07136476172 - 09172030360 info@danabrain.ir

ساختارهای کشف شده در بیماران مبتلا به سرطان مغز، می تواند به مبارزه با تومور کمک کند.

مطالبی که در ادامه می خوانیم برگرفته از مقاله ای است که در 5 جولای 2021 به چاپ رسیده است.

اگرچه سرطان مغز به اندازه سرطان پستان یا ریه شایع نیست، اما همواره نیاز به روش های جدید و ابتکاری برای درمان تومور مغزی ضروری است.

تحقیقات نشان می دهد 1/4 میلیون بیمار در سراسر جهان با تومورهای بدخیم مغزی دست و پنجه نرم می کنند. طبق ارزیابی انجمن تومورهای مغزی آمریکا، تا پایان سال، 256000 نفر دیگر با تومور بدخیم مغزی تشخیص داده خواهند شد.

حقایقی در ارتباط با تومور مغزی

تخمین زده می شود 84170 نفر در ایالات متحده با تومور مغزی اولیه در سال 2021 تشخیص داده شوند. شایع ترین نوع تومور، گلیوبلاستوما است. در این بیماران متوسط بقاء، 8 ماه و درصد زنده ماندن نسبی پنج ساله فقط 7/2 درصد است. میزان بقای بیماران مبتلا به گلیوبلاستوما طی 30 سال گذشته بهبود چشم گیری نداشته است.

فقط یک داروی مورد تایید FDA برای گلیوبلاستوما شانس بقا را افزایش می دهد.

سرطان مغز

سرطان اولیه مغز، به تومورهای بدخیمی گفته می شود که یا در مغز یا در اعصاب مغزی ایجاد می شوند. سرطان مغز به طور مکرر به خارج از سیستم عصبی مرکزی (CNS) گسترش نمی یابد (متاستاز نمی کند). CNS بخشی از سیستم عصبی است که شامل مغز و نخاع است. این سرطان ها، دومین نوع شایع سرطان کودکان (بعد از سرطان خون) است. سرطان مغز، اصلی ترین علت مرگ و میر ناشی از سرطان در سنین 1 تا 19 سال است. همچنین سرطان های اولیه مغز، علت 40 درصد از مرگ و میرها در بزرگسالان نیز است.

سرطان ثانویه مغز، به تومورهای بدخیمی گفته می شود که از جاهای دیگر منشا گرفته اند اما به مغز گسترش یافته اند (متاستاز می دهند). به عنوان مثال می توان به سرطان پستان و سرطان ریه اشاره کرد که در مغز متاستاز داده اند. سرطان ثانویه مغز شایع تر از سرطان اولیه مغز است.

خلاصه مقاله

محققان، ساختارهای شبیه به گره های لنفاوی نزدیک به تومورهای مغزی گلیوما در بیماران سرطانی یافتند. این مطالعه نشان می دهد سلول های ایمنی درون این ساختارها می توانند برای حمله به تومور مغزی فعال شوند.

آنها همچنین دریافتند که ایمنی درمانی باعث افزایش شکل گیری این ساختارها در مدل حیوانی گلیوما می شود. این کشف نشان دهنده فرصت های جدیدی برای تنظیم پاسخ ضد توموری سیستم ایمنی است.

گلیوما یک تومور مغزی کشنده با پیش آگهی ناگوار است. یک دلیل که درمان تومورهای مغزی بسیار سخت است این است که سیستم ایمنی بدن ما، که برای شناسایی و از بین بردن سلول های خارجی از جمله سلول های سرطانی طراحی شده است، به دلیل موانعی که مغز را احاطه کرده است، نمی تواند به راحتی به محل تومور برسد.

برای مقابله با تومور در حال پیشرفت، قبل از حرکت به محل تومو، سلولهای ایمنی کشنده مانند لنفوسیتهای T باید در غدد لنفاوی فعال و مستقر شوند. سپس این لنفوسیت ها قادر خواهند بود تا سلولهای سرطانی را به طور موثر از بین ببرند. به دلیل وجود موانع در اطراف مغز، رسیدن لنفوسیت های T یک فرآیند چالش برانگیز است.

در مطالعه ای که اکنون در مجله Nature Communications منتشر شده است، محققان درباره ساختارهای مشابه غدد لنفاوی مغز که در آن ها، لنفوسیت های T می توانند فعال شوند، صحبت می کنند.

این کشف برای اولین بار در بیماران گلیومایی بسیار هیجان انگیز بود. این ساختارها به عنوان ساختارهای لنفاوی سوم (TLS) شناخته می شوند و در افراد سالم یافت نمی شوند. آنها تمام اجزای مورد نیاز برای پشتیبانی از فعال شدن لنفوسیتها را در محل دارند. به این معنی که آنها می توانند تأثیر مثبتی در پاسخ ایمنی ضد تومور داشته باشند.

محققان همچنین نشان دادند که ایجاد TLS در مغز می تواند توسط نوعی ایمنی درمانی در موش های حامل گلیوم نیز ایجاد شود. در واقع، هنگامی که آنها موش ها را با آنتی بادی های تحریک کننده سیستم ایمنی به نام  αCD40  تحت درمان قرار دادند، مشاهده کردند که تشکیل TLS افزایش یافت و آنها در مجاورت تومورها مستقر شدند.

آنا دیمبرگ، مسئول این مطالعه، می گوید: ” اینکه روش های ایمنی می تواند تشکیل ساختارهای لنفاوی سوم را در مغز تعدیل کند، فرصت های مهیجی را برای یافتن راه های جدید تنظیم پاسخ ایمنی ضد تومور در گلیوم فراهم می کند”.

در حال حاضر برای آزمایش تومورهای مغزی در تعدادی از آزمایشات بالینی، αCD40 در حال بررسی است. در مطالعه ای که اکنون منتشر شده است، محققان دریافتند که در حالی که αCD40 تشکیل TLS را افزایش می دهد، همچنین از نظر تولید مثلی، توانایی کشتن تومور در لنفوسیت های T را مهار می کند. بنابراین مطالعه بینش مهمی در مورد تأثیرات چند وجهی با درمان αCD40 ارائه داده است.

درمان آگونیستی CD40 باعث ایجاد ساختارهای لنفاوی سوم می شود اما از طرفی برخی پاسخ های درمانی در گلیوم را مختل می کند.

گلیوما از جمله تومورهای مغزی است که با سیستم ایمنی بدن مرتبط است. آنتی بادی های آگونیستیک CD40 تحریک کننده سیستم ایمنی در حال پیشرفت بالینی برای تومورهای جامد مغزی هستند. اما این آنتی بادیها هنوز از نظر تومور گلیوم ارزیابی نشده اند.

در اینجا، پژوهشگران نشان دادند که تحویل سیستمیک αCD40 در مدل های گلیومای پیش بالینی باعث ایجاد ساختارهای لنفاوی سوم (TLS) در مجاورت بافت مننژ می شود. در بیماران مبتلا به گلیومای ساده، وجود TLS با افزایش میزان نفوذ سلول T ارتباط دارد و در درمان این نوع تومور مغزی مفید است اما نیاز به بررسی بیشتری دارد.

با این حال، تحویل سیستمیک αCD40 باعث القاء سلول های T عملکردی می شود. این اتفاق، پاسخ به مهارکننده های بازرسی ایمنی در مدل های گلیومای پیش بالینی را مختل می کند.

در سال های اخیر، مطالعات نشان داده است که سلول های بنیادی سرطانی یا به طور خاص تر، سلول های بنیادی گلیوما، ممکن است نقش مهمی در توسعه سرطان مغز و عود تومور داشته باشند.

گزینه های درمان سرطان مغز، به محل تومور، میزان تأثیر تومور بر عملکرد مغز و نخاع و سابقه سلامتی بیمار بستگی دارد. برخی از گزینه های درمانی شامل شیمی درمانی، پرتودرمانی، جراحی می باشد.

 

منبع: https://www.nature.com/articles/s41467-021-24347-7

نقشه برداری مغز

واکسن کرونا و سکته مغزی، از شایعه تا واقعیت، واکسن بزنیم یا خیر؟