07136476172 - 09172030360 info@danabrain.ir

در حالی که بچه ها می توانند زبانهای جدید را در یک کلیپ سریع انتخاب کنند ، ما بزرگسالان اغلب تلاش می کنیم کلمه fork را سه ماه در کلاس فرانسه به خاطر بسپاریم.

 

از نظر تاریخی ، این عدم تطابق مربوط به سن در یادگیری زبان دانشمندان را متحیر ساخته است – چرا یادگیری زبان برای بزرگسالان به طرز مشهوری دشوار است؟ در یک مطالعه جدید ، محققان با اشاره به یافته های چشمگیر مرتبط با مغز انسان ، پاسخی ارائه دادند.

 

نتایج آنها نشان می دهد یادگیری یک زبان جدید به عنوان یک بزرگسال در واقع تغییر مسیر شبکه های مغزی ، مشتعل از تغییراتی است که می تواند پیامدهای طولانی مدت بر حافظه و عملکرد شناختی داشته باشد.

 

این مطالعه نشان می دهد ، با پیشرفت مهارت ها ، درک زبان نحوه عملکرد دو نیمه تقسیم مغز را تغییر می دهد. تولید زبان – صحبت با آن زبان – تغییرات یکسانی را ایجاد نمی کند. به ویژه ، تغییرات جانبی شدن زبان در هنگام خواندن یک زبان جدید ، در هنگام گوش دادن کوچکتر بوده و در صحبت کردن بسیار ناچیز است.

 

بر اساس این یافته ها ، به نظر می رسد که تولید زبان در مغز چپ سخت است – اما درک آن با انعطاف پذیری بیشتری در سراسر نیمکره ها به اشتراک گذاشته می شود.

 

Kshipra Gurunandan ، نویسنده همکار ، محقق در مرکز شناخت ، مغز و زبان BCBL باسک است. او می گوید معكوس این یافته ها حاکی از آن است كه ، از برخی جهات ، مغز بزرگسالان انعطاف پذیرتر از فرضیه های قبلی است.

 

گوروناندان می گوید: “مغز به اندازه کافی انعطاف پذیر است تا بتواند زبان های جدید را به خوبی در بزرگسالی یاد بگیرد ، حتی اگر میخ لهجه با افزایش سن سخت تر شود.” “ما حدس می زنیم که برای یک بزرگسال یادگیری زبانی که صداهایی شبیه به زبان مادری دارد آسان تر است.”

 

 

Gurunandan و تیم او می نویسند که زبان یک پدیده کاملاً انسانی است که به “تعادل ظریف بین تخصص عصبی و انعطاف پذیری” نیاز دارد.

 

 

انعطاف پذیری عصبی به معنای تغییر مغز برای یادگیری یک مهارت جدید است.

 

 

 

تخصص عصبی به این واقعیت بستگی دارد که انواع مختلف عملکردهای مغز در نیم کره های مختلف مغز قرار دارند. هر دو نیمکره برای هر عملکرد به طور مساوی تقسیم کار نمی کنند.

 

 

دقیقاً چه چیزی یادگیری یک زبان را بسیار دشوار می کند؟”

 

 

برای پاسخ به این سوال و تعیین اینکه چگونه یادگیری زبان بزرگسالان بر انعطاف پذیری و جانبی شدن تأثیر می گذارد ، آنها از فناوری تشدید مغناطیسی عملکردی (fMRI) برای مقایسه فعالیت مغز بین نیمکره ها استفاده کردند در حالی که زبان آموزان بزرگسال به زبان های مادری و جدید خود می خوانند ، گوش می دهند و صحبت می کنند.

 

تجزیه و تحلیل گروه مطالعه – که در سنین مختلف از 17 تا 60 ساله بودند – به منظور چگونگی شکل دادن به سن پاسخ مغز به یادگیری زبان طراحی شده است. آنها نتایج عصبی دو گروه از زبان آموزان را ردیابی کردند:

 

 

  • 29 بزرگسال بومی اسپانیایی زبان در سطح مقدماتی یا پیشرفته باسکایی را در یک آموزشگاه زبان یکسان می خوانند
  •   19 نوجوان بومی اسپانیایی زبان بعد از برنامه مدرسه در سه ماه غوطه وری انگلیسی شرکت می کنند

 

در حالی که کارهای درک و تولید زبان را انجام می دادند ، هر دو گروه چندین اسکن fMRI انجام دادند.

 

آیا یادگیری زبان مغز را تغییر می دهد؟

 

در اوایل روند یادگیری زبان ، زبانهای بومی و جدید کاملاً شبیه مغز بودند و این نشان می دهد که مردم از طریق زبان مادری خود به زبان جدید خود دسترسی پیدا می کنند.

 

Gurunandan توضیح می دهد ، در زبان آموزان پیشرفته ، این دو زبان از هم متمایزتر بوده و تمایل به جانبی شدن به نیمکره های مقابل دارند. این می تواند به تفکیک بهتر دو زبان کمک کند.

 

گوروناندان می گوید: “با مطالعه زبان آموزان بزرگسال ، دریافتیم كه یادگیری زبان در مراحل بعدی زندگی نیز بر جانبی شدن تأثیر می گذارد – در فهم ، اما نه در تولید.” “جنبه های مختلف زبان مانند خواندن ، گوش دادن و صحبت کردن ، جانبی شدن و انعطاف پذیری جنبه های متفاوتی از  مغز را نشان می دهد.”

 

زبانهای بومی و جدید قادر به لستفاده ی نیمکره های مقابل برای درک مطلب بودند اما صحبت کردن به هر دو زبان به نیمکره چپ بستگی داشت. گوروندان می گوید ، نیمکره چپ ، به نوبه خود ، برای گفتار تخصصی است.

 

همچنین نتایج نشان می دهد که وقتی قشر حسی-حرکتی افراد درگیر می شوند – هنگامی که آنها شروع به استفاده از چشم ، گوش و دهان خود برای صحبت می کنند – مغز عملکرد آن را تخصصی می کند. Gurunandan توضیح می دهد ، ممکن است مشکل یادگیری زبان در بزرگسالان از جنبه های “فیزیکی” زبان ناشی شود.

 

نهایتا

 

روی هم رفته ، این یافته ها نشان می دهد که تولید سخت است ، در حالی که درک انعطاف پذیرتر است. این ممکن است توضیح دهد که چرا یادگیری به یک زبان جدید در بزرگسالی دشوارتر است ، حتی اگر یادگیری آن را به خوبی درک کنید.

 

 

یادگیری زبان و طول عمر – در حالی که تغییرات مغز در نوجوانان در این مطالعه کمی بزرگتر بود ، به نظر می رسید که درک مطلب در تمام طول عمر نسبتاً پلاستیکی است. برای یادگیری زبان جدید هرگز دیر نیست – یا از مزایای مغز مرتبط با آن فرایند بهره مند می شوید.

 

شواهد فزاینده نشان می دهد که یادگیری یک زبان جدید می تواند یک “ابزار قدرتمند برای سازماندهی مجدد پلاستیک عصبی مغز” باشد. مطالعات نشان می دهد که حتی برنامه های یادگیری زبان نسبتاً کوتاه و یک ماهه نیز می توانند به تغییر شکل شبکه های مغزی ، بهبود شناخت جهانی و افزایش قابلیت های عملکردی در مغز افراد پیر کمک کنند.

 

با فرسایش دهه های زندگی ، مغز کمتر پلاستیکی می شود و یا می تواند عملکرد خود را دوباره سازماندهی کند ، تغییراتی که می تواند به کندی پردازش ذهنی ، از دست دادن حافظه کمک کند و افراد را قادر به زندگی مستقل یا مدیریت زندگی خود کند.

 

نگه داشتن پلاستیک مغز به افراد کمک می کند تا با افزایش سن از سلامت روان و روان برخوردار شوند. یادگیری زبان جدید یکی از راه های ارتقا آن است. و حتی وقتی کار دشوار می شود ، این مطالعه نشان می دهد که قسمت های مختلف مغز برای جبران آن اضافه کاری می کنند.

 

منبع: http://www.inverse.com

بزرگ شدن در خانواده ای دوزبانه، تاثیرات ماندگاری دارد!

 

کودکان “دوزبانه” قصه گوهایی قوی و خلاق هستند