07136476172 - 09172030360 [email protected]

در قسمت اول این مقاله در خصوص  انواع صرع و تشنج، علائم و کمک های اولیه، عوامل ایجاد کننده و جنبه ارثی بودن آن صحبت کردیم. در این قسمت به سایر مباحث مرتبط با صرع از جمله روش های تشخیصی و درمانی و داروهای مرتبط صحبت خواهیم کرد.

چه چیزی باعث تشنج صرع می شود؟

برخی افراد، چیزها یا موقعیت هایی را شناسایی می کنند که باعث صرع و تشنج آنها می شود.

تعدادی از رایج ترین محرک های شناخته شده عبارتند از:

  • کمبود خواب
  • بیماری یا تب
  • فشار
  • چراغ های روشن، چراغ های چشمک زن
  • ترک کافئین،  الکل، داروها، داروهای غیرقانونی
  • حذف وعده های غذایی، پرخوری یا مواد غذایی خاص
  • قند خون بسیار پایین
  • آسیب سر

شناسایی محرک ها همیشه آسان نیست. یک اتفاق همیشه به این معنی نیست که چیزی محرک است. اغلب، ترکیبی از عوامل باعث صرع و تشنج می شود.

یک راه خوب برای یافتن محرک‌ها، نگه‌داشتن یک دفترچه خاطرات تشنجی است. بعد از هر تشنج به نکات زیر توجه کنید:

  • روز و ساعت
  • در چه فعالیتی بودید
  • آنچه در اطراف شما اتفاق می افتاد
  • مناظر، بوها یا صداهای غیرمعمول
  • عوامل استرس زا غیر معمول
  • چه چیزی می خوردید یا چه مدت از نخوردن شما گذشته است
  • میزان خستگی شما و اینکه شب قبل چقدر خوب خوابیده اید

همچنین می توانید از دفترچه ی تشنج خود برای تعیین اینکه آیا داروهایتان موثر هستند یا خیر استفاده کنید. توجه داشته باشید که دقیقاً قبل و بعد از تشنج چه احساسی داشتید و هر گونه عوارض جانبی.

هنگام مراجعه به پزشک، دفترچه را با خود همراه داشته باشید. اگر تنظیم داروهای شما یا بررسی سایر درمان ها ضروری باشد، ممکن است برای پزشک شما مفید باشد.

عوارض احتمالی صرع

تشنج‌های صرع فعالیت الکتریکی مغز را مختل می‌کنند. که می‌تواند به طور مستقیم یا غیرمستقیم بر بسیاری از قسمت‌های بدن شما تأثیر بگذارد. عوارض بالقوه صرع عبارتند از:

  • مشکل یادگیری (در مورد 20 درصد  بر اساس یک مقاله تحقیقاتی در سال 2018، افراد مبتلا به صرع دارای ناتوانی ذهنی هستند.
  • آسیب ناشی از افتادن در حین تشنج
  • آسیب در حین کار با ماشین یا ماشین آلات
  • افسردگی
  • آسیب مغزی ناشی از تشنج های طولانی مدت و کنترل نشده
  • خفگی حین غذا یا بزاق
  • عوارض جانبی دارو

هر سال، حدود 1.16 از هر 1000 نفر  با توجه به CDC، مبتلا به صرع، مرگ ناگهانی غیر منتظره در صرع (SUDEP) را تجربه می کند . SUDEP یک مرگ مرتبط با صرع است که ناشی از غرق شدن، جراحت یا علت شناخته شده دیگری نیست. تصور می شود مکث در تنفس، انسداد راه هوایی و ریتم غیرطبیعی قلب در این امر نقش دارند.

SUDEP در افراد مبتلا به صرع که به خوبی مدیریت نمی شود شایع تر است. مصرف تمام داروهای خود طبق تجویز و مراجعه منظم به پزشک می تواند به شما در کاهش خطر کمک کند.

صرع چگونه تشخیص داده می شود؟

اگر مشکوک به صرع و  تشنج هستید، در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید. تشنج می تواند نشانه ای از یک مشکل جدی پزشکی باشد.

سابقه پزشکی و علائم به پزشک کمک می کند تا تصمیم بگیرد کدام آزمایش مفید خواهد بود. آنها احتمالاً یک معاینه عصبی برای آزمایش توانایی های حرکتی و عملکرد ذهنی شما انجام می دهند.

برای تشخیص صرع، سایر شرایطی که باعث تشنج می شوند باید رد شوند. پزشک احتمالاً شمارش کامل خون (CBC) و آزمایش شیمیایی خون شما را تجویز خواهد کرد.

ممکن است از آزمایش خون برای بررسی موارد زیر استفاده شود:

  • علائم بیماری های عفونی
  • عملکرد کبد و کلیه
  • سطح گلوکز خون

الکتروانسفالوگرام (EEG) رایج ترین آزمایشی است که برای تشخیص صرع استفاده می شود. این یک آزمایش غیر تهاجمی و بدون درد است. که شامل قرار دادن الکترود روی پوست سر برای جستجوی الگوهای غیر طبیعی در فعالیت الکتریکی مغز است. ممکن است در طول آزمون از شما خواسته شود که کار خاصی را انجام دهید. در برخی موارد، آزمایش در هنگام خواب انجام می شود.

آزمایش های تصویربرداری می توانند تومورها و سایر ناهنجاری هایی را که می توانند باعث تشنج شوند را نشان دهند. این آزمایشات ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • سی تی اسکن
  • ام آر آی
  • توموگرافی گسیل پوزیترون (PET)
  • توموگرافی کامپیوتری گسیل تک فوتون

صرع معمولاً در صورت داشتن تشنج تشخیص داده می شود. اما هیچ علت آشکار یا قابل برگشتی وجود ندارد.

صرع چگونه درمان می شود؟

درمان صرع ممکن است به شما کمک کند تشنج کمتری داشته باشید یا تشنج را به طور کامل متوقف کنید.

برنامه درمانی شما بر اساس موارد زیر خواهد بود:

  • شدت علائم شما
  • سلامتی شما
  • چقدر خوب به درمان پاسخ می دهید

برخی از گزینه های درمانی عبارتند از:

  • داروهای ضد صرع (ضد تشنج) . داروهای ضد صرع می توانند به کاهش تعداد حملات شما کمک کنند. در برخی افراد، ممکن است صرع و تشنج را از بین ببرند. برای مؤثرتر بودن، دارو باید دقیقاً طبق دستور پزشک مصرف شود.
  • تحرک عصب واگ . این دستگاه از طریق جراحی زیر پوست روی قفسه سینه شما قرار می گیرد. و عصب را که از گردن شما می گذرد را به صورت الکتریکی تحریک می کند تا از تشنج جلوگیری کند.
  • رژیم کتوژنیک. به گفته بنیاد صرع، بیش از نیمی از کودکانی که به داروها پاسخ نمی‌دهند از رژیم کتوژنیک بهره می‌برند. که رژیم غذایی پرچرب و کم کربوهیدرات است.
  • جراحی مغز . ناحیه ای از مغز که باعث فعالیت تشنج می شود را می توان برداشت یا تغییر داد. اگر شما و تیم مراقبت های بهداشتی تان تشخیص دهید که درمان مناسب برای وضعیت شما است.

تحقیقات در مورد درمان های جدید ادامه دارد. یکی از درمان هایی که ممکن است در آینده به طور گسترده در دسترس باشد، تحریک عمیق مغز است. این شامل کاشت الکترودها در مغز و یک ژنراتور در قفسه سینه شما است. ژنراتور برای کمک به کاهش تشنج، تکانه های الکتریکی را به مغز شما ارسال می کند.

FDA در سال 2018 استفاده از تحریک عمقی مغز را در افراد بالای 18 سال مبتلا به تشنج های کانونی که حداقل به سه داروی ضد صرع پاسخ نداده اند تأیید کرد.

جراحی های کم تهاجمی و رادیوسرجری نیز در حال بررسی هستند.

داروهای صرع

خط اول درمان صرع، داروهای ضد تشنج است. این داروها برای کمک به کاهش دفعات و شدت تشنج طراحی شده اند. آنها نمی توانند تشنجی را که در حال حاضر در حال پیشرفت است متوقف کنند، و آنها درمانی برای صرع نیستند.

این داروها توسط معده شما جذب می شوند. سپس آنها از طریق جریان خون شما به مغز شما می روند. آنها به گونه ای بر انتقال دهنده های عصبی تأثیر می گذارند که فعالیت الکتریکی را که منجر به تشنج می شود کاهش می دهد.

داروهای ضد تشنج زیادی در بازار وجود دارد. پزشک می تواند بسته به نوع تشنج شما یک دارو یا ترکیبی از داروها را تجویز کند.

داروهای رایج صرع عبارتند از:

  • لوتیراستام (کپرا)
  • لاموتریژین (لامیکتال)
  • توپیرامات (Topamax)
  • اسید والپروئیک (Depakote)
  • کاربامازپین (تگرتول)
  • اتوسوکسیماید (Zarontin)

این داروها عموماً به صورت قرص، مایع یا تزریقی در دسترس هستند.  و یک یا دو بار در روز مصرف می شوند. پزشک شما در ابتدا کمترین دوز ممکن را تجویز می کند. که می توان آن را تا زمانی که شروع به کار کرد تنظیم کرد. این داروها باید به طور مداوم و طبق تجویز مصرف شوند.

برخی از عوارض جانبی بالقوه ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • خستگی
  • سرگیجه
  • بثورات پوستی
  • هماهنگی بدنی ضعیف
  • مشکلات حافظه

عوارض جانبی نادر اما جدی شامل افسردگی و التهاب کبد یا سایر اندام ها است.

درمان صرع برای همه افراد متفاوت است. اما در بیشتر موارد، افراد با داروهای ضد تشنج بهبود می یابند. برخی از کودکان مبتلا به صرع ممکن است دچار صرع و تشنج شوند. و مصرف دارو را متوقف کنند.

واحد ارزیابی و تشخیص

صرع و تشنج : هجوم ناگهانی فعالیت الکتریکی غیرطبیعی در مغز (قسمت اول)

صرع و تشنج : هجوم ناگهانی فعالیت الکتریکی غیرطبیعی در مغز (قسمت سوم)