07136476172 - 09172030360 info@danabrain.ir

“هنگامی که من نه ساله بودم ، یک دزدگیر در من اقامت گزید. یک روز بعد از ظهر او سمت چپ صورت من را از داخل پرت کرد ، لب من را به سمت چشم چپ من حلقه کرد. بدون اینکه هنوز بدانم چرا ، سریع پلک زدم و شانه هایم را بالا انداختم. غرغر کردم. سرم را انداختم و جیغ کشیدم در حالی که مشت هایم شکم کبود شده ام را می زدند. ” – شرح علائمی که یک مرد مبتلا به سندرم توره تجربه کرده است.

 

سندرم توره

سندرم توره (TS) نوعی اختلال حرکتی عصبی است که به ارث می رسد. این بیماری بین 100000 تا 200،000 نفر در ایالات متحده را تحت تأثیر قرار می دهد. حدود 1 میلیون آمریکایی ممکن است علائم TS بسیار خفیفی داشته باشد. فرد مبتلا به TS حرکات غیرارادی و مکرر بدن را انجام می دهد که “تیک” نامیده می شود. تیک ها همیشه وجود ندارند ، اما ممکن است با خستگی یا استرس بدتر شوند.

چرا به آن سندرم توره گفته می شود؟

یکی از اولین توصیفات مکتوب TS در سال 1825 توسط متخصص مغز و اعصاب فرانسوی ژان مارک ایتارد انجام شد ، که از یک زن نجیب زاده مراقبت می کرد که در 7 سالگی تیک های صوتی ایجاد می کند. در انزوا. شصت سال پس از نوشتن توضیحات ایتارد ، روانپزشك اعصاب و روان ژرژ آلبرت ادوارد بروتوس ژیل د لا توره (متولد 1857 ؛ درگذشت 1904) شرح مفصلی از چندین بیمار مبتلا به تیك را در سال 1885 نوشت.

 

سندرم توره

 

  1.      علائم TS به طور کلی قبل از 18 سالگی ظاهر می شود ، با متوسط سن شروع 7 سالگی است.
  2.      اولین علائم معمولاً تیک صورت مانند پلک زدن است.
  3.      اگرچه روش های درمانی وجود دارد ، اما هنوز هیچ درمان قطعی برای TS وجود ندارد و علائم می توانند در طول زندگی فرد باقی بمانند.
  4.     شدت علائم TS به طور کلی بعد از بلوغ کاهش می یابد. در 20-30٪ موارد ، علائم به طور کامل در دهه ی 20 ناپدید می شوند.
  5.      افراد مبتلا به TS طول عمر طبیعی دارند.
  6.      TS ضریب هوشی فرد را تحت تأثیر قرار نمی دهد.
  7.      تیک ها در طول خواب شدت کمتری دارند..
  8.      TS در همه گروه های قومی دیده می شود.
  9.      مرد ها سه تا چهار برابر بیشتر از زنان به TS مبتلا می شوند.
  10.      اکثر موارد TS به صورت خفیف طبقه بندی می شوند ، اگرچه علائم خاص و شدت آنها از فردی به فرد دیگر متفاوت است.
  11.      بیشتر افراد مبتلا به TS قادر به حفظ شغل و زندگی کامل هستند.

تیک های حرکتی

تیک های حرکتی، حرکاتی غیرارادی هستند که غالباً عضلات صورت و گردن را درگیر می کنند. چنین حرکاتی شامل شانه انداختن شانه ، چشمک زدن و انقباض بینی است. آنها همچنین می توانند بقیه بدن را درگیر کنند ، مانند حرکت بازو ، لگد زدن به پا و حرکات پرشی. تیک های حرکتی معمولاً در همان قسمت بدن رخ می دهند اما با گذشت زمان ممکن است تیک ها از یک قسمت محو شده و در قسمت دیگری ظاهر شوند.

 

تیک های حرکتی را می توان به صورت ساده یا پیچیده طبقه بندی کرد. تیک های ساده حرکاتی ناگهانی و مختصر هستند که به صورت منفرد، اتفاق می افتند ، به این معنی که هیچ تیک دیگری به طور هم زمان تجربه نمی شود. نمونه هایی از تیک های حرکتی ، گرفتگی چشم ، جمع شدن شانه یا حرکت تند سر است.

“سندروم تورت” یا “اختلال تیک” را بشناسیم

تیک های پیچیده مجموعه ای از حرکات هستند. اینها می توانند هدفمند به نظر برسند ، مثل اینکه فرد آنها را هماهنگ می کند ، اما غیر ارادی هم هستند. نمونه هایی از یک تیک پیچیده ممکن است بوییدن اشیا باشد (که ممکن است شامل برداشتن چیزی ، آوردن آن به بینی ، استشمام ، سپس پایین انداختن آن باشد) یا تقلید از حرکات ساخته شده توسط دیگران (به نام “اکوپراکسی”). اینها ممکن است به صورت هدفمند تفسیر شوند. نمونه هایی از تیک های پیچیده که هدفمند به نظر نمی رسد می تواند حرکات مکرر لگد زدن یا لرزش سر با بالا انداختن شانه باشد.

 

تیک های صوتی

شاید شناخته شده ترین علامت TS تیک صوتی باشد. تیک های آوازی شامل مواردی از پاکسازی ساده گلو ، استشمام صداها ، غر زدن یا حالت پارس کردن تا درآوردن کلمات و صداهای نامفهوم هستند. بیشتر افراد تصور می کنند افراد مبتلا به TS هیجانی دارند که شامل کلمات ناپسند است. در حقیقت ، این تنها در حدود 15٪ موارد TS رخ می دهد. همانند تیک های حرکتی ، تیک های صوتی نیز از نظر شدت متفاوت هستند و به طور مکرر تغییر می کنند (به عنوان مثال از غر غر کردن به کلمات نامفهوم ) و بسته به شرایط ممکن است بهتر یا بدتر شوند.

 

همانند تیک های حرکتی ، تیک های صوتی را می توان به تیک های ساده و پیچیده ای تقسیم کرد. تیک های صوتی ساده شامل صداهای منفرد مانند پاکسازی گلو یا استشمام هستند. تیک های صوتی پیچیده شامل هرگونه بیان کلمات ، از جمله کلمات ناپسند (“coprolalia”) هستند. تکرار کلمات دیگران (“echolalia”) ؛ یا تکرار کلمات خودشان (“palilalia” – که گفتن برای هر کسی دشوار است).

تشخیص

اگرچه هیچ آزمایش واحدی وجود ندارد که بتواند تشخیص دهد فرد مبتلا به TS است ، اما آزمایشاتی مانند MRI (تصویربرداری تشدید مغناطیسی) ، CT (توموگرافی کامپیوتری) ، EEG (الکتروانسفالوگرام) و آزمایش خون می تواند به رد سایر بیماریها که ممکن است علائمی شبیه به داشته باشند کمک کند. TS اگر این آزمایشات برای سایر اختلالات منفی باشد و بیش از یک سال فرد دارای تیک مزمن ، حرکتی یا صوتی باشد ، ممکن است یک تشخیص بالینی از TS انجام شود.

 

صفات وابسته

اگرچه تیک بارزترین ویژگی TS است ، اما جنبه های دیگر این سندرم است که بیشتر ناتوان کننده است. افراد مبتلا به TS همچنین ممکن است وسواس اجباری( OCD)  بی توجهی بیش فعالی(ADHD) ، رفتار های تکانشی ، یادگیری ناتوان و افسردگی داشته باشند. مشخص نیست که چگونه این علائم رفتاری با TS ارتباط دارند. آیا آنها بخشی از طیف سندرم توره هستند ، یا این یک تصادف است؟

 

درمان یک اختلال ممکن است بیماری دیگر را بدتر کند. به عنوان مثال ، اگر محرک هایی برای علائم اختلال نقص توجه / بیش فعالی کمبود توجه تجویز می شود ، ممکن است دفعات و شدت تیک را در افراد مبتلا به TS افزایش دهد.

 

ADHD یا بيش فعالي – نقص توجه و روش های نوین بهبود

 

10 نکته ای که باید در مورد اختلال وسواس اجباری (OCD) بدانید

 

واحد علوم اعصاب رفتاری (اضطراب، افسردگی و سایر اختلالات خلقی-رفتاری)