07136476172 - 09172030360 info@danabrain.ir

اختلال نقص توجه بیش فعالی یک اختلال مرتبط با مغز است که بیشتر در بچه ها شناسایی می شود گرچه در بزرگسالان هم وجود دارد. از عدم تمرکز گرفته تا فعالیت بیش از حد می تواند طیف علامتی متفاوتی داشته باشد که تشخیص فقط به عهده ی پزشک متخصص است.

در قسمت دوم درباره ی درمان و راهکار های درمانی  این چالش حوزه ی روان صحبت می کنیم. درمان های مختلفی برای این مورد تبیین شده است که هم دارو و هم اقدامات غیر دارویی را شامل می شود:

 

درمان

 

برای کنترل علائم ADHD از سه دارو طبقه بندی شده به عنوان محرک استفاده می شود:

 

  • متیل فنیدیت (ریتالین)
  • دكستروآمفتامین
  • دکستروستات
  • نمک های مخلوط یک آمفتامین
  • Pemoline

این داروها می توانند در نوجوانان و بزرگسالان اعتیاد آور باشند ، اما در کودکان مبتلا به ADHD اعتیادآور نبوده است. از هر 10 کودک 9 کودک در یکی از این محرک ها بهبود می یابند ، بنابراین اگر یکی موثر نباشد ، دیگران آزمایش می شوند. اگر این داروها موثر نباشند ، بعضی از کودکان به آنتی هیستامین ها پاسخ می دهند ، که معمولاً برای آلرژی تجویز می شود.

کلونیدین ، دارویی که به طور معمول برای درمان فشار خون بالا استفاده می شود ، برخی علائم ADHD را نیز کاهش می دهد. با استفاده از هر یک از این داروها ، تنظیم دوز مصرفی برای هر کودک برای درمان علائم ADHD ضروری است.

 

افرادی که بیش فعالی ندارند ممکن است به محرک ها نیز پاسخ دهند و ممکن است دریابند که توجه و توانایی آنها در تمرکز بهبود می یابد. این واکنش به معنای ADHD نیست. استفاده از این داروها برای افرادی که تشخیص ADHD ندارند توصیه نمی شود. هیچ کس نمی داند که محرک ها اثرات طولانی مدت دارند یا خیر.

 

ریتالین بهترین دارویی است که برای درمان ADHD استفاده می شود. این اولین بار در دهه 1950 برای درمان نارکولپسی استفاده شد ، بیماری که افراد در اوقات نامنظم ناگهان می خوابند. این کار با در دسترس قرار دادن دوپامین بیشتر در مغز با کاهش جذب مجدد دوپامین کار می کند. بنابراین ، دوپامین می تواند مدت زمان بیشتری در سیناپس بماند. ریتالین علائمی مانند بیش فعالی و سایر مشکلات رفتاری را مهار می کند ، اما ضریب هوشی را بهبود نمی بخشد.

 

ریتالین با سرعت حیرت انگیزی تجویز می شود. آماری که در یک مقاله از مجله TIME در سال 1998 ذکر شده گویای این است: تولید ریتالین در ایالات متحده در هشت سال گذشته بیش از 7 برابر افزایش یافته است. نود درصد آن توسط مردم آمریکا مصرف می شود.

 

چرا نسخه ها سر به فلک کشیده اند؟

 

 بخشی از این دلیل ممکن است فشار باشد – فشار از طرف معلمان برای رفتار کودکان ، فشار از سوی والدین برای اینکه فرزندانشان در مدرسه

خوب عمل کنند و در کارهای دیگر موفق شوند و فشار از طرف جامعه برای انجام کارهای بهتر و بهتر ، در سنین پایین.

 

ریتالین عوارضی دارد که شامل تحریک پذیری ، کاهش اشتها ، ناتوانی در خواب ، افسردگی و تغییرات شخصیتی است. با افزایش اطلاعات در مورد کمبود دوپامین ، می توان به جای افزایش تولید دوپامین در کل مغز ، دارو را برای هدف قرار دادن این مناطق کمبود طراحی کرد. این ممکن است عوارض جانبی مرتبط با ریتالین و سایر داروهای دارویی را کاهش دهد.

اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) ! قسمت اول

 

ترکیبی از روشهای درمانی

 

داروهای تجویزی به کنترل علائم ADHD کمک می کنند ، اما سایر روش های درمانی مانند روان درمانی و رفتار درمانی نیز می توانند به کودکان مبتلا به ADHD کمک کنند. اکنون بسیاری از کارشناسان از ترکیب داروها با درمان حمایت می کنند. رویکردهای مفید دیگر عبارتند از:

  • آموزش خلاق ،
  • علائم بصری برای یادآوری وظایف به کودکان ،
  • تقویت مداوم ، افزودن قوانین و ساختار به برنامه روزانه ،
  •  آموزش ویژه

 

مشکل فوری این مسئله این است که شرکت های بیمه احتمالاً هزینه یک قرص را تأمین می کنند ، اما ممکن است در پوشش جلسات درمانی طولانی مدت تردید داشته باشند. بنابراین ، اغلب درمان ADHD متمرکز بر کوتاه مدت است ، نه در طولانی مدت.

 

راهکارهای مقابله ای

در كتابچه NIH در مورد بیش فعالی ، روشهایی وجود دارد كه افراد مبتلا به بیش فعالی بیش از پیش در محل كار یا مدرسه كنار می آیند:

  •      در صورت لزوم ، دوباره دستورالعمل بخواهید – در مورد کاری که قرار است انجام دهید حدس نزنید.
  •      کارهای بزرگ یا پیچیده را به مشاغل کوچکتر تقسیم کنید. برای هر یک از کارها مهلت تعیین کنید و با تکمیل هر یک از آنها به خود پاداش دهید.
  •      هر روز یک لیست “برای انجام” تهیه کنید. از یک تقویم استفاده کنید تا شما را در مسیر درست قرار دهد.
  •      در منطقه ای آرام کار کنید. همزمان یک کار انجام دهید. به خودتان وقفه های کوتاه بدهید.
  •      یک روال ایجاد کنید. هر روز کارهای مشابه را با همان ترتیب انجام دهید.
  •      یک رژیم متعادل داشته باشید ، ورزش کنید و هر شب بخوابید.

 

حواسمان ما را جمع کنیم!

 

سوابق بیمارستان نشان می دهد که کودکان مبتلا به ADHD ممکن است بیشتر در معرض تصادف باشند. و نه تنها همین ، بلکه آسیب دیدگی شدیدتر از کودکان بدون ADHD در همان سن و جنس بود. این یکی دیگر از دلایل پوشیدن کلاه ایمنی هنگام دوچرخه سواری ، اسکیت ، رولورد یا اسکیت بورد است.

 

جاده پیش رو

 

اگرچه دانشمندان در چند سال گذشته اطلاعات زیادی به دست آورده اند ، اما ADHD برخی از اسرار خود را حفظ می کند. چرا بیشتر از دختران روی پسران تأثیر می گذارد؟ آیا ADHD “واقعی” است یا جامعه به سادگی برچسب زدن به کودکانی را که دچار مشکل هستند انجام می دهد؟ و چگونه دوپامین در این مورد جای می گیرد؟ آیا ریتالین آغاز وابستگی به دارو یا پادزهر نیاز به داروهای غیرقانونی برای عملکرد است؟ آیا ناهنجاری در کودک مبتلا به ADHD همان مواردی است که در بزرگسالان مبتلا به ADHD دیده می شود؟ هنوز کارهای بیشتری در پیش است.

 

یادمان باشد که برای تشخیص و درمان هر نوع چالشی در حوزه ی مغز، باید به متخصص مراجعه کنیم و از هر نوع اقدام خودجوش پرهیز کنیم.

 

ADHD یا بيش فعالي – نقص توجه و روش های نوین بهبود

 

همه چیز درباره تأثیرات ریتالین

 

کمک به بهبود نظم و ترتیب در کودکان دارای اختلال بیش فعالی