07136476172 - 09172030360 [email protected]

داورهای ضدروان پریشی و بدون برچسب در زوال عقل

برخی از داروهای ضد روان پریشی که برای افراد مبتلا به زوال عقل تجویز می شوند، بدون برچسب اند. این بدان معناست که پزشک می تواند آنها را در صورتی که دلیل موجهی برای این کار داشته باشد و به شرط رعایت دستورالعمل های شورای پزشکی عمومی تجویز کند.

زمانی ممکن است پزشک یک داروی ضد روان پریشی بدون برچسب را تجویز کند که تعادل بهتری از مزایا و خطرات را برای یک بیمار ارائه دهد. به عنوان مثال، ریسپریدون ممکن است در افراد مبتلا به زوال عقل موثر باشد. اما خطر سکته مغزی را نیز افزایش می دهد. بنابراین، اگر فردی قبلاً سکته مغزی کرده است، ممکن است داروی بدون برچسبی که این خطر را ندارد تجویز کند. حتی اگر کمتر مؤثر باشد.

داروهای ضد روان پریشی که اغلب برای بیماران مبتلا به زوال عقل استفاده می شود عبارتند از:
  • کوتیاپین و کلوزاپین. این داروها بیشتر در صورتی استفاده می‌شوند که فرد مبتلا به زوال عقل با اجسام لویی یا زوال عقل بیماری پارکینسون باشد. این به این دلیل است که آنها با داروهایی که سایر علائم این شرایط را درمان می کنند، تداخل کمتری دارند. با این حال، شواهد بسیار کمی مبنی بر موثر بودن آنها وجود دارد. آنها همچنین ممکن است باعث خواب آلودگی یا سرگیجه فرد شوند. می تواند خطر افتادن را افزایش دهد.
  • اولانزاپین. این دارو به اندازه ریسپریدون موثر نیست. اما در صورتی که پزشک نیاز به آرام بخش کردن فرد برای جلوگیری از بی قراری او داشته باشد، ممکن است تجویز شود. با این حال، می تواند گیجی را بدتر کند. متابولیسم فرد را تحت تاثیر قرار دهد. خطر سکته مغزی را افزایش دهد.
  • آریپیپرازول. این یکی از جدیدترین داروهای ضد روان پریشی است. اگرچه برای افراد مبتلا به اسکیزوفرنی به خوبی کار می کند. اما شواهد بسیار کمتری وجود دارد که نشان دهد توهمات و هذیان ها را در افراد مبتلا به زوال عقل کاهش می دهد. بنابراین اغلب از آن استفاده نمی شود.

داروهای آنتی سایکوتیک چگونه بررسی می شوند؟

درمان های دارویی ضد روان پریشی باید بعد از شش یا 12 هفته یا هر دو مورد بررسی قرار گیرند. هنگامی که تجویز یک آنتی سایکوتیک بازنگری می شود، پزشک ممکن است توقف دارو را یکباره (برای افرادی که دوز کم آنتی سایکوتیک مصرف می کنند) یا کاهش تدریجی تر (برای افرادی که دوز بالاتری دارند) به نام “تاپیلینگ” پیشنهاد کند.

در هر صورت، تأثیرات روی تغییرات رفتاری و روانی فرد باید به دقت بررسی شود. اگر به نظر می رسد که آنها بدتر می شوند، ممکن است لازم باشد دوباره شروع یا دوز را دوباره افزایش دهید. اگر قبل از اینکه فرد دچار زوال عقل شود، یک بیماری روانی از قبل وجود داشته است و این مشکل با داروهای ضد روان پریشی کنترل شده است، باید طبق تجویز روانپزشک خود به مصرف آنها ادامه دهد.

داروهای ضد روان پریشی چه کسانی می توانند کمک کنند؟

برخی از داروهای ضد روان پریشی می توانند تأثیر مفید کوچک اما قابل توجهی بر بی قراری، پرخاشگری و تا حدی روان پریشی در افراد مبتلا به بیماری آلزایمر داشته باشند.

بهبودی معمولاً تنها زمانی مشاهده می شود که این داروها برای چند هفته مصرف شوند. داروهای ضد روان پریشی ممکن است برای افراد مبتلا به بیماری آلزایمر، زوال عقل عروقی یا دمانس مختلط (که معمولاً ترکیبی از این دو است) تجویز شود. اگر برای فرد مبتلا به زوال عقل با اجسام لویی یا زوال عقل بیماری پارکینسون یک داروی ضد روان پریشی تجویز شود، باید با نهایت دقت، تحت نظارت مداوم و با بررسی منظم انجام شود.

به این دلیل است که افراد مبتلا به این نوع زوال عقل، که اغلب دارای توهمات بینایی هستند. در معرض خطر واکنش های منفی شدید به اکثر داروهای ضد روان پریشی هستند. پزشک احتمالاً دارویی را با کمترین عوارض جانبی انتخاب می کند. اما فقط می تواند از دوزهای بسیار کم استفاده کند. بعید است که این تأثیر زیادی بر بی قراری و روان پریشی داشته باشد.

داروهای ضد روان پریشی به چه علائمی کمک نمی کنند؟

داروهای ضد روان پریشی به این موارد کمک نمی کند.

  • پریشانی و اضطراب
  •  صداهای تکراری
  •  راه رفتن
  • کناره گیری اجتماعی
  • تغییرات در سطوح بازداری (به عنوان مثال، انجام یا گفتن چیزهایی که ممکن است نامناسب باشد).
  • این تغییرات احتمالاً به رویکردهای شخصی غیر دارویی نیاز دارند.

مشکلات مربوط به استفاده از داروهای ضد روان پریشی

داروهای ضد روان پریشی می توانند عوارض جانبی جدی ایجاد کنند. با ادامه مصرف در طول هفته ها و ماه ها خطر افزایش می یابد. اثرات منفی احتمالی داروهای ضد روان پریشی عبارتند از:

  • خواب آلودگی یا گیجی
  • لرزش، بی ثباتی و کاهش تحرک بدتر از علائم معمول زوال عقل، مانند مشکلات تفکر و حافظه.
  • احتمال بیشتر تورم در اطراف اندام تحتانی
  • خطر بالاتر عفونت (به ویژه قفسه سینه و دستگاه ادراری)
  • سقوط و شکستگی بیشتر
  • لخته شدن خون
  • سکته مغزی با احتمال زیاد
  • خطر مرگ زودتر از زمانی که داروها را مصرف نکرده باشند.

تصمیم به استفاده از داروهای ضد روان پریشی باید بسیار جدی گرفته شود. مزایا ممکن است گاهی اوقات به قیمت سلامتی و کیفیت زندگی فرد تمام شود.

هنگام بررسی تجویز داروی ضد روان پریشی

پزشک بررسی می کند که آیا فرد فشار خون بالا، ضربان قلب نامنظم، دیابت یا سابقه سکته مغزی دارد یا خیر. زیرا این شرایط برای فردی که داروهای ضد روان پریشی مصرف می کند، خطرات بیشتری را به همراه دارد. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد برخی از افراد مبتلا به زوال عقل که ممکن است نیازی به داروهای ضد روان پریشی نداشته باشند.

گاهی متاسفانه قبل از اینکه رویکردهای غیردارویی به طور کامل امتحان شوند، برای درمان پریشانی یا پرخاشگری تجویز می شوند. همچنین، برخی از افراد برای مدت طولانی تحت یک آنتی سایکوتیک قرار می گیرند. بدون اینکه در هفته 12 بررسی شود. یا برنامه مشخصی برای اینکه چه زمانی باید دارو را ترک کنند.

یک حرکت ملی مداوم برای کاهش تجویز نامناسب داروهای ضد روان پریشی در زوال عقل، به ویژه برای افرادی که در مراحل بعدی زوال عقل زندگی می کنند، وجود دارد. انجمن آلزایمر مایل است این داروها را فقط در مواقعی که واقعاً مورد نیاز است استفاده کنند.

سوالاتی که باید در مورد داروهای ضد روان پریشی از پزشک بپرسید

  • اگر فرد مبتلا به زوال عقل بتواند با مصرف داروی ضد روان پریشی موافقت کند، باید به درستی در مورد دارو مطلع شود.
  • اگر پزشک در حال تصمیم گیری باشد، فرد مبتلا به زوال عقل و مراقب او همچنان باید تا حد امکان درگیر باشند. باید برنامه مراقبتی خود را نشان دهند.
  • سوالات زیر ممکن است به بحث کمک کند:
  • چرا به فردی که داروی ضد روان پریشی تجویز می شود؟
  • دارو برای کمک به کدام رفتارها یا تغییرات روانی خاص است؟
  • آیا دلایل پزشکی احتمالی تغییرات (مانند عفونت، درد یا یبوست) بررسی و رد شده است؟
  • آیا رویکردهای غیردارویی وجود دارد که امتحان نشده باشد که می تواند کمک کند؟
  • من به عنوان یک مراقب برای حمایت از فرد چه کاری می توانم انجام دهم؟
  • آیا چیز دیگری وجود دارد که باید در مورد شخص بدانید (مانند شخصیت، سابقه زندگی یا سایر مشکلات سلامتی) تا بفهمید چه چیزی ممکن است باعث این تغییرات شود؟
  • چگونه متوجه می شویم که دارو موثر است؟
  • خطرات مرتبط با مصرف این دارو چیست؟
  • چه عوارض جانبی ممکن است دارو ایجاد کند؟ چگونه می توان آنها را به طور موثر مدیریت کرد؟
  • برنامه برای ترک داروی ضد روان پریشی فرد چیست؟ مصرف مداوم این دارو چه زمانی بررسی می شود؟

منبع:Antipsychotics and other drug approaches in dementia care | Alzheimer’s Society (alzheimers.org.uk)

کمبود خواب و آلزایمر! هدف از خوابیدن چیست؟

آلزایمر و آتروفی قشر خلفی مغز!