07136476172 - 09172030360 [email protected]

مقدمه

هذیان یک بیماری شایع، جدی اما اغلب قابل درمان است. به طور ناگهانی در فردی که بیمار است شروع می شود. این مشکل در افراد مسن، به ویژه آنهایی که زوال عقل دارند، بسیار شایع تر است.

هذیان چیست؟

هذیان بدتر شدن یا تغییر در وضعیت روانی فرد است که به طور ناگهانی و طی یک تا دو روز اتفاق می افتد. ممکن است فرد گیج شود یا بیشتر از حد معمول گیج شود. یا ممکن است خواب آلود شود. هذیان می تواند برای فرد و اطرافیانش ناراحت کننده باشد. به خصوص زمانی که نمی دانند چه چیزی باعث این تغییرات شده است.

هذیان ممکن است اولین علامتی باشد که نشان می‌دهد فرد حالش خوب نیست. و یکی از شایع‌ترین علائم اولیه عفونت کروناویروس در افراد مبتلا به زوال عقل است.

علائم هذیان چیست؟

اگر در فردی به طور ناگهانی هر یک از علائم ایجاد شد فوراً با یک پرستار یا پزشک صحبت کنید.

  • خانواده، دوستان و مراقبان. از جمله مراقبین حرفه ای – اغلب در بهترین موقعیت برای تشخیص و توصیف تغییرات هستند. زیرا آنها فرد را بهتر می شناسند. فرد مبتلا به هذیان ممکن است از تغییرات بی اطلاع باشد و اغلب قادر به توصیف آنها نباشد.

فرد مبتلا به هذیان ممکن است:

  • به راحتی حواسش پرت شود. کمتر از اینکه کجا هستند یا ساعت چند است آگاه باشند (سرگردانی).
  • به طور ناگهانی قادر به انجام کاری به خوبی عادی نیستند (مثلاً راه رفتن یا غذا خوردن).
  • نمی تواند واضح صحبت کند یا مکالمه را دنبال کند.
  • نوسانات ناگهانی در خلق و خوی خود دارند.
  • توهم دارند. دیدن یا شنیدن چیزهایی، اغلب ترسناک، که واقعاً وجود ندارند.
  • افرادی که دچار هذیان می شوند یا پارانوئید می شوند، به شدت به چیزهایی اعتقاد دارند که درست نیستند. به عنوان مثال اینکه دیگران سعی دارند به آنها آسیب فیزیکی بزنند یا غذا یا نوشیدنی آنها را مسموم کرده باشند.

علائم هذیان اغلب در طول روز در نوسان هستند (می آیند و می روند). متخصصان مراقبت های بهداشتی هذیان را بر اساس سایر علائمی که فرد دارد به سه نوع تقسیم می کنند. این سه نوع بیش فعال، کم فعال و هذیان مختلط هستند. در میان افراد مسن، از جمله افراد مبتلا به زوال عقل، هذیان کم‌فعال و مختلط شایع‌تر است.

هذیان بیش فعال

فرد مبتلا به هذیان بیش فعال ممکن است: بی قرار به نظر برسد یا آشفته باشد (مثلاً با راه رفتن یا قدم زدن بیشتر). در برابر مراقبت شخصی مقاومت کند یا به آن واکنش تهاجمی نشان دهد. به طور غیرعادی هوشیار به نظر می رسند فردی که دچار هذیان بیش فعال است، به دلیل عدم درک مکان یا از دست دادن زمان، به راحتی می تواند بسیار مضطرب شود. آنها ممکن است هذیان یا توهماتی داشته باشند که مراقبان سعی در صدمه زدن به آنها دارند.

هذیان کم‌فعال

فردی که دچار هذیان کم‌فعال است ممکن است: گوشه گیر باشد. احساس بی حالی و خستگی و خواب آلودی کند. به طور غیر معمول خواب آلود اند و وقتی بیدار هستند نمی توانند متمرکز بمانند. به راحتی نمی توان متوجه شد که فردی دچار هذیان کم فعال است. زیرا ممکن است بسیار ساکت باشند. ممکن است فرد به همان اندازه غذا نخورد یا تحرک کمتری نسبت به معمول داشته باشد. ممکن است زمان بیشتری را در رختخواب بگذرانند.

هذیان مختلط

فرد مبتلا به هذیان مختلط در برخی مواقع علائم هذیان بیش فعال و در برخی مواقع علائم هذیان کم فعال را دارد. آنها بین این علائم در طول روز یا از یک روز به روز دیگر جابجا می شوند. به عنوان مثال، ممکن است در یک زمان بسیار تحریک شوند و بعداً بسیار خواب‌آلود شوند.

هذیان با زوال عقل چه تفاوتی دارد؟

این مشکل با زوال عقل متفاوت است. اما علائم مشابهی مانند گیجی، بی قراری و توهم دارند. اگر فردی این علائم را داشته باشد، برای متخصصان مراقبت های بهداشتی که آنها را نمی دانند تشخیص اینکه آیا هذیان یا زوال عقل علت آن است، می تواند دشوار باشد.

هنگامی که یک فرد مبتلا به زوال عقل نیز دچار دلیریوم می شود، علائم هر دو بیماری را به طور همزمان خواهد داشت. تفاوت های مهمی بین هذیان و زوال عقل وجود دارد. هذیان به طور ناگهانی (در طی یک تا دو روز) شروع می شود و علائم نیز اغلب در طول روز بسیار متفاوت است.

در مقابل، علائم زوال عقل به آهستگی، طی ماه ها یا حتی سال ها ظاهر می شود. بنابراین اگر تغییرات یا علائم به طور ناگهانی شروع شود، این نشان می دهد که فرد دچار دلیریوم است. دمانس با اجسام لویی یک استثناست. این نوع زوال عقل بسیاری از علائم مشابه دلیریوم (از جمله توهمات بصری) را دارد و می تواند در طول روز بسیار متفاوت باشد.

هذیان چگونه تشخیص داده می شود؟

این واقعا مهم است که هذیان یک فرد به سرعت تشخیص داده شود. هذیان یک بیماری جدی است و اگر درمان نشود با مشکلات شدید مرتبط است. یک متخصص مراقبت های بهداشتی مانند یک پزشک یا پرستار تشخیص را انجام می دهد. برای تصمیم گیری در مورد اینکه آیا فردی دچار دلیریوم است یا خیر، تاریخچه بالینی فرد (نحوه ایجاد علائم او) را در نظر می گیرد و آنها را بررسی می کند. آنها از یک آزمایش سریع به نام 4AT استفاده خواهند کرد.

تست 4AT این موارد را در افراد می سنجد:

هوشیاری. چه فرد خواب‌آلود یا آشفته باشد

آگاهی. به عنوان مثال، از سال جاری و جایی که آنها هستند.

توجه. به عنوان مثال، چقدر خوب می تواند ماه های سال را از دسامبر نامگذاری کند.

تغییر حاد یا سیر نوسانی. چه علائم ناگهانی شروع شده باشند و چه اکنون می آیند و می روند.

یک پزشک یا پرستار ممکن است وضعیت روانی فردی را هر روز در بیمارستان ارزیابی کند.

یا ممکن است زمانی که فرد از مکانی به مکان دیگر نقل مکان می کند، این کار را انجام دهند. برای مثال از یک بیمارستان به خانه مراقبت. اگر متوجه شدند که فرد دچار دلیریوم است، باید به خانواده نزدیک فرد اطلاع دهند. کارکنان بهداشتی یا مراقبت های اجتماعی که در مراقبت از آنها شرکت دارند ممکن است مشکوک باشند که فرد دچار زوال عقل تشخیص داده نشده است. اما تا زمانی که هذیان آنها به پایان برسد، آنها را از نظر این موضوع ارزیابی نمی کنند.

اگر شک دارند، ابتدا هذیان را درمان می‌کنند. زیرا نیاز به درمان فوری‌تر دارد. حتی در بیمارستان، تشخیص هذیان می تواند دشوار باشد. این دلیل دیگری است که اگر متوجه تغییری در فردی که برایتان مهم است به کارکنان بگویید. علاوه بر تشخیص هذیان در فرد، متخصصان مراقبت‌های بهداشتی آزمایش‌های دیگری را نیز برای تعیین علت هذیان انجام خواهند داد. به عنوان مثال، آنها ممکن است نمونه خون یا احتمالاً عکس قفسه سینه بگیرند. این مهم است زیرا درمان علت هذیان معمولاً به بهبود یا از بین رفتن علائم فرد کمک می کند.

منبع:Delirium | Alzheimer’s Society (alzheimers.org.uk)

زوال عقل و خواب

ارتباط بین جراحی آب مروارید چشم و زوال عقل!!