07136476172 - 09172030360 info@danabrain.ir

 

فصل تعطیلات برای بسیاری از افراد در واقع یک فصل تنهایی خواهد بود. زیرا فاصله اجتماعی ناشی از کرونا COVID-19 همچنان ادامه دارد و مهم است که درک کنیم چگونه انزوا بر سلامتی افراد تأثیر می گذارد.

 

یک مطالعه جدید نوعی امضا و یا نشانه  را در مغز افراد تنها نشان می دهد که براساس تغییرات در حجم نواحی مختلف مغز و همچنین بر اساس نحوه ارتباط آن مناطق با یکدیگر در شبکه های مغزی، این افراد را متمایز می کند.

تیمی از محققان داده های تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI)، ژنتیک و ارزیابی روانشناختی تقریباً 40،000 بزرگسال میانسال و مسن را که داوطلب شدند، بررسی کردند. آنها سپس داده های MRI شرکت کنندگانی را که اغلب احساس تنهایی می کردند با کسانی که این کار را انجام ندادند، مقایسه کردند.

محققان چندین تفاوت در مغز افراد تنها پیدا کردند. این نشانه های مغزی متمرکز بر شبکه پیش فرض بود: مجموعه ای از مناطق مغز درگیر در افکار درونی مانند یادآوری، برنامه ریزی برای آینده، تخیل و تفکر در مورد دیگران است.

محققان دریافتند شبکه های پیش فرض افراد تنها، با شدت بیشتری به هم متصل شده اند و جای تعجب دارد که حجم ماده خاکستری آنها در مناطق شبکه پیش فرض بیشتر است. تنهایی همچنین با تفاوت فورنیکس ارتباط دارد: مجموعه ای از رشته های عصبی که سیگنال هایی را از هیپوکامپ به شبکه پیش فرض منتقل می کند. در افراد تنها، ساختار این دستگاه الیاف بهتر حفظ شده است.

ما هنگام یادآوری گذشته، تصور آینده یا فکر کردن در مورد حال حاضر فرضی، از شبکه پیش فرض استفاده می کنیم. این واقعیت که ساختار و عملکرد این شبکه با تنهایی ارتباط مثبت دارد، ممکن است به این دلیل باشد که افراد تنها برای غلبه بر انزوای اجتماعی خود بیشتر از تخیل، خاطرات گذشته یا امید به آینده استفاده می کنند.

“در صورت عدم وجود تجارب مطلوب اجتماعی، افراد تنها ممکن است نسبت به افکار داخلی مانند یادآوری یا تصور تجارب اجتماعی، جانبدارانه عمل کنند. ما می دانیم که این توانایی های شناختی توسط مناطق مغز شبکه پیش فرض اتفاق می افتد. بنابراین این تمرکز بیشتر بر انعکاس خود، و احتمالاً تجارب اجتماعی تصور شده، به طور طبیعی عملکردهای مبتنی بر حافظه را در شبکه پیش فرض درگیر می کند.”

تنهایی به طور فزاینده ای به عنوان یک مشکل عمده سلامتی شناخته می شود و مطالعات قبلی نشان داده است که افراد مسن که تنهایی را تجربه می کنند، بیشتر در معرض خطر کاهش شناختی و زوال عقل قرار دارند.

درک اینکه چگونه تنهایی در مغز خود را نشان می دهد، می تواند برای جلوگیری از بیماری های عصبی و ایجاد روش های درمانی بهتر، کلیدی باشد.

“ما تازه شروع به درک تأثیر تنهایی در مغز کرده ایم. گسترش دانش ما در این زمینه به ما کمک می کند تا فوریت کاهش تنهایی را در جامعه امروز بهتر درک کنیم.”

 

برای اطلاعات بیشتر به مؤسسه سلامت مغز دانا مراجعه کنید.

 

منبع:

  1. R. Nathan Spreng, Emile Dimas, Laetitia Mwilambwe-Tshilobo, Alain Dagher, Philipp Koellinger, Gideon Nave, Anthony Ong, Julius M. Kernbach, Thomas V. Wiecki, Tian Ge, Yue Li, Avram J. Holmes, B. T. Thomas Yeo, Gary R. Turner, Robin I. M. Dunbar, Danilo Bzdok. The default network of the human brain is associated with perceived social isolationNature Communications, 2020; 11 (1) DOI: 10.1038/s41467-020-20039-w
Open chat
Powered by