07136476172 - 09172030360 [email protected]

میوکلونوس به انقباضات ناگهانی و کوتاه غیر ارادی یا تکان دادن یک عضله یا گروهی از عضلات اشاره دارد. این یک علامت بالینی را توصیف می کند و خود یک بیماری نیست. انقباض را نمی توان توسط شخصی که آن را تجربه می کند متوقف یا کنترل کرد. میوکلونوس می تواند در دوران کودکی یا بزرگسالی شروع شود. و علائم آن از خفیف تا شدید متغیر است.

انقباضات یا تکان‌های میوکلونیک ناشی از موارد زیر است:

  • انقباضات ناگهانی عضلانی (سفت شدن) که به آن میوکلونوس مثبت یا
  • شل شدن عضلانی که میوکلونوس منفی نامیده می شود .

تکان های میوکلونیک ممکن است رخ دهد:

  • به تنهایی یا به ترتیب، در یک الگوی حرکت یا بدون الگو
  • به ندرت یا چند بار در دقیقه
  • گاهی اوقات در پاسخ به یک رویداد بیرونی یا زمانی که فرد تلاش می کند حرکتی انجام دهد.

میوکلونوس را می توان به طور کلی به دو دسته تقسیم کرد:

  • فیزیولوژیک مایوکلونوس شامل یک انقباض سریع عضلانی و به دنبال آن آرامش است. به عنوان مثال می توان به سکسکه و تکان های ناگهانی یا “شروع خواب” اشاره کرد. که برخی از افراد هنگام خوابیدن تجربه می کنند. این شکل در افراد سالم رخ می دهد، هیچ مشکلی ایجاد نمی کند و نیازی به درمان پزشکی ندارد.
  • پاتولوژی :  myoclonus ممکن است شامل انقباضات مداوم و شوک مانند در گروهی از عضلات باشد و گسترده تر است. آنها از یک ناحیه از بدن شروع می شوند. و به عضلات در نواحی دیگر گسترش می یابند. موارد شدیدتر می تواند بر حرکت تأثیر بگذارد. و توانایی فرد را برای خوردن، صحبت کردن یا راه رفتن به شدت محدود کند. این می‌تواند یکی از نشانه‌های متعددی باشد که نشان‌دهنده طیف گسترده‌ای از اختلالات زمینه‌ای در مغز یا اعصاب، ثانویه به شرایط پزشکی خاص، یا می‌تواند واکنشی به انواع خاصی از داروها باشد.

چه چیزی باعث میوکلونوس می شود؟

میوکلونوس ممکن است ایجاد شود:

  • معمولاً به دلیل اختلال در مغز یا نخاع (سیستم عصبی مرکزی یا CNS) یا
  • به ندرت با آسیب به اعصاب محیطی (اعصاب خارج از CNS که به اندام های حسی و عضلات متصل می شوند و اطلاعات را از/به CNS منتقل می کنند).

میوکلونوس می تواند به خودی خود یا به عنوان یکی از چندین علامت مرتبط با طیف گسترده ای از اختلالات سیستم عصبی رخ دهد. به عنوان مثال، تکان‌های میوکلونیک ممکن است در افراد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس یا صرع و بیماری‌های تخریب‌کننده عصبی مانند بیماری پارکینسون، بیماری آلزایمر یا بیماری کروتزفلد جاکوب ایجاد شود.

میوکلونوس همچنین ممکن است همراه با عفونت، آسیب سر یا نخاع، سکته مغزی، تومورهای مغزی، نارسایی کلیه یا کبد، مسمومیت با مواد شیمیایی یا دارویی، یا اختلالات متابولیک دیده شود. محرومیت طولانی مدت از اکسیژن به مغز، که هیپوکسی نامیده می شود، ممکن است منجر به میوکلونوس پس از هیپوکسیک شود.

انواع میوکلونوس چیست؟

طبقه بندی میوکلونوس دشوار است زیرا علل و پاسخ به درمان بسیار متفاوت است. برخی از انواع رایج توصیف شده عبارتند از:

میوکلونوس حساس

به محرک توسط رویدادهای خارجی مختلف از جمله نویز، حرکت و نور تحریک می شود. غافلگیر شدن ممکن است حساسیت فرد را افزایش دهد.

میوکلونوس خواب (یا میوکلونوس هیپنیک)

در طول خواب و انتقال خواب، اغلب زمانی که فرد در حال خوابیدن است، رخ می دهد. برخی از اشکال به نظر می رسد به محرک حساس هستند. در حالی که برخی از افراد ممکن است مشکلی نداشته باشند یا نیاز به درمان داشته باشند، برخی دیگر ممکن است نیاز به درمان داشته باشند که در آن میوکلونوس ممکن است علامتی در اختلالات خواب پیچیده تر و آزاردهنده باشد.

میوکلونوس اساسی

به خودی خود ایجاد می شود. و تحت تأثیر ناهنجاری های مغز یا اعصاب قرار نمی گیرد. انقباضات غیرارادی یا اسپاسم ممکن است در افرادی که سابقه خانوادگی این بیماری را ندارند رخ دهد. و علت ممکن است غیر قابل توضیح باشد (ایدیوپاتیک). با این حال، همچنین می تواند در بین اعضای یک خانواده ظاهر شود. – که نشان می دهد ممکن است یک اختلال ارثی باشد. تمایل به پایداری بدون افزایش شدت در طول زمان دارد. در برخی از خانواده ها ارتباط میوکلونوس اساسی با لرزش اساسی یا نوعی دیستونی (میوکلونوس-دیستونی) وجود دارد. دیستونی یک اختلال حرکتی است که در آن انقباضات مداوم عضلانی باعث حرکات پیچشی و تکراری یا وضعیت های غیر طبیعی می شود.

عمل میوکلونوس

با حرکت ارادی یا حتی قصد حرکت ایجاد می شود. ممکن است در طول تلاش برای حرکات دقیق و هماهنگ بدتر شود. این می تواند ناتوان کننده ترین شکل میوکلونوس باشد که بازوها، پاها و صورت را تحت تاثیر قرار می دهد. یکی از دلایل ممکن است آسیب مغزی باشد که ناشی از کمبود اکسیژن و جریان خون به مغز است. یا می تواند ثانویه به سایر بیماری های پزشکی یا عصبی باشد.

میوکلونوس رفلکس کورتیکال

از قشر مغز – لایه بیرونی مغز که تا حد زیادی مسئول پردازش اطلاعات است – منشا می گیرد. در این نوع، تکان‌ها معمولاً فقط چند ماهیچه را در یک قسمت از بدن درگیر می‌کنند. اما تکان‌هایی که عضلات زیادی را درگیر می‌کنند نیز ممکن است رخ دهد. زمانی که فرد سعی می کند به روشی خاص حرکت کند (عمل میوکلونوس) یا احساس خاصی را درک کند، شدت آن بیشتر می شود.

میوکلونوس صرعی

وجود میوکلونوس در افراد مبتلا به صرع است. میوکلونوس می تواند به عنوان تنها تظاهرات تشنج، به عنوان یکی از اجزای تشنج، یا یکی از انواع تشنج های متعدد در سندرم صرع رخ دهد. برخی از نمونه‌های سندرم با تشنج میوکلونیک عبارتند از:

    • صرع میوکلونیک نوجوانان (JME) در حوالی دوران بلوغ شروع می شود. و شامل تشنج های میوکلونیک معمولاً در گردن، شانه ها یا بازوها و همچنین تشنج های تونیک-کلونیک عمومی (که بر کل بدن تأثیر می گذارد) می شود.
    • صرع میوکلونیک-آستاتیک دارای تکان‌ها یا تشنج‌های میوکلونیک عمومی است. که با از دست دادن تون عضلانی همراه است.
    • سندرم Lennox-Gastaut در دوران کودکی رخ می دهد. و شامل انواع تشنج های متعدد است که معمولاً کنترل آنها دشوار است و همچنین ناتوانی ذهنی.
    • صرع پیشرونده میوکلونوس (PME) گروهی از اختلالات است که با تشنج میوکلونیک و سایر علائم عصبی مانند مشکل در راه رفتن یا صحبت کردن مشخص می شود. این اختلالات نادر اغلب با گذشت زمان بدتر می شوند و گاهی کشنده هستند. یکی از اشکال متعدد آن بیماری لافورا بدن (یا صرع میوکلونوس پیشرونده لافورا) است. که با تشنج میوکلونیک، از دست دادن تدریجی حافظه و اختلال در عملکردهای فکری مشخص می شود.

میوکلونوس رفلکس مشبک

از ساقه مغز منشا می گیرد، بخشی از مغز که به نخاع متصل می شود و عملکردهای حیاتی مانند تنفس و ضربان قلب را کنترل می کند. تکان‌های میوکلونیک معمولاً کل بدن را تحت تأثیر قرار می‌دهند و ماهیچه‌های هر دو طرف بدن به طور همزمان تحت تأثیر قرار می‌گیرند. در برخی افراد، تکان‌های میوکلونیک تنها در قسمتی از بدن مانند پاها رخ می‌دهد و تمام ماهیچه‌های آن قسمت در هر تکان درگیر هستند. این می تواند توسط یک حرکت ارادی یا یک محرک خارجی ایجاد شود.

میوکلونوس نخاعی

از نخاع منشا می گیرد. در برخی موارد، تکان‌های میوکلونیک کل تنه را درگیر می‌کند، که از بخش‌های قفسه‌ای (وسط) ستون فقرات شروع می‌شود و به بالا و پایین گسترش می‌یابد، پدیده‌ای که به عنوان میوکلونوس پروپریواسپینال شناخته می‌شود .

میوکلونوس محیطی

به تکان های میوکلونیک اطلاق می شود که از یک عصب محیطی (خارج از مغز و نخاع) مانند اسپاسم همی صورت (اسپاسم مکرر عضلات یک طرف صورت) منشاء می گیرند.

میوکلونوس کام (یا لرزش کام)

یک انقباض منظم و ریتمیک یک یا هر دو طرف پشت سقف دهان است که به آن کام نرم می گویند. انقباضات بسیار سریع هستند و ممکن است در طول خواب ادامه پیدا کنند. این عارضه معمولاً در بزرگسالان ظاهر می شود و می تواند به مدت نامحدود ادامه یابد. افراد مبتلا به میوکلونوس کام ممکن است وقتی ماهیچه های کام نرم منقبض می شوند، صدای “کلیک” را در گوش مشاهده کنند. این می تواند ایدیوپاتیک یا ثانویه به آسیب در ساقه مغز یا مخچه مجاور باشد.

واحد خواب (اختلالات خواب-سلامت خواب)

میوکلونوس: انقباضات و پرش‌های ناگهانی، کوتاه و غیرارادی عضلات (قسمت دوم)

چه نوع بالش هایی برای افراد مبتلا به آپنه خواب بهترین هستند؟