07136476172 - 09172030360 [email protected]

بیمار مبتلا به زوال عقل در بیمارستان

در اینجا چند روش وجود دارد که اعضای خانواده و مراقبان اولیه می توانند به این سؤال دشوار بپردازند. “به فردی که در مراکز درمانی مبتلا به زوال عقل است که می خواهد به خانه برود، چه بگویم؟”
این غیرمعمول نیست که یک فرد مبتلا به زوال عقل در مراقبت بگوید که می خواهد به خانه برود. این ممکن است ناشی از تغییر زمان باشد و برای همه ناراحت کننده است. در زیر چند نکته در مورد اینکه در این شرایط به کسی که می‌خواهد به خانه برود چه باید گفت، آورده شده است.

5 نکته ای که باید به خاطر داشته باشید

  • 1. از بحث در مورد اینکه آیا آنها در حال حاضر “خانه” هستند خودداری کنید.

برای یک فرد مبتلا به زوال عقل، اصطلاح “خانه” ممکن است چیزی بیشتر از مکانی را که در حال حاضر زندگی می کند توصیف کند. اغلب هنگامی که یک فرد مبتلا به زوال عقل می خواهد به خانه برود، به جای خود خانه به حس خانه اشاره دارد.

«خانه» ممکن است خاطرات زمان یا مکانی را نشان دهد که راحت و امن بوده است. و در آن احساس آرامش و شادی بیشتری داشته اند. همچنین می تواند مکانی غیرقابل تعریف باشد. که ممکن است از نظر فیزیکی وجود نداشته باشد. بهتر است با آن شخص مخالفت نکنید یا سعی نکنید با او در مورد تمایل به رفتن به خانه استدلال کنید.

اگر او در آن لحظه محیط خود را به عنوان “خانه” تشخیص ندهد، پس برای آن لحظه، خانه نیست.

 این را امتحان کنید:

سعی کنید احساسات پشت آرزوی رفتن به خانه را درک کرده و تصدیق کنید. دریابید که “خانه” برای آنها کجاست. ممکن است آخرین جایی نباشد که آنها زندگی می کردند. این می تواند جایی باشد که آنها قبل از نقل مکان اخیراً زندگی می کردند یا می تواند جایی از گذشته دور آنها باشد.

اغلب افراد مبتلا به زوال عقل «خانه» را به عنوان مکانی دلپذیر، آرام یا ساختمانی توصیف می‌کنند که در آن شاد بوده‌اند. می توان آنها را تشویق کرد که در مورد اینکه چرا در آنجا خوشحال بودند صحبت کنند. این می تواند ایده ای در مورد آنچه که ممکن است برای احساس بهتر نیاز داشته باشند به شما بدهد.

  • 2. به آنها از امنیت اطمینان دهید.

تمایل به رفتن به خانه احتمالاً همان آرزویی است که هر کسی اگر خود را در مکانی عجیب و غیر منطقی ببینیم، دارد.

این کار را انجام دهید:

به شخص به صورت شفاهی و احتمالاً با لمس بازو یا گرفتن دست در صورت مناسب بودن، اطمینان دهید. اجازه دهید فرد بداند که در امان است. ممکن است کمک کند که اطمینان حاصل شود که فرد همچنان مورد توجه است. آنها ممکن است در جایی متفاوت از محل زندگی قبلی خود زندگی کنند. باید بدانند که از آنها مراقبت می شود.

  • 3. سعی کنید گفتگو را منحرف کنید.

  • یک آلبوم عکس در دسترس داشته باشید. گاهی اوقات دیدن تصاویر گذشته آنها و فرصتی برای یادآوری خاطرات، احساس اضطراب را کاهش می دهد.

شاید بهتر باشد از پرسیدن سوال در مورد عکس یا گذشته خودداری کنید، در عوض سعی کنید نظر بدهید: “این شبیه عمو فرد است. مادربزرگ در مورد زمانی که او به من گفت … از طرف دیگر، می‌توانید سعی کنید آنها را با غذا، موسیقی یا فعالیت‌های دیگر، مانند پیاده‌روی، منحرف کنید.

  • 4. مشخص کنید که آیا آنها احساس ناراحتی یا تنهایی می کنند یا خیر.

  • یک فرد مبتلا به زوال عقل ممکن است به دلیل احساس اضطراب، ناامنی، افسردگی یا ترس بخواهد «به خانه برود». آیا فرد مبتلا به زوال عقل در حال حاضر خوشحال است یا ناراضی؟ اگر آنها ناراضی هستند، ممکن است بتوان دلیل آن را کشف کرد.

اگر آنها نمی توانند دلیل آن را به شما بگویند، شاید یکی از کارکنان یا یکی دیگر از ساکنان دلیل آن را بداند. مانند سایر افراد، فرد مبتلا به زوال عقل ممکن است به دلیل خلق و خوی بد یا یک روز بد نسبت به افراد نزدیک به او رفتاری غیر اخلاقی داشته باشد. بیمار در زمانی که افراد در خانه مراقبت از او ملاقات نمی کنند، مدام در مورد رفتن به خانه صحبت می کند؟ به نظر می رسد که او به طور دیگری حل و فصل کرده است؟ کارکنان ممکن است بدانند.

  • 5. گزارشی از زمان درخواست رفتن به خانه داشته باشید.

بعضی اوقات از روز ممکن است بدتر از زمان های دیگر باشد. به نظر می رسد وجه مشترک این زمان ها چیست؟ نزدیک به زمان غذا است (و شاید یک میان وعده کمک کند)؟ در مواقعی که محیط پر سر و صداتر از حد معمول است؟ در اواخر روز و احتمالاً به دلیل «غروب آفتاب» است؟ اگر الگویی را مشاهده کردید، می توانید اقداماتی را برای کاهش یا اجتناب از برخی از محرک ها انجام دهید.

غروب آفتاب و زوال عقل

گاهی اوقات ممکن است بعد از ظهر یا اواخر روز تغییراتی را در رفتار فرد مشاهده کنید. در این مدت فرد ممکن است به شدت مضطرب شود. آشفته شود و دچار توهم یا هذیان شود. این ممکن است تا شب ادامه داشته باشد. خواب کافی را برای آنها سخت کند. این گاهی اوقات به عنوان “غروب خورشید” شناخته می شود. اما لزوماً به غروب خورشید مرتبط نیست یا محدود به پایان روز نیست. غروب آفتاب می تواند در هر مرحله ای از زوال عقل رخ دهد. اما در مرحله میانی و مراحل بعدی شایع تر است.

چه چیزی باعث سندرم غروب خورشید می شود؟

دلایل مشکلات بیماران زوال عقل در غروب خورشید به خوبی شناخته نشده است. اما ممکن است طیفی از علل مختلف آن را بیشتر کند. اینها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • خستگی، گرسنگی، درد یا سایر نیازهای فیزیکی برآورده نشده.
  • بیمار در طول روز به اندازه کافی در معرض نور خورشید قرار نگرفته باشد.
  • تحریک بیش از حد در طول روز، مانند یک محیط پر سر و صدا یا شلوغ اختلال در «ساعت بدن» فرد ناشی از آسیب به مغز اختلال در سطوح هورمونی که در طول روز متفاوت است.
  • اختلالات حسی، مانند از دست دادن شنوایی یا بینایی.
  • خستگی در افراد دیگر باعث ناراحتی فرد مبتلا به زوال عقل می شود.
  • اختلالات خلقی، مانند اضطراب یا افسردگی

 

نکاتی برای کاهش مشکلات بیمار مبتلا به زوال عقل در غروب آفتاب

گاهی اوقات چیزی که به نظر می رسد “غروب آفتاب” می تواند شخصی باشد که سعی می کند یک نیاز را بیان کند. این ممکن است نیاز به توالت، احساس گرسنگی یا درد باشد. فکر کنید که آیا اتفاقی که در طول روز افتاده روی آنها تأثیر گذاشته است یا خیر. اگر آشفته به نظر می‌رسند، سعی کنید با پرت کردن حواسشان، آنها را آرام کنید.

شاید در مورد خاطره یا رویداد مورد علاقه‌ای صحبت کنید که از فکر کردن به آن لذت می‌برند. اگر آنها آشفته بمانند، ممکن است نیازی داشته باشند که برآورده نشده است. برای اطلاعات بیشتر، ما در انستیتو سلامت مغز دانا در کنارتان هستیم.

منبع: ‘I want to go home’ – What to say to someone with dementia in care | Alzheimer’s Society (alzheimers.org.uk)

چطور روند پیشرفت آلزایمر را کند کنیم؟

افسردگی پس از تشخیص آلزایمر!