07136476172 - 09172030360 [email protected]

اختلالات گفتاری می تواند بر نحوه ایجاد صداها برای ایجاد کلمات تأثیر بگذارد. برخی از اختلالات صوتی نیز ممکن است به عنوان اختلالات گفتاری در نظر گرفته شوند. یکی از شایع ترین اختلالات گفتاری که تجربه می شود، لکنت زبان است. سایر اختلالات گفتاری شامل آپراکسی و دیس آرتری است.

  • آپراکسی یک اختلال گفتاری حرکتی است که در اثر آسیب به بخش‌های مربوط به صحبت کردن مغز ایجاد می‌شود.
  • دیزآرتری یک اختلال گفتاری حرکتی است. که در آن عضلات دهان، صورت یا دستگاه تنفسی ممکن است ضعیف شوند. یا در حرکت دچار مشکل شوند.

برخی از افراد مبتلا به اختلالات گفتاری از آنچه می خواهند بگویند آگاه هستند اما نمی توانند افکار خود را بیان کنند. این ممکن است منجر به مشکلات عزت نفس و ایجاد افسردگی شود .

اختلالات گفتار می تواند بزرگسالان و کودکان را تحت تاثیر قرار دهد. درمان زودهنگام می تواند این شرایط را اصلاح کند.

چه چیزی باعث اختلالات گفتاری می شود؟

اختلالات گفتاری تارهای صوتی، ماهیچه ها، اعصاب و سایر ساختارهای داخل گلو را تحت تأثیر قرار می دهد.

علل ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • آسیب تارهای صوتی
  • ضربه مغزی
  • ضعف عضلانی
  • ضعف تنفسی
  • سکته های مغزی
  • پولیپ ها یا گره های روی تارهای صوتی
  • فلج تارهای صوتی

افرادی که دارای شرایط خاص پزشکی یا رشدی هستند ممکن است اختلالات گفتاری نیز داشته باشند. شرایط رایجی که می تواند منجر به اختلالات گفتاری شود عبارتند از:

اختلالات گفتاری ممکن است ارثی باشد و در طول زمان ایجاد شود.

علائم اختلالات گفتاری چیست؟

بسته به علت اختلال گفتار، علائم متعددی ممکن است وجود داشته باشد. علائم رایجی که افراد مبتلا به اختلالات گفتاری تجربه می کنند عبارتند از:

  • تکرار صداها که بیشتر در افرادی که لکنت دارند دیده می شود
  • اضافه کردن صداها و کلمات اضافی
  • کلمات طولانی
  • انجام حرکات تند در حین صحبت کردن که معمولاً سر را درگیر می کند
  • چندین بار پلک زدن در حین صحبت کردن
  • ناامیدی قابل مشاهده هنگام تلاش برای برقراری ارتباط
  • مکث های مکرر هنگام صحبت کردن
  • تحریف صداها هنگام صحبت کردن
  • گرفتگی صدا، یا صحبت کردن با صدای خفه

اختلالات گفتاری چگونه تشخیص داده می شود؟

تست های زیادی برای تشخیص اختلالات گفتاری در دسترس است.

امتحان غربالگری مفصل دنور

معاینه غربالگری مفصل دنور (DASE) یک سیستم آزمایشی رایج برای تشخیص اختلالات مفصلی است. این تست وضوح تلفظ را در کودکان 2 تا 7 ساله ارزیابی می کند. این تست پنج دقیقه ای از تمرینات مختلفی برای ارزیابی گفتار کودک استفاده می کند.

مقیاس نقاط عطف زبان اولیه 2

این تست که توسط جیمز کوپلان، متخصص اطفال رشد عصبی ایجاد شده است، رشد زبانی کودک را تعیین می کند. این تست می تواند به سرعت اختلالات تاخیری گفتار یا زبان را شناسایی کند.

تست واژگان تصویر

این تست دایره واژگان و توانایی صحبت کردن فرد را اندازه گیری می کند. فرد به کلمات مختلف گوش می دهد. و تصاویری را انتخاب می کند که کلمات را توصیف می کند. افرادی که دارای ناتوانی های ذهنی شدید و نابینایان هستند نمی توانند این ارزیابی را انجام دهند.

اختلالات گفتاری چگونه درمان می شود؟

اختلالات گفتاری خفیف ممکن است نیازی به درمان نداشته باشد. برخی از اختلالات گفتاری ممکن است به سادگی از بین بروند. برخی دیگر می توانند با گفتار درمانی بهبود یابند.

درمان متفاوت است و به نوع اختلال بستگی دارد. در گفتار درمانی، یک درمانگر حرفه ای شما را از طریق تمریناتی راهنمایی می کند که برای تقویت عضلات صورت و گلو کار می کنند. فرد یاد خواهد گرفت که هنگام صحبت کردن، تنفس خود را کنترل کند. تمرینات تقویت کننده عضلات و تنفس کنترل شده به بهبود صدا کمک می کند. همچنین روش هایی را برای تمرین گفتار روان تر یاد خواهید گرفت.

برخی از افراد مبتلا به اختلالات گفتاری عصبی، خجالت یا افسردگی را تجربه می کنند. گفتار درمانی ممکن است در این شرایط مفید باشد. یک درمانگر راه‌های کنار آمدن با شرایط و راه‌های بهبود چشم‌انداز وضعیت شما را مورد بحث قرار می‌دهد. اگر افسردگی شما شدید است، داروهای ضد افسردگی می توانند کمک کنند.

عوارض بالقوه اختلالات گفتاری چیست؟

اختلالات گفتاری درمان نشده ممکن است باعث شود که فرد اضطراب زیادی را تجربه کند. با گذشت زمان، این اضطراب می تواند باعث ایجاد اختلالات اضطرابی یا فوبیا از صحبت کردن در جمع شود. درمان زودهنگام اضطراب می تواند به جلوگیری از ایجاد اختلالات اضطرابی یا فوبیا کمک کند. گزینه های درمانی شامل صحبت درمانی و داروهای ضد اضطراب است .

چشم انداز بلندمدت چیست؟

چشم انداز برای افرادی که به دنبال درمان اولیه هستند بهبود می یابد. درمان زودهنگام به جلوگیری از بدتر شدن اختلال گفتار کمک می کند. چشم انداز افراد دارای معلولیت دائمی به شدت معلولیت بستگی دارد.

اختلال زبان چیست؟

افراد مبتلا به اختلال زبان در بیان خود و درک آنچه دیگران می گویند مشکل دارند. این ربطی به مشکلات شنوایی ندارد. اختلال زبان، که قبلا به عنوان اختلال زبان دریافتی- بیانی شناخته می شد، در کودکان خردسال شایع است.

این بیماری در 10 تا 15 درصد از افراد زیر 3 سال رخ می دهد. در سن 4 سالگی، توانایی زبان به طور کلی پایدارتر است. و می توان با دقت بیشتری اندازه گیری کرد تا مشخص شود که آیا نقص وجود دارد یا خیر.

علائم مربوط به بیان

اختلال زبان اغلب در دوران کودکی مشاهده می شود. کودک شما ممکن است بیش از حد از “ام” و “اوم” استفاده کند زیرا نمی تواند کلمه مناسب را به خاطر بیاورد.

علائم دیگر عبارتند از:

  • کاهش دایره لغات در مقایسه با سایر کودکان هم سن
  • توانایی محدود در تشکیل جملات
  • اختلال در توانایی استفاده از کلمات و اتصال جملات برای توضیح یا توصیف چیزی
  • کاهش توانایی مکالمه
  • کنار گذاشتن کلمات
  • گفتن ترتیب کلمات به صورت اشتباه
  • استفاده از زمان نادرست (مثلا استفاده از زمان گذشته به جای حال)

برخی از این علائم بخشی از رشد طبیعی زبان هستند. با این حال، اگر چندین مورد از این مسائل پایدار باشد و بهبود نیابد، ممکن است فرزند شما دچار اختلال زبان باشد.

درک اختلال زبان

اغلب اوقات علت این اختلال ناشناخته است. ژنتیک و تغذیه ممکن است نقش داشته باشند، اما این توضیحات هنوز ثابت نشده است.

رشد نرمال زبان شامل توانایی شنیدن، دیدن، درک و حفظ اطلاعات است. این روند ممکن است در برخی از کودکان به تعویق بیفتد که در نهایت به همسالان می رسند.

تاخیر در رشد زبان ممکن است مربوط به موارد زیر باشد:

  • مشکلات شنوایی
  • آسیب مغزی
  • آسیب به سیستم عصبی مرکزی (CNS)

گاهی اوقات، تاخیر در زبان ممکن است با مشکلات رشدی دیگری همراه باشد ، مانند:

  • از دست دادن شنوایی
  • اوتیسم
  • یک ناتوانی یادگیری

اختلال زبان لزوماً با کمبود هوش مرتبط نیست. کارشناسان سعی می کنند علت را شناسایی کنند که رشد زبان به طور طبیعی اتفاق نمی افتد.

پیامدهای اختلال زبان

ارتباط موثر بخش مهمی از شکل گیری روابط در محل کار، مدرسه و در محیط های اجتماعی است. یک اختلال زبانی بدون توجه می تواند عواقب طولانی مدتی از جمله افسردگی یا مشکلات رفتاری در بزرگسالی ایجاد کند.

پیشگیری از اختلال زبان

پیشگیری از اختلال زبان دشوار است، به ویژه به این دلیل که علت دقیق این اختلال تا حد زیادی ناشناخته است. با این حال، می توان با همکاری نزدیک با آسیب شناس گفتار و زبان، تأثیر این اختلال را کاهش داد. مراجعه به مشاور همچنین می تواند به مقابله با چالش های سلامت عاطفی و روانی که این اختلال ممکن است ایجاد کند کمک کند.

واحد ارزیابی و تشخیص

 

گفتار درمانی چیست؟ کدام اختلالات گفتار با این روش قابل درمان هستند؟

کم شنوایی حسی عصبی چیست؟