07136476172 - 09172030360 [email protected]

اختلال طیف اوتیسم (ASD) در واقع گروهی از شرایط عصبی رشدی است. این اختلال بر نحوه ادراک و تعامل فرد با افراد دیگر و اطرافیان تأثیر می گذارد.

علائم و نشانه های ASD اغلب در چند سال اول زندگی ظاهر می شوند. آنها می توانند شامل مواردی مانند مشکلات در تعامل یا برقراری ارتباط با دیگران و همچنین رفتارهای تکراری یا روتین باشند.

اما برخی از علائم و نشانه های خاص  اختلال طیف اوتیسم چیست؟. و چگونه بیماری تشخیص داده می شود؟ با بررسی این موضوعات و موارد دیگر به خواندن ادامه دهید.

اهمیت تشخیص زودهنگام

شناسایی و تشخیص زودهنگام اختلال طیف اوتیسم  بسیار مهم است. زمانی که استراتژی های حمایتی زودهنگام شروع شود، می تواند تفاوت بزرگی در کیفیت زندگی و توانایی عملکرد کودک ایجاد کند.

کودکان اغلب علائم اولیه ASD را بین سنین نشان می دهند 12 و 18 ماهگی  یا حتی زودتر با این حال، بسیاری از کودکان تا زمانی که تشخیص داده نمی شود بعد از 3 سالگی. این به این دلیل است که گاهی اوقات تشخیص علائم اولیه ASD دشوار است.

بنابراین، چه نشانه هایی را می توانید جستجو کنید؟

علائم اولیه اوتیسم

برخی از علائم اولیه اختلال طیف اوتیسم در کودکان شامل موارد زیر است:

  • مشکلات ایجاد یا حفظ تماس چشمی
  • هنگامی که نام آنها خوانده می شود پاسخ نمی دهد
  • مشکل در استفاده از اشکال غیرکلامی ارتباط، مانند اشاره یا دست دادن
  • مشکلات در برقراری ارتباط کلامی، مانند غوغا کردن یا غرغر کردن در کودکان بسیار کوچک و استفاده از کلمات تک یا دو کلمه ای در کودکان بزرگتر
  • مشکل در بازی، از جمله بی علاقگی به کودکان دیگر یا مشکل در تقلید از شخص دیگر

در صورت مشاهده هر یک از این رفتارها، در اسرع وقت با پزشک کودک خود مشورت کنید. مداخله زودهنگام و حمایت از کودکان مبتلا به اوتیسم بسیار مهم است. این می تواند رشد کودک را افزایش دهد و ممکن است مهارت های اجتماعی را به طور قابل توجهی بهبود بخشد.

 

فهرست علائم بر اساس دسته بندی

نسخه جدید راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) که توسط انجمن روانپزشکی آمریکا منتشر شده است، علائم را به دو دسته تقسیم می کند. دو دسته :

  1. مشکلات در تعاملات اجتماعی و ارتباطات
  2. رفتارهایی که تکراری یا محدود هستند

در ادامه هر دوی این دسته ها را با جزئیات بیشتری بررسی خواهیم کرد. بیایید با تعامل اجتماعی و ارتباطات شروع کنیم. از آنجایی که این دو موضوع نسبتاً گسترده هستند، لازم است در زیر مجموعه ها   آنها را از هم جدا کنیم  .

مهارتهای اجتماعی

چند نمونه از مشکلات مهارت های اجتماعی عبارتند از:

  • اجتناب یا داشتن مشکل در حفظ تماس چشمی
  • هنگامی که نام آنها خوانده می شود پاسخ نمی دهد
  • به نظر می رسد وقتی با آنها صحبت می کنید صدای شما را نمی شنود
  • ترجیح دادن به تنهایی بازی کردن با دیگران
  • به نظر می رسد که منافع مشترکی با دیگران ندارد
  • اجتناب از تماس فیزیکی، مانند در آغوش گرفتن یا در آغوش گرفتن
  • داشتن حالت چهره صاف
  • در بیان احساسات خود یا درک احساسات دیگران مشکل دارند

ارتباط

چند نمونه از مشکلات ارتباطی عبارتند از:

  • تاخیر یا پسرفت در رشد گفتار و زبان
  • معکوس کردن ضمایر، مانند گفتن “شما” زمانی که آنها به معنای “من” هستند
  • از حرکاتی مانند اشاره یا تکان دادن استفاده نکنید
  • مشکل در درک نشانه های غیرکلامی، مانند ژست ها یا حالات چهره
  • صحبت کردن با صدای صاف یا آواز خواندن
  • در شروع یا حفظ مکالمه مشکل دارید
  • دستورالعمل ها را دنبال نمی کند
  • تکرار کلمات یا عبارات خاص بارها و بارها ( اکولالیا )
  • در بازی وانمود کردن مشکل دارید
  • درک نکردن چیزهایی مانند جوک، طعنه، یا اشکال گفتاری

رفتارهای محدود، غیرمعمول یا تکراری

برخی از رفتارهایی که باید به دنبال آنها باشید شامل موارد زیر است:

  • حرکات تکراری، مانند تکان دادن به جلو و عقب و تکان دادن دست
  • ایجاد روال ها یا تشریفات و در صورت مختل شدن آنها آشفته می شوند
  • تثبیت شدید با یک شی یا فعالیت، مانند تماشای چرخش پنکه سقفی
  • داشتن علایق بسیار خاص یا وسواسی
  • بسیار منظم بودن، مانند ردیف کردن اسباب‌بازی‌ها به ترتیب خاص
  • علاقه شدید به جزئیات یک چیز، مانند چرخ های ماشین اسباب بازی، به جای کل شی
  • الگوهای حرکتی عجیب، مانند راه رفتن روی انگشتان پا یا زبان بدن اغراق آمیز
  • حساس بودن به تحریکات حسی مانند نورها، صداها یا احساسات
  • داشتن تنفر یا ترجیحات بسیار خاص نسبت به غذاها، که می تواند شامل انواع، بافت، یا درجه حرارت خاص غذا باشد

سایر علائم بالقوه

همچنین برخی از علائم و نشانه های اضافی نیز وجود دارد که کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم ممکن است همراه با لیست های بالا نشان دهند. این موارد می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • کج خلقی شدید
  • مقدار زیادی انرژی یا بسیار فعال بودن
  • به صورت تکانشی عمل می کند
  • تحریک پذیری یا پرخاشگری
  • درگیر شدن در رفتارهایی که می تواند باعث آسیب به خود شود، مانند کوبیدن سر
  • مشکلات خواب
  • ترس بیشتر یا کمتر از آنچه انتظار می رود

اوتیسم غیر کلامی

بسیاری از افراد مبتلا به اتیسم در برقراری ارتباط و گفتار مشکل داشته و یا تاخی دارند. این مشکلات می توانند طیفی از خفیف تا اوتیسم شدید داشته باشند.

اما برخی از افراد مبتلا به اتیسم ممکن است اصلاً صحبت نکنند. در حقیقت ، حدود 40 درصد کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم غیرکلامی هستند.

برای آگاهی از اتیسم غیرکلامی و چگونگی بهبود ارتباط ، به خواندن این متن ادامه دهید.

علائم اتیسم غیرکلامی چیست؟

عامل اصلی تشخیص اتیسم غیرکلامی این است که آیا فرد به وضوح یا بدون دخالت صحبت می کند یا خیر.

افراد مبتلا به اوتیسم ممکن است در صحبت یا مکالمه با شخص دیگر مشکل داشته باشند ، اما کسانی که غیر کلامی هستند اصلاً صحبت نمی کنند.

دلایل مختلفی برای این امر وجود دارد. ممکن است به این دلیل باشد که آنها دچار آپراکسی گفتار هستند. نوعی اختلال که می تواند توانایی فرد در گفتن صحیح خواسته های خود را مختل کند.

همچنین ممکن است به این دلیل باشد که آنها مهارت زبانی کلامی را برای صحبت کردن پیدا نکرده اند. برخی از کودکان همچنین ممکن است مهارت های کلامی خود را از دست دهند ، زیرا علائم اختلال بدتر شده و آشکارتر می شوند.

بعضی از کودکان اتیسم ممکن است اكولالیا هم داشته باشند. این باعث می شود که کلمات یا عبارات را بارها و بارها تکرار کنند. این می تواند ارتباطات را دشوار کند.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنید

اکنون که علائم و نشانه‌های اختلال طیف اوتیسم را با جزئیات بیشتری مورد بحث قرار دادیم، چه نشانه‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد باید با متخصص اطفال فرزندتان وقت ملاقات بگیرید؟

برخی از علائم یا علائمی که ممکن است بخواهید با پزشک کودک خود، بسته به سن او در میان بگذارید، عبارتند از:

  • به ندرت یا هرگز با شما تماس چشمی برقرار نمی کند
  • وقتی با آنها درگیر می شوید پاسخ نمی دهید
  • صداها یا حالات چهره شما را تقلید نمی کند
  • عدم استفاده از حرکاتی مانند اشاره و تکان دادن
  • پیشرفت نکردن، یا از دست دادن نقاط عطف زبان یا ارتباط خود (می تواند شامل مواردی مانند صحبت کردن تا پیشرفت های بعدی مانند صحبت کردن کلمات یا عبارات کوتاه باشد)
  • درگیر بازی های تخیلی یا وانمودی نباشید

در حالی که رشد هر کودک متفاوت است، برخی از نشانه های ASD می توانند در مراحل اولیه ظاهر شوند. اگر در مورد رشد کودک خود سوال یا نگرانی دارید، در اسرع وقت با پزشک اطفال کودک خود صحبت کنید.

واحد علوم اعصاب رفتاری (اضطراب، افسردگی و سایر اختلالات خلقی-رفتاری)

نشانه های اوتیسم در نوزادان: راهنمای ساده برای تفاوت های رشدی

تفاوت اوتیسم با عملکرد بالا و سندرم آسپرگر