07136476172 - 09172030360 [email protected]

برانگیختگی بیش از حد یکی از علائم اولیه اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) است.  زمانی اتفاق می‌افتد که بدن یک فرد به‌طور ناگهانی در نتیجه فکر کردن به ضربه‌های وارده به حالت هوشیاری بالا می‌رود. حتی اگر خطر واقعی وجود نداشته باشد، بدن آنها طوری عمل می کند که گویی وجود دارد. و باعث ایجاد استرس پایدار پس از یک رویداد آسیب زا می شود.

PTSD می تواند افراد در هر سنی از جمله کودکان را تحت تاثیر قرار دهد.

علائم بیش از حد برانگیختگی چیست؟

علائم بیش از حد برانگیختگی عبارتند از:

  • مشکلات خواب
  • مشکلات تمرکز
  • تحریک پذیری
  • خشم و طغیان خشم
  • وحشت
  • اضطراب مداوم
  • به راحتی می ترسند یا مبهوت می شوند
  • رفتارهای خود ویرانگر (مانند رانندگی سریع یا نوشیدن بیش از حد الکل)
  • احساس گناه یا شرم سنگین

در کودکان، مشکلات خواب اغلب نشانه ای از برانگیختگی بیش از حد است. آنها ممکن است رویاهای ترسناکی را در مورد رویداد آسیب زا ببینند. کودکان همچنین ممکن است هنگام بازی سعی کنند رویداد آسیب زا یا بخش هایی از آن رویداد را دوباره به نمایش بگذارند.

علائم بیش از حد برانگیختگی معمولاً با موارد زیر همراه است:

  • فلاش بک (خاطرات زنده از یک رویداد آسیب زا)
  • یک حالت عاطفی “بی حس”
  • تلاش برای جلوگیری از محرک هایی که ممکن است باعث ایجاد افکار در مورد یک رویداد آسیب زا شود

چه چیزی باعث برانگیختگی بیش از حد می شود؟

شایع ترین رویدادهایی که منجر به ایجاد PTSD می شوند عبارتند از:

  • قرار گرفتن در معرض تروما در طول نبرد
  • آزار جسمی در دوران کودکی
  • تجاوز جنسی
  • حمله فیزیکی
  • تهدید از سوی شخصی که سلاح حمل می کند
  • تصادف خودرویی یا ورزشی
  • بلایای طبیعی
  • حادثه سرقت
  • آتش سوزی
  • آدم ربایی
  • شکنجه
  • سانحه هوایی
  • یک تشخیص پزشکی تهدید کننده زندگی
  • حمله تروریستی

چه کسی بیشتر احتمال دارد که PTSD را تجربه کند؟

افراد در هر سنی مستعد ابتلا به PTSD هستند. با این حال، به نظر می رسد برخی از عوامل احتمال ابتلای فرد به PTSD را پس از یک رویداد آسیب زا افزایش می دهد. این شامل:

  • تجربه یک ضربه شدید یا طولانی مدت
  • تجربه تروما در اوایل زندگی، مانند سوء استفاده در دوران کودکی
  • کار در شغلی که شما را در معرض حوادث احتمالی آسیب زا قرار می دهد، مانند یک سرباز، آتش نشان یا تکنسین فوریت های پزشکی.
  • تشخیص اختلالات روانی موجود، مانند اضطراب یا افسردگی
  • داشتن مشکلات سوء مصرف مواد، مانند الکل یا مواد مخدر
  • نداشتن سیستم حمایت اجتماعی قوی (خانواده و دوستان)
  • داشتن سابقه خانوادگی اختلالات روانی

چه زمانی باید به دنبال کمک باشید؟

اگر به فکر صدمه زدن به خود هستید، باید فوراً با 115 یا شماره اورژانس محلی خود تماس بگیرید.

اگر بیش از حد برانگیختگی یا سایر علائم PTSD را تجربه می کنید، باید به پزشک مراجعه کنید. آنها یک معاینه فیزیکی انجام می دهند تا مطمئن شوند که هیچ اختلال پزشکی زمینه ای باعث علائم شما نمی شود. آنها همچنین ممکن است یک آزمایش خون انجام دهند، بسته به اینکه چه علائم فیزیکی دیگری دارید.

اگر پزشک شما مشکوک باشد که شما دچار PTSD هستید، شما را به یک ارائه دهنده مراقبت های روانی، اغلب یک روانشناس یا روانپزشک ارجاع می دهد. روانپزشکان قادر به تجویز دارو هستند، در حالی که روانشناسان قادر به تجویز دارو نیستند.

آیا PTSD می تواند عوارضی ایجاد کند؟

بخش مهمی از زندگی با PTSD درک عوارض جانبی آن و یافتن راه هایی برای مقابله با این عوارض است. PTSD می تواند بسیاری از جنبه های زندگی شما را مختل کند، از شغل شما گرفته تا روابط شما و سلامت شما. همچنین می تواند خطر سایر مشکلات سلامت روان را افزایش دهد، از جمله:

  • اضطراب
  • افسردگی
  • سوء مصرف مواد مخدر و الکل
  • اختلالات اشتها
  • افکار خودکشی و اقدام به خودکشی

چه درمان هایی برای PTSD وجود دارد؟

PTSD اغلب یک اختلال مادام العمر است که نمی توان آن را به طور کامل از بین برد. اما می توان آن را به گونه ای مدیریت کرد که علائم، از جمله برانگیختگی بیش از حد را به حداقل رساند. و به شما این امکان را می دهد که زندگی خود را به بهترین شکل انجام دهید. PTSD عمدتاً با گفتگو درمانی (روان درمانی) که در یک محیط فردی، گروهی یا ترکیبی انجام می شود، درمان می شود. گاهی اوقات ارائه دهندگان مراقبت های روانی نیز دارو تجویز می کنند. این درمان ها به چند روش به کاهش علائم کمک می کنند:

  • افزایش اعتماد به نفس شما
  • به شما دید خوش بینانه تری نسبت به زندگی می دهد
  • به شما مکانیسم های مقابله ای برای مقابله با PTSD خود را هنگامی که علائم را تجربه می کنید آموزش می دهد
  • پرداختن به سایر مسائل مربوط به تجربه آسیب زا، مانند سایر اختلالات سلامت روان و سوء مصرف مواد مخدر یا الکل

انواع رایج روان درمانی عبارتند از:

  • درمان شناختی رفتاری : این نوع درمان به بیماران کمک می کند تا الگوهای تفکری را که باعث علائم PTSD آنها می شوند، مانند تصور منفی از خود و فکر کردن به اینکه یک رویداد آسیب زا دوباره رخ می دهد، تشخیص دهند. اغلب همراه با مواجهه درمانی استفاده می شود
  • مواجهه درمانی: نوعی از رفتار درمانی که به بیمار کمک می کند تا با موقعیت ها و خاطرات آسیب زا – به روشی ایمن – مقابله کند تا بتواند بهتر با آنها کنار بیاید. اغلب از برنامه های واقعیت مجازی استفاده می شود.
  • حساسیت زدایی و پردازش مجدد حرکات چشم (EMDR): این ترکیبی از مواجهه درمانی با یک سری حرکات هدایت شده چشم است که به بیمار کمک می کند تا از طریق خاطرات آسیب زا کار کند و نحوه واکنش آنها به آنها را تغییر دهد.

داروها همچنین می توانند در درمان PTSD مفید باشند. این داروها دارای پتانسیل عوارض جانبی جدی هستند. بنابراین مهم است که هنگام بحث در مورد علائم و اثربخشی دارو با ارائه دهنده مراقبت های بهداشت روانی خود از نزدیک همکاری کنید. آنها سعی خواهند کرد بهترین دارو یا ترکیبی از داروها را برای شرایط شما به شما بدهند. ممکن است چندین هفته طول بکشد تا این داروها اثر کنند.

داروهایی که معمولاً برای بیماران PTSD تجویز می شوند عبارتند از:

  • داروهای ضد افسردگی: علائم افسردگی و اضطراب را که اغلب همراه با PTSD هستند کاهش می دهند. و همچنین ممکن است خواب و تمرکز را آسان تر کنند.
  • داروهای ضد اضطراب: اضطراب شدید را کاهش می دهند. این داروها پتانسیل سوء مصرف دارند، بنابراین معمولاً فقط برای مدت کوتاهی استفاده می شوند.
  • پرازوسین (Minipress) می تواند به کاهش یا توقف کابوس در افراد مبتلا به PTSD کمک کند.

چشم انداز چیست؟

PTSD یک اختلال روانی است که معمولا مادام العمر ادامه دارد. اما درمان مناسب، حفظ سلامتی و داشتن یک سیستم حمایتی قوی می تواند به کاهش علائم کمک زیادی کند. و به شما امکان می دهد زندگی کامل و شادی داشته باشید.

خودمراقبتی مناسب در مدیریت PTSD بسیار مهم است. حتما برنامه درمانی خود را دنبال کنید. همچنین ممکن است به یادگیری بیشتر در مورد PTSD و علائم بیش‌انگیختگی کمک کند. که می‌تواند به شما کمک کند تا با ارائه‌دهنده مراقبت‌های روانی خود ارتباط بهتری برقرار کنید و با علائم درونی مقابله کنید.

مراقبت خوب از بدن نیز با حفظ سلامت جسمانی به کاهش علائم کمک می کند. این شامل

  • خواب کافی
  • سالم غذا خوردن
  • ورزش کردن
  • آرامش بخش

بیماری یا فشار جسمی می تواند اختلالات سلامت روان را تشدید کند. از موادی مانند الکل و مواد مخدر خودداری کنید، به خصوص اگر مستعد سوء استفاده از آنها هستید.

داشتن حمایت مناسب همچنین می تواند دور نگه داشتن علائم را آسان تر کند. وقت خود را با افرادی بگذرانید که به آنها اهمیت می دهید و به شما اهمیت می دهند. همچنین ممکن است بخواهید به یک گروه پشتیبانی PTSD ملحق شوید، که می توانید آن را به صورت آنلاین یا از طریق ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی روانی خود بیابید.

 منابع

واحد ارزیابی و تشخیص

یک تمرین ورزشی 30 دقیقه ای ممکن است به تسکین برخی از علائم افسردگی کمک کند

علت های پنهان خشم