07136476172 - 09172030360 [email protected]

افراد مبتلا به اختلال دوقطبی تغییرات عاطفی شدیدی را تجربه می کنند که با خلق و خو و رفتار معمول آنها بسیار متفاوت است. این تغییرات زندگی روزمره آنها را تحت تأثیر قرار می دهد.

آزمایش اختلال دوقطبی به سادگی انجام یک آزمایش چند گزینه ای یا ارسال خون به آزمایشگاه نیست. در حالی که اختلال دوقطبی علائم مشخصی را نشان می دهد، هیچ آزمایش واحدی برای تایید این بیماری وجود ندارد. اغلب، پزشکان از ترکیبی از روش ها برای تشخیص استفاده می کنند.

چه کسی کاندید تشخیص است؟

“دوره های خلقی افسرده و شیدایی” مشخصه اصلی اختلال دوقطبی است. و هرکسی این مورد را کمی متفاوت تجربه می کند. اکثر افرادی که با اختلال دوقطبی زندگی می کنند، دوره های شیدایی (خلق بالا) و دوره های افسردگی (خلق پایین) را تجربه می کنند.

این قسمت ها می توانند چندین روز، هفته یا بیشتر طول بکشند. افراد مبتلا به اختلال دوقطبی تمایل دارند به سرعت بین شیدایی و افسردگی در نوسان باشند. برخی از افراد مبتلا به اختلال دوقطبی، دوره های زمانی طولانی با خلق و خوی خنثی نیز دارند.

روشی که افراد اپیزودهای شیدایی را تجربه می کنند از فردی به فرد دیگر متفاوت است. اما اپیزودها چنین هستند معمولا مشخص می شود توسط:

  • احساس خلق بالا، سرخوشی یا تنش
  • کم اشتها
  • نیاز کم به خواب
  • داشتن افکار مسابقه ای
  • احتمالاً تصمیم گیری های پرخطر
  • گاهی اوقات احساس ” قدرتمندی بالا”

هنگامی که در یک دوره افسردگی هستید، علائم شما احتمالاً در انتهای دیگر طیف قرار دارند. شما ممکن است:

  • احساس غم، ناامیدی یا پوچی شدید
  • بیشتر بخوابید
  • بیشتر بخورید
  • در تمرکز و تکمیل وظایف مشکل دارند
  • به فعالیت هایی که معمولاً از آنها لذت می برید علاقه کمتری دارید
  • احساس نفرت از خود یا افکار خودکشی داشته باشید

کمک گرفتن

اگر به خودکشی فکر می کنید، تنها نیستید و کمک وجود دارد. انجمنی از افراد وجود دارد که هر روز با یکدیگر تعامل می کنند و از طریق اختلال دوقطبی از یکدیگر حمایت می کنند.

آمادگی برای تشخیص اختلال دوقطبی بزرگسالان

اگر فکر می کنید ممکن است اختلال دوقطبی داشته باشید، می توانید با مراجعه به یک متخصص مراقبت های بهداشتی شروع کنید. آنها احتمالاً یک معاینه فیزیکی انجام می دهند. در مورد سابقه پزشکی شما صحبت می کنند. و برخی از سوالات اساسی در مورد علائم، سابقه خانوادگی و تجربیات زندگی از شما می پرسند.

اگر متخصص مراقبت های بهداشتی شما معتقد است که ممکن است اختلال دوقطبی داشته باشید، احتمالاً شما را به روانپزشکی ارجاع می دهند که ارزیابی دقیق تری از سلامت روان انجام می دهد. برخی از سوالاتی که یک روانپزشک ممکن است بپرسد عبارتند از:

  • چه علائمی را تجربه می کنید؟
  • افکار و احساسات شما در طول یک دوره شیدایی یا افسردگی چگونه است؟
  • آیا احساس می کنید که کنترل شیدایی خود را در دست دارید یا یک قسمت چقدر طول می کشد؟
  • اولین بار چه زمانی این علائم را تجربه کردید؟
  • آیا تا به حال افکار خودکشی یا افکار آسیب رساندن به خود دارید؟
  • آیا سابقه سوء مصرف مواد دارید؟
  • آیا کسی در خانواده شما علائم مشابه یا تشخیص اختلال دوقطبی داشته است؟

آنها همچنین ممکن است از شما اجازه بگیرند تا از دوستان و خانواده در مورد رفتار شما سؤال کنند.

تشخیص اختلال دوقطبی به حداقل یک دوره افسردگی و یک دوره مانیک یا هیپومانیک نیاز دارد. هر تشخیصی جنبه های دیگر سابقه پزشکی شما و داروهایی که مصرف کرده اید را در نظر می گیرد.

تشخیص اختلال دوقطبی در کودکان

اختلال دوقطبی نه تنها یک بیماری بزرگسالان است بلکه می تواند نیز باشد در کودکان رخ می دهد. تشخیص اختلال دوقطبی در کودکان می تواند دشوار باشد. زیرا علائم این اختلال گاهی اوقات می تواند شبیه علائم زیر باشد:

  • اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD)
  • اختلالات اضطرابی
  • افسردگی
  • اختلالات سلوک

علائم اختلال دوقطبی در کودکان می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • تکانشگری
  • تحریک پذیری
  • پرخاشگری (شیدایی)
  • بیش فعالی
  • طغیان های عاطفی
  • دوره های غم و اندوه

معیارهای تشخیص اختلال دوقطبی در کودکان مشابه تشخیص این بیماری در بزرگسالان است. هیچ آزمایش تشخیصی خاصی وجود ندارد، بنابراین پزشک ممکن است یک سری سوالات در مورد خلق و خو، الگوی خواب و رفتار کودک شما بپرسد. مثلا:

  • فرزند شما هر چند وقت یک بار طغیان های عاطفی دارد؟
  • کودک شما چند ساعت در روز می خوابد؟
  • کودک شما هر چند وقت یک بار دوره های پرخاشگری و تحریک پذیری دارد؟

پزشک همچنین ممکن است در مورد سابقه خانوادگی افسردگی یا اختلال دوقطبی شما بپرسد. و همچنین عملکرد تیروئید فرزند شما را بررسی کند تا تیروئید کم کار را رد کند.

رد سایر شرایط

هیچ آزمایش خون یا اسکن مغزی خاصی برای تشخیص اختلال دوقطبی وجود ندارد. حتی در این صورت، پزشک ممکن است یک معاینه فیزیکی انجام دهد و آزمایش‌های آزمایشگاهی، از جمله آزمایش عملکرد تیروئید و آنالیز ادرار را تجویز کند. این آزمایش‌ها می‌توانند به تعیین اینکه آیا شرایط یا عوامل دیگری می‌توانند باعث علائم شما شوند، کمک می‌کنند.

آزمایش عملکرد تیروئید یک آزمایش خون است که میزان عملکرد غده تیروئید شما را اندازه گیری می کند. تیروئید هورمون هایی را تولید و ترشح می کند که به تنظیم بسیاری از عملکردهای بدن کمک می کند.

اگر بدن شما به اندازه کافی هورمون تیروئید دریافت نکند که به عنوان کم کاری تیروئید شناخته می شود ، مغز شما ممکن است آنطور که انتظار می رود عمل نکند. در نتیجه، ممکن است با علائم افسردگی داشته باشید یا دچار اختلال خلقی شوید.

گاهی اوقات، برخی از مشکلات تیروئید علائمی مشابه علائم اختلال دوقطبی ایجاد می کند. علائم همچنین ممکن است از عوارض جانبی داروها باشد. پس از رد سایر علل احتمالی، پزشک احتمالا شما را به یک متخصص سلامت روان ارجاع می دهد.

سایر شرایط مشابه

یکی از دلایلی که اختلال دوقطبی می تواند باشد تشخیص دشوار است  این است که می تواند علائمی مشابه سایر اختلالات سلامت روان داشته باشد. علاوه بر این، شما می توانید سایر اختلالات سلامت روان همراه با اختلال دوقطبی داشته باشید.

برای مثال، در طول یک دوره شیدایی اختلال دوقطبی، ممکن است علائم روان پریشی مانند توهم ، شنیدن صداها و سایر هذیان ها را تجربه کنید. گاهی اوقات افرادی که این علائم را دارند تشخیص اسکیزوفرنی دریافت می کنند اما در واقع اختلال دوقطبی دارند.

همچنین ممکن است همزمان با اختلال دوقطبی، سایر شرایط سلامت روان را نیز تجربه کنید. افرادی که اختلال دوقطبی دارند اغلب موارد زیر را تجربه می کنند:

  • اختلالات اضطرابی
  • اختلالات سوء مصرف مواد
  • اختلالات اشتها
  • بیش فعالی
  • سیکلوتیمیا

بعد از تشخیص اختلال دوقطبی چه اتفاقی می افتد؟

در صورت دریافت تشخیص اختلال دوقطبی، ممکن است ترکیبی از احساسات را تجربه کنید. از جمله شوک و غم و اندوه، اما همچنین تسکین و امید. اختلال دوقطبی به عنوان یک بیماری مادام العمر در نظر گرفته می شود. اما درمان های موثری برای داشتن یک زندگی کامل وجود دارد.

درمان اختلال دوقطبی شامل ترکیبی از درمان و دارو است. گزینه های درمانی برای اختلال دوقطبی عبارتند از:

داروهایی که معمولا برای اختلال دوقطبی تجویز می شوند عبارتند از:

  • لیتیوم
  • داروهای ضد تشنج
  • آنتی سایکوتیک های نسل دوم (SGAs)
  • داروهای ضد افسردگی

در قسمت دوم این مقاله درخصوص تفاوتهای جنسیتی و نژادی، امکان تشخیص اشتباه و پذیرش تشخیص اختلال دوقططبی صحبت خواهیم کرد. همچنین سوالات رایج که ممکن است سوال شماهم باشد پاسخ داده خواهد شد.

 

برای مشاوره با همکاران ما در انیستیتو سلامت مغز دانا تماس بگیرید.

واحد علوم اعصاب رفتاری (اضطراب، افسردگی و سایر اختلالات خلقی-رفتاری)

راهنمای تشخیص اختلال دوقطبی (قسمت دوم)

درمان شناختی رفتاری برای اختلال دوقطبی