07136476172 - 09172030360 [email protected]

زنان مبتلا به PD ممکن است در طول درمان با مشکلات بیشتری نسبت به مردان مواجه شوند. و اغلب زمان بیشتری برای درمان نیاز دارند. یک مطالعه در سال 2011 نشان داد که فاصله زمانی بین شروع علائم و مراجعه به متخصص اختلال حرکتی برای زنان 61 درصد بیشتر است. در این قسمت در خصوص چالش های درمانی در زنان خواهیم پرداخت.

زنان همچنین در معرض دوزهای بالاتر داروهای PD مانند لوودوپا هستند. مطالعه ای در سال 2014  سطح لوودوپا را در خون 128 فرد مبتلا به PD در طی 3 ساعت بررسی کرد. نشان داد که غلظت لوودوپا در زنان به طور قابل توجهی بیشتر از مردان در این مدت بود.

قرار گرفتن بیشتر در معرض لوودوپا می تواند منجر به افزایش میزان عوارض جانبی منفی مانند دیسکینزی (حرکات غیر ارادی غیر طبیعی) شود.

زنان نیز کمتر از مردان DBS یا جراحی دریافت می کنند. یک کوچک مطالعه 2003  دریافتند که در زمان جراحی، زنان نسبت به مردان مدت طولانی تری از بیماری داشتند (15 سال در مقابل 10 سال). آنها همچنین علائم شدیدتری داشتند. با این حال، پس از عمل جراحی، آنها کیفیت زندگی بهتری را تجربه کردند.

یک مطالعه در سال 2014 نشان داد که اگرچه DBS برای مردان و زنان به یک اندازه مؤثر بود، زنان به دلیل دیسکینزی شدیدتر کمتر تحت درمان قرار گرفتند. علاوه بر این، مطالعه 2019  دریافتند که زنان به دلیل ترجیحات شخصی کمتر احتمال دارد تحت DBS قرار گیرند.

اثر استروژن

چرا در PD بین مردان و زنان تفاوت وجود دارد؟ به نظر می رسد احتمالاً هورمون استروژن اثر محافظتی برای زنان دارد.

یک مطالعه کوهورت در سال 2020 نشان داد که سن دیرتر یائسگی و مدت زمان طولانی‌تر باروری با خطر کمتر ابتلا به PD مرتبط است. این هر دو نشانگر قرار گرفتن در معرض استروژن در طول زندگی یک زن هستند.

چیزی که هنوز به طور کامل توضیح داده نشده است این است که چرا استروژن این اثر را دارد.

یک بررسی در سال 2019 اشاره می کند که استروژن می تواند تولید، آزادسازی و گردش دوپامین را افزایش دهد. علاوه بر این، اثرات بیولوژیکی استروژن ممکن است به محافظت از زنان در برابر آسیب ناشی از التهاب یا استرس اکسیداتیو در مغز کمک کند که می تواند به PD کمک کند.

قوای ذهنی

شواهدی وجود دارد که نشان می دهد مسائل شناختی بر مردان و زنان تأثیر متفاوتی می گذارد.

در مطالعه ای در سال 2020  عملکرد شناختی 84 نفر مبتلا به PD را با 59 شرکت کننده بدون PD مقایسه کرد. محققان دریافتند که مردان مبتلا به PD علیرغم اینکه تفاوت قابل توجهی در شدت بیماری ندارند، سرعت پردازش و عملکرد اجرایی کاهش یافته است.

سرعت پردازش به مدت زمانی که برای انجام یک کار خاص طول می‌کشد اشاره دارد. ممکن است پردازش اطلاعات و پاسخ به آنها برای انجام کاری بیشتر طول بکشد.

عملکرد اجرایی برای موارد مختلفی مهم است، از جمله، اما نه محدود به:

  • حفظ تمرکز یا توجه
  • به خاطر سپردن جزئیات یا دستورالعمل ها
  • برنامه ریزی کردن
  • مدیریت زمان
  • جابجایی از یک کار به کار دیگر یا انجام چند کار
  • حفظ خویشتن داری

علاوه بر این، یک بررسی در سال 2019 اشاره می کند که زنان مبتلا به PD نیز روانی کلامی بیشتری را حفظ می کنند. تسلط کلامی عملکردی است که به شما کمک می کند تا بیت های خاصی از اطلاعات را از حافظه خود بازیابی کنید.

بیان و تفسیر احساسات

سفتی PD می تواند باعث “یخ زدن” عضلات صورت شود که منجر به حالت بی احساس صورت می شود. در نتیجه، افراد مبتلا به PD در بیان احساسات با چهره خود مشکل دارند. این می تواند منجر به سوء تعبیر دیگران از احساسات یا خلق و خوی آنها شود.

در مطالعه  ای در سال 2018  نشانه های عاطفی را گزارش دادند که می تواند بینشی در مورد حالات عاطفی افراد مبتلا به PD بدهد. با این حال، محققان خاطرنشان کردند که لبخند زدن و خندیدن باید با احتیاط تفسیر شود. زیرا به نظر می رسد زنانی که احساسات منفی یا افسردگی را تجربه می کنند اغلب لبخند می زنند یا می خندند.

افراد مبتلا به PD همچنین ممکن است در تفسیر حالات چهره دیگران مشکل داشته باشند. اما این موضوع می تواند بحث برانگیز باشد.

به عنوان مثال، یک مطالعه در سال 2015 نشان داد که افراد مبتلا به PD، حالات چهره را با دقت کمتری نسبت به افراد بدون PD تشخیص می دهند.

از سوی دیگر، یک مطالعه در سال 2019 هیچ تفاوتی در پردازش حالت چهره بین افراد با و بدون PD پیدا نکرد. با این حال، در مقایسه با افراد جوان تر، سن بالاتر با پردازش ضعیف بیان صورت همراه بود. صرف نظر از اینکه شرکت کننده در مطالعه PD داشته یا نه.

 تاثیر سن بر بروز بیماری پارکینسون

یافته‌های جدید نشان داد که سن یک عامل خطرآفرین برای ابتلا به بیماری پارکینسون است، به گونه‌ای که حدود سه درصد از افراد ۶۵ سال و بیش از پنج درصد افراد بالای ۸۵ سال به این بیماری مبتلا هستند. طبق مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۸ انجام شد، تعداد مبتلایان به این بیماری بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۶ دو برابر شده و به ۶.۱ میلیون نفر رسیده است. همچنین نتایج بررسی‌های جدید حاکی از این است که علائم حرکتی پارکینسون در میان مردان زودتر از زنان مشاهده می‌شود، در حالی که لرزش بدن که معمولا با درد همراه است و مشکلات دیگر مانند بی‌ثباتی بدن در هنگام ایستادن، در میان زنان زودتر پدیدار می‌شود.

به گفته محققان خطر مشکلات حرکتی که به دلیل مصرف داروی “لوودوپا” (دارویی برای افزایش سطح دوپامین) ایجاد می‌شود نیز در میان زنان بیشتر از مردان است. بر خلاف این موضوع، مردان مبتلا به پارکینسون با ثابت ایستادن، مشکل بیشتری دارند و بیشتر از زنان در معرض خطر ابتلا به “کمپتوکورمیا”(camptocormia) قرار دارند؛ افرادی که به این مشکل مبتلا هستند نمی‌توانند به درستی راه بروند یا بایستند.

 علائم غیر حرکتی پارکینسون در زنان شایع تر از مردان است

نتایج مطالعه‌ جدید که روی بیش از ۹۵۰ فرد انجام شد، نشان داد علائم غیر حرکتی پارکینسون در میان زنان رایج‌تر از مردان است؛ این علائم شامل افسردگی، خستگی، درد، تغییر وزن، تغییر حس بویایی یا چشایی، یبوست و تعریق بیش از حد می‌شود. مطالعه‌ دیگر نیز ثابت کرد مردان مبتلا به پارکینسون بیشتر از زنان در معرض خطر ابتلا به اختلال شناختی خفیف (MCI) بوده و با گذر زمان این اختلال پیشرفت خواهد کرد؛ پیشرفت این اختلال باعث بروز زوال عقل می‌شود.

به گفته محققان تفاوت بین زنان و مردان در ابتلا و پیشرفت بیماری پارکینسون به دلیل تاثیر هورمون‌های زنانه مانند استروژن است که به نظر می‎‌رسد از سلول‌های عصبی محافظت می‌کند. علاوه بر این استروژن دارای ویژگی ضد التهابی است، بنابراین از بروز علائم این بیماری جلوگیری می‌کند.

 ادامه مباحث را در قسمت دوم این مقاله بخوانید.

منابع:

واحد ارزیابی و تشخیص

چگونه بیماری پارکینسون بر زنان تأثیر می گذارد؟ (قسمت اول)

آشنایی با انواع پارکینسون