07136476172 - 09172030360 info@danabrain.ir

 


جایزه NAS در علوم اعصاب هر سه سال یکبار اهدا می شود تا سهم فوق العاده ای در پیشرفت شاخه های مختلف علوم اعصاب، اعم از نوروکمیستری، نوروفیزیولوژی، نورو فارماکولوژی، علوم اعصاب رشد، نوروآناتومی و عصب شناسی رفتاری و بالینی کسب کند. این جایزه توسط بنیاد تحقیقاتی فیدیا (Fidia Research Foundation) تأسیس شده و جایزه آن، مبلغ 25000 دلار می باشد.

 

تاریخ جوایز

 


سیمور س. كتی و لوئیس سوكولوف در سال 1988 برای دریافت كارهای خود در زمینه تکنیک های توسعه یافته ای برای اندازه گیری جریان خون مغز و متابولیسم، اولین دریافت كنندگان این جایزه شدند. تکنیک های توسعه یافته برای مطالعه عملکرد مغز و حفظ کاربرد آن در پزشکی بالینی با ارزش هستند.

روش اکسید نیتریک کتی برای اندازه گیری جریان خون مغز، تحولاتی را در زمینه تحقیقات مغز انسان ایجاد کرد. نظریه وی مبادله بی اثر گاز بین خون و بافتها به دنبال اندازه گیری موضعی بیشتر در مغز است تا كل مغز. این همان چیزی است كه روش اکسید نیتروژن اندازه گیری می كند.

در تبدیل این تئوری به یک متد، سوكولوف با كتی همکاری كرد تا تئوری كتی را به یك روش عملی تبدیل كند. کار انجام شده توسط این دو، در زمینه علوم اعصاب گام های بزرگی را پیش برد.

 

 

Eve Marder:  2019


کار او که درک مدارهای عصبی را به ساختارهای استاتیکی که توسط نمودارهای اتصالی به خوبی توصیف شده اند، تبدیل کرده است و درک فعلی ما از میکرومدارها به عنوان مدارهایی انعطاف پذیر و پویا که به طور موثر نیازهای انعطاف پذیری و پایداری را متعادل می کند، تغییر داده است.

 

 

 

Mortimer Mishkin: 2016


برای مشارکت اساسی در درک سازمان عملکردی مغز پریمات ها، از جمله کشف کارکردهای تصویری قشر inferior temporal cortex، نقش dorsal and ventral visual pathways در پردازش مکانی و اشیاء، و توضیحات تشریحی  سیستمهای حافظه شناختی و غیر شناختی .

 

 

Solomon H. Snyder: 2013


برای روشن شدن مکانیسم های اساسی سیگنالینگ شیمیایی، از جمله گیرنده های مواد افیونی، سیگنالینگ NO و سایر تعامل انتقال دهنده های عصبی / گیرنده عصبی.

 

 

Roger A. Nicoll: 2010


برای اکتشافات اصلی وی در زمینه پایه های سلولی و مولکولی انعطاف پذیری سیناپسی در مغز.

 

 

Jean-Pierre Changeux: 2007


برای کشف اینکه انتقال دهنده های عصبی سریع، اثرات خود را از طریق تنظیم آلوستریک پروتئین انتقال دهنده عصبی اعمال می کنند.

 

 

Brenda Milner: 2004


به دلیل تحقیقات پیشگامانه ی وی درباره عملکرد لوبهای زمانی و سایر مناطق مغز در یادگیری، حافظه و گفتار.

 

 

Seymour Benzer: 2001


بخاطر کمکهای پیشگامانه وی که باعث بلوغ نوروژنتیک شده است. اکتشافات بنزر در مگسهای میوه، ژنهای خاصی را که در رفتارهای اصلی نقش دارند شناسایی کرده است.

 

 

Vernon B. Mountcastle: 1998


برای کشف سازمان ستونی قشر مغز پستانداران و جهت مطالعه ی ارتباط رفتار با عملکرد سلولهای منفرد در نواحی قشری بالاتر.

 

 

Walle J. H. Nauta: 1994


برای توسعه یک روش قدرتمند در تعیین اتصال بین ناحیه های خاص مغز و ایجاد مدارهای کلاسیک در سیستم لیمبیک.

 

 

Paul Greengard: 1991


برای کشف نقش اصلی فسفوپروتئینهای عصبی در عملکرد طبیعی مغز و همچنین در اختلالات عصبی روان شناختی.

 

 

Seymour S. Kety and Louis Sokoloff: 1988


برای ایجاد تکنیک هایی جهت اندازه گیری جریان خون و سوخت و ساز مغز – ابزارهای با ارزش در بررسی عملکرد مغز که کاربردهای عمده ای در پزشکی بالینی دارند.

برای اطلاعات بیشتر به موسسه سلامت مغز دانا مراجعه کنید. 

منبع:

NATIONAL ACADEMY OF SCIENCES

Open chat
Powered by