07136476172 - 09172030360 [email protected]

در قسمت های اول و دوم این مقاله در خصوص انواع و علائم صرع و تشنج، کمک های اولیه، عوامل ایجاد کننده  و روش های تشخیص صحبت کردیم. در این قسمت در خصوص روش های جراحی موثر بر درمان صرع اشاره خواهیم کرد

تمام تشنج‌ها صرع نیستند.

زمانی که نورون‌های مغزی دست به تخلیه شدید و غیرطبیعی الکتریکی می‌زنند تشنج اتفاق می‌افتد. تشنج در یک تقسیم‌بندی کلی به دو نوع تشنج‌های علت‌دار و تشنج‌های بدون علت تقسیم می‌شود. اگر علت این تخلیه الکتریکی نامشخص باشد و تشنج به صورت تکرار شونده اتفاق بیفتد با نام صرع شناخته می‌شود. حدود یک درصد از کودکان از بدو تولد تا سن ۱۴ سالگی به بیماری صرع مبتلا می‌شوند. بیماری صرع را به غیر از مشاهده حمله غش باید از طریق معاینه دقیق و تصویربرداری مغزی تشخیص داد و آن را با دیگر انواع حمله‌های تشنج اشتباه نگرفت.

آیا جراحی گزینه ای برای مدیریت صرع و تشنج است؟

اگر دارو نمی تواند تعداد حملات شما را کاهش دهد، گزینه دیگر جراحی مغز است.

برداشتن تومور یا بخشی از مغز

شایع ترین جراحی برداشتن تومور یا بخشی از مغز است. این شامل برداشتن بخشی از مغز شما است که تشنج از آنجا شروع می شود. اغلب، لوب تمپورال در روشی به نام لوبکتومی تمپورال برداشته می شود. در برخی موارد، این می تواند فعالیت تشنج را متوقف کند.

در برخی موارد، شما در طول این جراحی بیدار خواهید. ماند تا پزشکان بتوانند با شما صحبت کنند.  و از برداشتن بخشی از مغز که عملکردهای مهمی مانند بینایی، شنوایی، گفتار یا حرکت را کنترل می کند، اجتناب کنند.

قطع مسیر عصبی چندگانه

اگر ناحیه‌ای از مغز برای برداشتن آن‌قدر بزرگ یا مهم باشد، جراحان ممکن است روش دیگری به نام قطع مسیر عصبی چندگانه یا قطع ارتباط را انجام دهند. در طی این روش، جراح بریدگی هایی در مغز شما ایجاد می کند تا مسیر عصبی را قطع کند. این برش از گسترش تشنج به سایر نواحی مغز شما جلوگیری می کند.

پس از جراحی، برخی از افراد می توانند با نظارت پزشک، مصرف داروهای ضد تشنج را کاهش دهند. یا حتی مصرف آنها را قطع کنند.

هر جراحی خطراتی دارد. از جمله واکنش منفی به بیهوشی، خونریزی و عفونت. گاهی اوقات جراحی مغز می تواند منجر به تغییرات شناختی شود.

این می تواند ایده خوبی باشد که در مورد مزایا و معایب روش های مختلف با جراح خود و سایر اعضای تیم مراقبت های بهداشتی صحبت کنید . همچنین ممکن است بخواهید قبل از تصمیم گیری نهایی، نظر دوم یک پزشک را جویا شوید.

چه زمانی با پزشک تماس بگیرید

مهم است که برای بررسی وضعیت صرع و تشنج به طور منظم برای معاینات به پزشک خود مراجعه کنید. طبق گفته خدمات بهداشت ملی، افراد مبتلا به صرع که به خوبی مدیریت شده اند باید حداقل سالی یک بار با پزشک خانواده یا متخصص صرع خود ملاقات کنند. افراد مبتلا به صرع که به خوبی مدیریت نمی شود ممکن است نیاز داشته باشند که بیشتر به پزشک خود مراجعه کنند.

همچنین اگر علائم جدیدی را تجربه کردید یا بعد از تغییر دارو دچار عوارض جانبی شدید، بهتر است با پزشک خود وقت ملاقات بگذارید.

زندگی با صرع

صرع یک ​​اختلال مزمن است که می تواند بخش های زیادی از زندگی شما را تحت تاثیر قرار دهد.

اگر تشنج شما به خوبی مدیریت نشود، ممکن است اجازه رانندگی نداشته باشید.

از آنجایی که هرگز نمی دانید تشنج چه زمانی رخ می دهد، بسیاری از فعالیت های روزمره مانند عبور از یک خیابان شلوغ می تواند خطرناک شود. این مشکلات می تواند منجر به از دست دادن استقلال شود.

علاوه بر مراجعه منظم به پزشک و پیروی از برنامه درمانی خود، در اینجا مواردی وجود دارد که می توانید برای مقابله با آن انجام دهید:

  • برای کمک به شناسایی محرک های احتمالی، یک دفترچه یادداشت بردارید و عوام محرک را شناسایی کنید.
  • از یک دستبند هشدار پزشکی استفاده کنید تا به دیگران اطلاع دهید که مبتلا به صرع هستید تا اگر تشنج دارید و نمی توانید صحبت کنید، از کمک پزشکی مناسب استفاده کنید.
  • به افراد نزدیک خود در مورد صرع و کارهایی که باید در مواقع اضطراری انجام دهند آموزش دهید.
  • اگر علائم افسردگی یا اضطراب را دارید – یا فکر می کنید دارید – از متخصص کمک بگیرید.
  • به یک گروه حمایتی برای افراد مبتلا به اختلالات تشنج بپیوندید.
  • در فعالیت های ارتقا دهنده سلامتی مانند خوردن یک رژیم غذایی غنی از مواد مغذی و متعادل و ورزش منظم شرکت کنید.

آیا صرع درمانی دارد؟

درمان زودهنگام با دارو می تواند به کاهش دفعات تشنج و احتمال عوارض جدی کمک کند. در این میان، جراحی صرع در بیشتر موارد درمانی محسوب می شود.

تقریبا 30 درصد  از افراد مبتلا به صرع نسبی و 25 درصد از افراد مبتلا به صرع عمومی، تشنج هایی دارند که به خوبی به دارو پاسخ نمی دهند.

در صورت عدم موفقیت دارو، پزشک ممکن است جراحی یا تحریک عصب واگ را توصیه کند.

دو نوع جراحی مغز می تواند تشنج را کاهش داده یا از بین ببرد. یک نوع به نام برداشتن، شامل برداشتن بخشی از مغز است که تشنج از آنجا شروع می شود.

زمانی که ناحیه ای از مغز که مسئول تشنج است بیش از حد حیاتی یا بزرگ برای برداشتن باشد، جراح می تواند قطع ارتباط کند. این شامل قطع شدن مسیر عصبی با ایجاد بریدگی در مغز است. این امر از گسترش تشنج به سایر قسمت های مغز جلوگیری می کند.

ده ها روش دیگر تحقیق در مورد علل، درمان و درمان های بالقوه صرع در حال انجام است.

اگرچه در حال حاضر هیچ درمانی وجود ندارد، درمان مناسب می تواند منجر به بهبود چشمگیر وضعیت و کیفیت زندگی شما شود.

حقایق و آمار در مورد صرع

در سراسر جهان، 50 میلیون  فرد صرع دارند در ایالات متحده، حدود 3 میلیون  افراد و 470000 کودک مبتلا به صرع هستند. و سالانه حدود 150000 مورد جدید تشخیص داده می شود.

  • تعداد 500 ژن  ممکن است به نوعی با صرع مرتبط باشد.
  • سکته های مغزی باعث می شود حدود نیمی  موارد صرع در افراد مسن که هیچ علت قابل شناسایی دیگری وجود ندارد.
  • حدود 40 درصد از کودکان آمریکایی مبتلا به صرع بین 4 تا 15 سال دارای یک اختلال عصبی دیگر هستند. شایع ترین آنها ناتوانی ذهنی، ناتوانی گفتار-زبان یا ناتوانی های یادگیری خاص هستند.
  • حدود 1.9 درصد از مرگ و میرهای مرتبط با صرع در ایالات متحده به دلیل تشنج های طولانی مدت است. وضعیتی که به عنوان وضعیت صرع شناخته می شود.
  • تشنج در افراد بالای 65 سال تقریباً به همان اندازه که در کودکان شروع می شود شروع می شود.
  • بیش از 1 میلیون نفر در ایالات متحده صرع دارند که به خوبی مدیریت نشده است.
  • در باره 80 درصد  از افراد مبتلا به صرع در کشورهای کم درآمد زندگی می کنند. و درمان مناسبی دریافت نمی کنند.
  • علت صرع ناشناخته است نیمی از موارد در سراسر جهان  .

 

منابع قسمت های اول، دوم و سوم

  • صرع . (2022) .
    who.int/news-room/fact-sheets/detail/epilepsy
  • صرع . (2020) .
    cdc.gov/epilepsy/data/index.html
  • صرع: کمک های اولیه تشنجی . (2022) .
    cdc.gov/epilepsy/about/first-aid.htm
  • صرع: سکته مغزی ممکن است منجر به صرع شود . (2021) .
    cdc.gov/epilepsy/communications/features/stroke.htm
  • هو ی و همکاران (2021) . جنسیت و نابرابری های اجتماعی-اقتصادی در بار جهانی صرع: تحلیلی از روندهای زمانی از سال 1990 تا 2017 .
    frontiersin.org/articles/10.3389/fneur.2021.643450/full
  • هاف جی اس و همکاران (2021) . تشنج .
    ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK430765/
  • Kiriakopoulos K . (2020) . تحریک عمیق مغز (DBS) .
    epilepsy.com/learn/treating-seizures-and-epilepsy/devices/deep-brain-stimulation-dbs
  • Lippa N . (2020) . صرع و ژن .
    epilepsy.com/learn/epilepsy-dee-specific causes/genetic-causes-epilepsy/epilepsy-and-genes
  • زندگی با صرع (2020) .
    nhs.uk/conditions/epilepsy/living-with/
  • بارداری و صرع . (2021) .
    epilepsysociety.org.uk/living-epilepsy/pregnancy-and-epilepsy
  • کمک های اولیه تشنجی (2022) .
    cdc.gov/epilepsy/about/first-aid.htm
  • Shafer PO و همکاران . (2019) . حقایقی در مورد تشنج و صرع .
    epilepsy.com/learn/about-epilepsy-basics/Facts-about-seizures-and-epilepsy
  • شانکار آر، و همکاران . (2018) . زیر نمایندگی افراد مبتلا به صرع و کم توانی ذهنی در تحقیقات .
    journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0198261
  • نقره ای LB . (دوم) .
    ldaamerica.org/info/صرع-و-ناتوانی-های یادگیری/
  • مرگ غیرمنتظره ناگهانی در صرع (SUDEP) . (2020) .
    cdc.gov/epilepsy/about/sudep/index.htm
  • تورمن دی جی و همکاران (2017) . بار مرگ و میر زودرس صرع.
  • وبر YG و همکاران . (2017) . نقش آزمایش ژنتیک در تشخیص و مدیریت صرع .
    tandfonline.com/doi/full/10.1080/14737159.2017.1335598
  • Xia L و همکاران (2017) . پاسخ اولیه به داروهای ضد صرع در بیماران مبتلا به صرع تازه تشخیص داده شده به عنوان یک پیش بینی کننده پیامد طولانی مدت .
    frontiersin.org/articles/10.3389/fneur.2017.00658/full