07136476172 - 09172030360 [email protected]

اگرچه اصطلاح “غذا خوردن” در نام آن وجود دارد، اختلالات خوردن چیزی بیش از غذا است. آنها شرایط پیچیده سلامت روانی هستند که اغلب نیاز به مداخله متخصصان پزشکی و روانشناسی برای تغییر مسیر خود دارند.

این اختلالات در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی انجمن روانپزشکی آمریکا، ویرایش پنجم (DSM-5) ( 1 ) توضیح داده شده است.

تنها در ایالات متحده، تخمین زده می شود که 28 میلیون آمریکایی در مقطعی از زندگی خود اختلال خوردن داشته یا داشته اند ( 2 ).

این مقاله شش مورد از رایج ترین انواع اختلالات خوردن و علائم آنها را شرح می دهد.

اختلالات خوردن چیست؟

اختلالات خوردن طیفی از شرایط روانی است که باعث ایجاد عادات غذایی ناسالم می شود. آنها ممکن است با وسواس در مورد غذا، وزن بدن یا شکل بدن شروع کنند ( 3 ).

در موارد شدید، اختلالات خوردن می تواند عواقب جدی برای سلامتی داشته باشد. و در صورت عدم درمان حتی ممکن است منجر به مرگ شود. در واقع، اختلالات خوردن یکی از کشنده ترین بیماری های روانی است. که بعد از مصرف بیش از حد مواد افیونی در رتبه دوم قرار دارد ( 4 ).

افراد مبتلا به اختلالات خوردن می توانند علائم مختلفی داشته باشند. علائم رایج شامل محدودیت شدید غذا، پرخوری و رفتارهای پاکسازی مانند استفراغ یا ورزش بیش از حد است.

اگرچه اختلالات خوردن می‌تواند افراد با هر جنسیتی را در هر مرحله از زندگی تحت تاثیر قرار دهد. اما این اختلالات در مردان و افراد ناسازگار جنسیتی به طور فزاینده‌ای شایع است. این جمعیت ها اغلب به دنبال درمان با نرخ های پایین تر هستند یا ممکن است علائم اختلال خوردن خود را به هیچ وجه گزارش نکنند ( 5 ، 6 ).

علائم اختلالات خوردن چیست؟

انواع مختلف اختلالات خوردن علائم متفاوتی دارند. اما هر بیماری شامل تمرکز شدید روی مسائل مربوط به غذا و خوردن است و برخی شامل تمرکز شدید بر وزن است.

این مشغولیت به غذا و وزن ممکن است تمرکز بر سایر جنبه های زندگی را دشوار کند ( 3 ).

علائم ذهنی و رفتاری ممکن است شامل ( 7 ):

  • کاهش وزن چشمگیر
  • نگرانی در مورد غذا خوردن در جمع
  • اشتغال ذهنی نسبت به وزن، غذا، کالری، چربی یا رژیم گرفتن
  • شکایت از یبوست، عدم تحمل سرما، درد شکم، بی حالی یا انرژی بیش از حد
  • بهانه هایی برای اجتناب از صرف غذا
  • ترس شدید از افزایش وزن یا “چاق” بودن
  • پوشیدن  سبک لباس خاص برای پنهان کردن کاهش وزن یا گرم ماندن
  • محدود کردن شدید مقدار و نوع غذای مصرفی
  • امتناع از خوردن برخی غذاها
  • انکار احساس گرسنگی
  • ابراز نیاز به “سوزاندن” کالری
  • وزن کردن مکرر
  • الگوهای پرخوری و پاکسازی
  • ایجاد آداب و رسوم پیرامون غذا
  • بیش از حد ورزش کردن
  • پختن غذا برای دیگران بدون غذا خوردن
  • عدم قاعدگی یا عادت ماهیانه زنانه ( در افرادی که معمولاً عادت ماهانه دارند)

علائم فیزیکی ممکن است شامل ( 7 ):

  • گرفتگی معدهیا اسپاسم عضلانی و سایر علائم گوارشی
  • مشکل در تمرکز
  • نتایج آزمایش غیر معمول آزمایشگاهی ( کم خونی، سطوح پایین تیروئید ، سطوح پایین هورمون ، پتاسیم پایین، تعداد سلول های خونی پایین، ضربان قلب آهسته )
  • سرگیجه
  • غش کردن
  • همیشه احساس سرما کردن
  • بی نظمی خواب
  • بی نظمی های قاعدگی
  • پینه در بالای مفاصل انگشتان (نشانه ای از القای استفراغ اجباری توسط فرد)
  • پوست خشک
  • ناخن های خشک و نازک
  • نازک شدن مو
  • ضعف عضلانی
  • بهبود ضعیف زخم
  • عملکرد ضعیف سیستم ایمنی

چه چیزی باعث اختلالات خوردن می شود؟

کارشناسان معتقدند که عوامل مختلفی ممکن است در ایجاد اختلالات خوردن نقش داشته باشند.

یکی از این موارد ژنتیک است. به نظر می رسد افرادی که خواهر یا برادر یا والدینی با اختلال خوردن دارند در معرض افزایش خطر ابتلا به این اختلال هستند ( 3 ).

ویژگی های شخصیتی عامل دیگری است. بر اساس یک بررسی تحقیقاتی در سال 2015 ، به طور خاص، روان رنجوری، کمال گرایی و تکانشگری سه ویژگی شخصیتی هستند. که اغلب با خطر بالاتر ابتلا به اختلال خوردن مرتبط هستند. 8  ).

سایر علل بالقوه عبارتند از: فشارهای درک شده برای لاغری، ترجیحات فرهنگی برای لاغری، و قرار گرفتن در معرض رسانه هایی که این ایده آل ها را ترویج می کنند. 8  ).

اخیراً، کارشناسان پیشنهاد کرده اند که تفاوت در ساختار مغز و زیست شناسی نیز ممکن است در ایجاد اختلالات خوردن نقش داشته باشد. به طور خاص، سطوح مواد شیمیایی سروتونین و دوپامین پیام‌رسان مغز ممکن است عواملی باشند ( 9 ).

با این حال، قبل از نتیجه گیری قوی، به مطالعات بیشتری نیاز است.

انواع اختلالات خوردن

اختلالات خوردن گروهی از شرایط مرتبط است که شامل مشکلات شدید مرتبط با  غذا و وزن است. اما هر اختلال علائم و معیارهای تشخیصی منحصر به فردی دارد. در اینجا شش مورد از رایج ترین اختلالات خوردن و علائم آن ها آورده شده است.

1. بی اشتهایی عصبی

بی اشتهایی عصبی احتمالاً شناخته شده ترین اختلال خوردن است.

به طور کلی در دوران نوجوانی یا جوانی ایجاد می شود. و تمایل دارد زنان را بیشتر از مردان مبتلا کند. 10  ).

افراد مبتلا به بی اشتهایی معمولاً خود را دارای اضافه وزن می دانند، حتی اگر به طور خطرناکی کم وزن باشند. آنها تمایل دارند دائماً وزن خود را کنترل کنند. از خوردن انواع خاصی از غذاها اجتناب کنند.  و کالری دریافتی خود را به شدت محدود کنند.

علائم رایج بی اشتهایی عصبی عبارتند از ( 1 ):

  • الگوهای غذایی بسیار محدود
  • ترس شدید از افزایش وزن یا رفتارهای مداوم برای جلوگیری از افزایش وزن با وجود کمبود وزن
  • تلاش بی وقفه برای لاغری و عدم تمایل به حفظ وزن سالم
  • تاثیر اضافه وزن بدن یا شکل بدن درک شده بر عزت نفس
  • تصویر بدنی تحریف شده، از جمله انکار کمبود وزن

با این حال، توجه به این نکته مهم است که وزن نباید کانون اصلی تشخیص فرد مبتلا به بی اشتهایی باشد.

استفاده از شاخص توده بدنی به عنوان یک عامل در تشخیص منسوخ شده است. زیرا افرادی که به عنوان دارای وزن “عادی” یا  دارای”اضافه وزن” طبقه بندی می شوند می توانند خطرات مشابهی داشته باشند.

برای مثال، در بی اشتهایی غیر معمول، ممکن است یک فرد معیارهای بی اشتهایی را داشته باشد. اما علیرغم کاهش وزن قابل توجه، کم وزن نباشد ( 7 ).

علائم وسواس فکری اجباری نیز اغلب وجود دارد. به عنوان مثال، بسیاری از افراد مبتلا به بی اشتهایی درگیر افکار دائمی در مورد غذا هستند. و برخی ممکن است با وسواس دستور غذاها را جمع آوری کنند یا غذا را احتکار کنند.

آنها همچنین ممکن است در غذا خوردن در جمع مشکل داشته باشند. و تمایل شدیدی به کنترل محیط خود نشان دهند، که توانایی آنها را برای خودانگیختگی محدود می کند ( 3 ).

انواع بی اشتهایی

بی اشتهایی رسما به دو زیر گروه تقسیم می شود – نوع محدود کننده و پرخوری و پاکسازی ( 1 ).

افراد مبتلا به نوع محدود کننده فقط از طریق رژیم غذایی، روزه گرفتن یا ورزش زیاد وزن کم می کنند .

افراد مبتلا به پرخوری و پاکسازی ممکن است مقدار زیادی غذا یا خیلی کم بخورند. در هر دو مورد، پس از خوردن غذا، با استفاده از فعالیت هایی مانند استفراغ، مصرف ملین ها یا دیورتیک ها، یا ورزش بیش از حد، پاکسازی می کنند.

بی اشتهایی می تواند برای بدن بسیار مضر باشد. با گذشت زمان، افرادی که با آن زندگی می کنند ممکن است نازک شدن استخوان ها، ناباروری و شکننده شدن موها و ناخن ها را تجربه کنند.

در موارد شدید، بی اشتهایی می تواند منجر به نارسایی قلب، مغز یا چند عضو و مرگ شود.

2. پرخوری عصبی

پرخوری عصبی یکی دیگر از اختلالات معروف خوردن است.

مانند بی اشتهایی، پرخوری عصبی نیز در دوران نوجوانی و اوایل بزرگسالی ایجاد می شود. و به نظر می رسد در بین مردان کمتر از زنان شایع باشد. 10  ).

افراد مبتلا به بولیمیا اغلب در یک دوره زمانی خاص مقادیر زیادی غذا می خورند.

هر قسمت از پرخوری معمولاً تا زمانی ادامه می یابد که فرد به طرز دردناکی سیر شود. در طی پرخوری، فرد معمولاً احساس می کند که نمی تواند غذا خوردن را متوقف کند یا میزان غذا خوردن را کنترل کند.

پرخوری می تواند با هر نوع غذایی اتفاق بیفتد، اما بیشتر در مورد غذاهایی رخ می دهد که فرد معمولاً از آنها اجتناب می کند.

افراد مبتلا به بولیمیا سپس برای جبران کالری مصرفی و برای تسکین ناراحتی روده سعی در پاکسازی می کنند.

رفتارهای رایج پاکسازی شامل استفراغ اجباری، روزه داری، ملین ها، دیورتیک ها، تنقیه و ورزش زیاد است.

علائم ممکن است بسیار شبیه به علائم پرخوری یا پاکسازی زیرگروه های بی اشتهایی عصبی باشد. با این حال، افراد مبتلا به پرخوری عصبی معمولاً به جای از دست دادن مقدار زیادی وزن، وزن نسبتاً معمولی خود را حفظ می کنند.

علائم رایج پرخوری عصبی شامل ( 1 ):

  • دوره های مکرر پرخوری با احساس عدم کنترل
  • اپیزودهای مکرر رفتارهای پاکسازی نامناسب (استفراغ اجباری توس فردی که پرخوری کرده است) برای جلوگیری از افزایش وزن
  • عزت نفس بیش از حد تحت تأثیر شکل و وزن بدن است
  • ترس از افزایش وزن، با وجود داشتن وزن معمولی

عوارض جانبی پرخوری عصبی ممکن است شامل التهاب و گلو درد، تورم غدد بزاقی، ساییدگی مینای دندان، پوسیدگی دندان، ریفلاکس اسید ، تحریک روده، کم آبی شدید و اختلالات هورمونی باشد. 11  ).

در موارد شدید، پرخوری عصبی همچنین می‌تواند باعث عدم تعادل در سطوح الکترولیت‌ها مانند سدیم، پتاسیم و کلسیم شود. این می تواند باعث سکته مغزی یا حمله قلبی شود.

واحد علوم اعصاب رفتاری

انواع رایج اختلالات خوردن و علائم آنها (قسمت دوم)

غذا خوردن احساسی یا عصبی: هر آنچه باید درباره آن بدانید