تا به خواب برود.

Lunesta یک ماده کنترل شده با امکان سوء مصرف و وابستگی است. همچنین ممکن است فرد با گذشت زمان اثرات کاهشی یا افزایش تحمل به دارو را تجربه کند.

اگرچه به طور کلی بی خطر است، اما عوارض جانبی گزارش شده عبارتند از:

  • سرگیجه
  • طعم ناخوشایند در دهان
  • عفونت های ویروسی
  • سردرد
  • اضطراب
  • خشکی دهان
  • کهیر
  • توهمات

علاوه بر این، Lunesta ممکن است باعث شود که فرد درگیر رفتارهای پیچیده خواب، مانند راه رفتن در خواب یا رانندگی در هنگام خواب بشود. فرد باید مصرف را قطع کند و در صورت تجربه این رفتارها به پزشک خود اطلاع دهد.

والدین و سرپرستان باید قبل از دادن این دارو به کودکان یا نوجوانان با پزشک صحبت کنند. افراد باردار نیز باید قبل از مصرف با پزشک مشورت کنند.

دوز شروع توصیه شده برای Lunesta  یک میلی گرم است. در صورت نیاز پزشک می تواند این مقدار را به 2 یا 3 میلی گرم افزایش دهد.

سایر اقدامات احتیاطی که فرد باید قبل از مصرف لونستا از آنها آگاه باشد شامل موارد زیر است:

ایمنی:

دوزهای بالاتر می تواند سیستم عصبی مرکزی فرد را حتی در هنگام بیداری مختل کند و رانندگی و سایر کارهای پیچیده را خطرناک تر کند.

عملکرد کبد:

افراد با افت عملکرد کبد باید از مصرف لونستا خودداری کنند.

سن:

افراد مسن باید از مصرف دوزهای بالاتر اجتناب کنند.

سلامت روان:

لونستا ممکن است افسردگی یا افکار خودکشی را بدتر کند.

آلرژی:

ممکن است در برخی افراد واکنش آلرژیک ایجاد کند.

4. Ramelteon

Ramelteon (Rozerem) ممکن است به خوابیدن فرد کمک کند. برخلاف سایر داروها، پزشک ممکن است روزرم را برای استفاده طولانی‌مدت تجویز کند.

این دارو در دوز یک اندازه 8 میلی گرم ارائه می شود. یک فرد نباید از یک دوز واحد در روز تجاوز کند.

بر خلاف بسیاری از داروهای خواب آور دیگر، روزرم یک ماده کنترل شده نیست. احتمال سوء استفاده یا وابستگی آن کم است.

با این حال، می تواند عوارض جانبی داشته باشند، مانند:

  • خواب آلودگی
  • سرگیجه
  • خستگی
  • بدتر شدن بی خوابی
  • همچنین می تواند در برخی افراد واکنش های آلرژیک ایجاد کند.

گروه های دیگری که باید در مصرف این دارو احتیاط کنند ممکن است شامل کسانی باشند که:

  • باردار هستند
  • نارسایی شدید کبدی دارند
  • در حال مصرف داروی فلووکسامین هستند
  • در گذشته به دارو واکنش آلرژیک داشته اند

5. سوورکسانت

سوورکسانت (بلسومرا) ممکن است به خوابیدن و حفظ خواب فرد کمک کند.

فردی که بلسومرا مصرف می کند در معرض خطر سوء مصرف دارو و ایجاد وابستگی است. مانند سایر مواد کنترل شده، می تواند باعث اختلال در سیستم عصبی مرکزی شود که می تواند منجر به مشکلات در رانندگی و سایر فعالیت ها شود.

همچنین می تواند باعث شود:

  • بدتر شدن افکار خودکشی یا افسردگی
  • رفتارهای پیچیده خواب
  • فلج خواب

سایر عوارض جانبی بالقوه گزارش شده در آزمایشات بالینی عبارتند از:

  • اسهال
  • خشکی دهان
  • عفونت دستگاه تنفسی فوقانی
  • سردرد
  • سرگیجه
  • رویاهای غیر معمول
  • سرفه کردن

پزشک ممکن است دوز 5 تا 20 میلی گرم را تجویز کند. آزمایشات بالینی نشان داد که دوزهای بالاتر می تواند منجر به عوارض جانبی بیشتری شود.

6. تریازولام

پزشکان می‌توانند تریازولام (Halcion) را برای درمان کوتاه‌مدت بی‌خوابی، معمولاً برای ۷ تا ۱۰ روز تجویز کنند.

از آنجایی که این دارو پتانسیل وابستگی و استفاده نادرست را دارد، پزشکان آن را به عنوان یک درمان طولانی مدت برای بی خوابی توصیه نمی کنند.

عوارض جانبی رایج ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • آتاکسی یا عدم هماهنگی عضلات
  • خواب آلودگی
  • سرگیجه
  • سبکی سر

در برخی افراد، هالسیون می تواند باعث ایجاد موارد زیر شود:

  • رفتارهای پیچیده در خواب
  • وابستگی
  • علائم ترک زمانی که فرد به طور ناگهانی مصرف آن را قطع می کند
  • بدتر شدن بی خوابی
  • مسائل مربوط به سیستم عصبی مرکزی مانند تغییرات در رفتار، تفکر غیر معمول و اضطراب
  • بدتر شدن افسردگی
  • مشکلات مربوط به انجام فعالیت هایی مانند رانندگی

این دارو در دو اندازه دوز 0.25 میلی گرم و 0.5 میلی گرم ارائه می شود. فرد نباید بیش از 0.5 میلی گرم در روز مصرف کند.

7. ترازودون

ترازودون (Desyrel) دارویی است که انتقال دهنده عصبی سروتونین را تعدیل می کند. پزشکان معمولاً از آن برای درمان اختلال افسردگی اساسی استفاده می کنند. با این حال، آنها ممکن است آن را بدون برچسب برای کمک به خوابیدن فرد تجویز کنند زیرا یکی از اثرات آن خواب آلودگی است.

دوز شروع معمول 150 میلی گرم در روز است که به دو دوز تقسیم می شود. پزشکان ممکن است این مقدار را به حداکثر دوز روزانه 400 میلی گرم افزایش دهند.

با این حال، پزشک احتمالاً مقدار کمتری را برای اختلالات خواب تجویز می کند. دوز 25 تا 100 میلی گرم ممکن است به فرد کمک کند که با عوارض جانبی کمتری نسبت به داروهای خواب سنتی به خواب رود و بخوابد.

این مطلب را از دست ندهید:

“من چرا خوابم نمیبره؟” این 10 ترفند ساده و سریع را ببینید!

اگرچه ممکن است در این دوزهای پایین احتمال ابتلا به عوارض جانبی کمتر وجود داشته باشد، اما این دارو هنوز هم می تواند عوارض جانبی مانند موارد زیر داشته باشد:

  • ادم، که در آن بافت های بدن حاوی مایعات بیش از حد است
  • خواب آلودگی
  • تاری دید
  • غش کردن
  • کاهش وزن
  • خستگی
  • اسهال
  • گرفتگی بینی
  • همچنین ممکن است افکار خودکشی را افزایش دهد.

افراد باید مصرف الکل خود را در هنگام مصرف Desyrel محدود کنند، زیرا می تواند اثرات الکل را افزایش دهد.

8. استازولام

پزشکان می توانند استازولام (Prosom) را برای درمان کوتاه مدت بی خوابی تجویز کنند. ممکن است به خواب رفتن و ماندن در خواب کمک کند.

Prosom خطر سوء استفاده و وابستگی دارد. پزشکان معمولاً آن را برای کمک کوتاه مدت به بی خوابی تجویز می کنند.

پزشک ممکن است قرص های 1 یا 2 میلی گرمی را برای درمان بی خوابی تجویز کند.

استازولام می تواند باعث واکنش هایی مانند موارد زیر شود:

  • از دست دادن هماهنگی
  • خواب آلودگی
  • هیپوکینزی یا کاهش دامنه حرکات
  • سرگیجه

9. Zaleplon

Zaleplon یا Sonata ممکن است برای درمان کوتاه مدت بی خوابی مفید باشد. اگرچه ممکن است به خوابیدن فرد کمک کند، اما به حفظ خواب کمکی نمی کند.

فردی که از سوناتا استفاده می کند، در خطر وابستگی قرار دارد. همچنین احتمال سوء مصرف آن بالاست.

دوز معمولی بزرگسالان 10 میلی گرم است، اگرچه برخی ممکن است فکر کنند که 5 میلی گرم هم کافی است.

سوناتا می تواند عوارض جانبی مختلفی ایجاد کند، از جمله:

  • خواب آلودگی
  • سرگیجه
  • اسهال
  • مشکل در تمرکز
  • عوارض جانبی کمتر شایع شامل توهم، تغییرات خلقی و از دست دادن حافظه است.

شاید این مطلب هم برایتان جالب باشد:

چطور بهتر بخوابیم؟

10. زولپیدم

زولپیدم که دارای نام های تجاری Ambien، Intermezzo و Zolpimist است، یک داروی خواب است که ممکن است به خواب رفتن و حفظ تداوم خواب کمک کند.

پزشکان ممکن است آن را برای تسکین کوتاه مدت بی خوابی تجویز کنند. مانند برخی دیگر از داروهای خواب، ممکن است باعث ایجاد رفتارهای پیچیده در خواب شود.

پزشک باید کمترین دوز مؤثر را تجویز کند که از 12.5 میلی گرم در روز تجاوز نمی کند.

پزشکان مصرف این دارو را در دوران بارداری به افراد توصیه نمی کنند. همچنین می‌تواند منجر به واکنش‌های آنافیلاکتیک، سرکوب سیستم عصبی مرکزی، بدتر شدن افسردگی و اثرات ترک در برخی افراد شود.

عوارض جانبی رایج ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • سرگیجه
  • سردرد
  • ادامه خواب آلودگی تا روز بعد

نکات مهمی که قبل از مصرف دارو باید در نظر بگیرید!

داروهای خواب می توانند بی خوابی کوتاه مدت را تسکین دهند.

با این حال، بسیاری از این داروها دارای عوارض جانبی بالقوه جدی هستند، از جمله رفتارهای پیچیده در خواب. برخی از داروهای خواب نیز خطر وابستگی و استفاده نادرست دارند.

فرد باید قبل و در حین استفاده از هر داروی خواب با پزشک صحبت کند و او را از سایر موادی که استفاده می کند و عوارض جانبی که تجربه می کند آگاه کند.

مصرف خودسرانه دارو

متاسفانه بسیاری از بیماران خودسرانه و به توصیه دوستان و آشنایان، از داروهایی که معمولاً عارضه ی آنها خواب آلودگی است، استفاده می کنند. این اقدام باعث می شود بی خوابی آنها برای ماهها و حتی سالها درمان اساسی نشود. به عنوان مثال بسیاری از مبتلایان به بی خوابی، از داروهای آنتی هیستامین به عنوان خواب آور استفاده می کنند، در صورتیکه این داروها برای درمان آلرژی و  حساسیت های فصلی استفاده می شوند و خواب آوری برای این گروه از داروها، یک عارضه و اثر سوء محسوب می شود.

اگر در داشتن خواب با کیفیت مشکل دارید و یا با وجود ساعت خواب کافی باز هم در طول روز احساس خستگی میکنید، ممکن است از نوعی اختلال خواب رنج ببرید. همانطور که گفته شد خواب خوب بر بسیاری از جنبه های زندگی اثر گذار است و برای سلامت روانی و جسمانی شما ضروروی است. مهم است که نوع اختلال خواب شما تشخیص داده شود و درمان شود.

واحد سلامت خواب و اختلالات خواب انستیتو سلامت مغز دانا همزمان با واحد ارزیابی و تشخیص این مرکز در چارچوبی دانش بنیان و با همکاری و زیر نظر آزمایشگاه اختلالات رفتاری خواب دانشگاه علوم پزشکی شیراز، به منظور ارزیابی، تشخیص و مداخلات در زمینه اختلالات خواب به ارائه خدمات می پردازد. برای کسب اطلاعات بیشتر واحد مربوطه را در سایت ما ببینید یا با کارشناسان تماس بگیرید.

واحد خواب (اختلالات خواب-سلامت خواب)

منابع: