07136476172 - 09172030360 [email protected]

مطالعه نشان می دهد که بهتر است در لحظه احساسی زندگی کنید!

 

یک مطالعه جدید گزارش می دهد که لبخند زدن یا پنهان کردن احساسات واقعی هنگام احساس غمگینی یا اضطراب ممکن است آنطور که قبلاً تصور می شد ناسازگار نباشد.

 

 

مطالعه‌ای از دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه اتاوا. محدودیت‌های دستکاری واکنش‌های عاطفی برای مقابله با لحظات ناراحت‌کننده را آشکار کرده است. با شرکت‌کنندگان – به‌ویژه زنان – به جای واکنش اجباری برای مقابله. بر احساسات تنظیم‌شده خود به خودی تکیه می‌کنند.

این یافته‌ها تحقیقات گذشته را که استفاده از چهره پوکر یا لبخند اجباری را به عنوان گزینه‌هایی برای سرکوب ابراز احساسات پیشنهاد کرده بودند. مورد تردید قرار داد.

 

این پروژه بخشی از دکترای نانسی باهل اولین نویسنده بود. پایان نامه در روانشناسی بالینی. تحت نظارت آلیسون اویمیت. دانشیار دانشکده روانشناسی در اوتاوا انجام شد. دکتر Bahl و Ouimet به سوالات مربوط به تحقیق پاسخ دادند.

 

این تحقیق در مورد چیست؟

 

«افراد از راهبردهای تنظیم هیجان برای تغییر نوع. شدت یا مدت تجارب عاطفی خود استفاده می کنند. تحقیقات زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد برخی از استراتژی‌ها. مانند تغییر دیدگاه ما. مفیدتر از سایرین هستند. و تحقیقات زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد پنهان کردن بیان عاطفی‌مان در مواقعی که مضطرب هستیم. در واقع باعث می‌شود احساس بدتری به ما بدهد. یک نوع درمان به افراد می آموزد که در هنگام تجربه پریشانی «نیمه لبخند» بزنند تا خلق و خوی خود را بهبود بخشند. این دو مجموعه تحقیقاتی با یکدیگر در تضاد هستند.

 

 

برخلاف تحقیقات گذشته. هیچ تأثیری بر حفظ چهره پوکر یا لبخند زدن هنگام تماشای تصاویر منفی بر خلق و خو. فیزیولوژی یا حافظه خود گزارش‌دهی شرکت‌کنندگان نیافتیم. مهم‌تر از همه. در پایان مطالعه. شرکت‌کنندگان گزارش دادند که صرف‌نظر از اینکه چه دستوری برای مدیریت احساساتشان داده شده است. اکثریت قریب به اتفاق از سایر استراتژی‌های تنظیم هیجان مانند تغییر دیدگاه خود در مورد عکس‌ها استفاده می‌کنند. به عبارت دیگر. تحقیقات تجربی که یک استراتژی تنظیم هیجان را در برابر استراتژی دیگر مورد آزمایش قرار می دهد ممکن است یک نقص مهم داشته باشد: اینکه شرکت کنندگان بدون توجه به شرایط آزمایشی که در آن هستند. به طور خود به خود احساسات خود را تنظیم می کنند.

 

آیا می‌توانید فرآیند تحقیق خود را توضیح دهید؟

 

ما نمونه نسبتاً متنوعی از زنان جوان را که در مجموع 144 نفر بودند. استخدام کردیم. وقتی شرکت‌کنندگان وارد آزمایشگاه شدند. خلق و خوی آنها و فعالیت سیستم عصبی سمپاتیک پایه آنها را اندازه‌گیری کردیم. ما به طور تصادفی آنها را به یکی از سه شرط اختصاص دادیم: سرکوب بیانی (صورت پوکر). ناهماهنگی بیانی (لبخند) یا کنترل (احساسات خود را به روشی که معمولاً نشان می دهید نشان دهید). هر وضعیت دستورالعمل‌های متفاوتی در مورد نحوه مدیریت احساسات منفی که ممکن است هنگام تماشای تصاویر ناراحت‌کننده احساس کنند. دریافت کرد.

ما فعالیت سیستم عصبی سمپاتیک آنها را در حین کار تماشای تصویر اندازه گیری کردیم و از آنها خواستیم که حال و هوای خود را در طول کار گزارش کنند. آنها سپس یک کار غافلگیرکننده را انجام دادند و حافظه خود را برای تصاویری که دیدند آزمایش کردند. آنها آزمایش را با تکمیل پرسشنامه هایی در مورد اینکه چگونه احساسات خود را در طول کار مدیریت می کنند. به پایان رساندند.

 

ما از اینکه هیچ تفاوتی بین شرایط پیدا نکردیم شگفت زده شدیم. هنگامی که به آنچه شرکت کنندگان در پایان مطالعه گزارش کردند نگاه کردیم. از اینکه چه تعداد از مردم از راهبردهای تنظیم هیجان دیگری علاوه بر راهبردی که از آنها خواسته شده بود استفاده کنند. شگفت زده شدیم. این موضوع یافته های گذشته را مورد تردید قرار می دهد

 

از این موضوع چه نتیجه ای بگیریم؟

 

پنهان کردن احساسات یا لبخند زدن در مواقعی که مضطرب یا غمگین هستید ممکن است آنطور که قبلاً فکر می‌کردیم ناسازگار نباشد – حداقل برای زنان جوان. شاید مهمتر از آن. مقایسه یک استراتژی تنظیم هیجان با استراتژی دیگر در تحقیقات. چندان مفید نباشد.

 

محققان باید بیشتر بر این تمرکز کنند که مردم چگونه استراتژی‌هایی را که استفاده می‌کنند و در کدام نوع موقعیت انتخاب می‌کنند. به عنوان مثال. اگر اغلب احساسات خود را از شریک زندگی خود پنهان می کنید. ممکن است باعث ایجاد مشکلاتی در رابطه شما شود. اما اگر هرگز احساسات خود را پنهان نکنید. حتی از رئیس خود در یک جلسه مهم. ممکن است باعث ایجاد مشکل در کار شما شود. هیچ استراتژی همیشه مفید یا مضر نیست. در عوض. احتمالاً بهتر است بسته به زمینه. در مورد استراتژی که استفاده می کنید انعطاف پذیر باشید.

لبخند

 

زندگی مثل یک آینه است. به آن لبخند بزن و به تو لبخند می زند”

 

آنها می گویند برای اخم کردن بیشتر از لبخند زدن به عضلات نیاز است. و اگرچه شواهد محکمی برای تایید آن وجود ندارد. اما ما می دانیم که لبخند زدن فوایدی در زندگی واقعی دارد. این همیشه ساده ترین کار نیست. به خصوص بعد از یک روز طولانی و پر استرس. اما اگر بتوانید لبخند بزنید. در واقع احساس بهتری خواهید داشت

 

وقتی لبخند می زنید. مغز شما مولکول های کوچکی به نام نوروپپتید آزاد می کند تا به مبارزه با استرس کمک کند. سپس سایر انتقال دهنده های عصبی مانند دوپامین. سروتونین و اندورفین نیز وارد عمل می شوند. اندورفین ها به عنوان یک مسکن خفیف عمل می کنند. در حالی که سروتونین یک داروی ضد افسردگی است. حتی یک مطالعه نشان می‌دهد که لبخند زدن می‌تواند به بهبود سریع‌تر استرس و کاهش ضربان قلب کمک کند.

در واقع. حتی ممکن است ارزش آن را داشته باشد که لبخندی مصنوعی بزنید و ببینید که این لبخند شما را به کجا می رساند. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد لبخند زدن همچنان می‌تواند خلق و خوی و سطح شادی شما را افزایش دهد. همانطور که گفته شد. اگر از افسردگی یا اضطراب رنج می برید. باید فوراً با پزشک خود صحبت کنید تا بهترین درمان را برای شما بیابد.

https://neurosciencenews.com/emotional-suppression-19942/

https://www.sclhealth.org/blog/2019/06/the-real-health-benefits-of-smiling-and-laughing/

 

ارتباط خودشفقتی، اصالت احساسات و دنیایی پر مهر تر

 

بازی های ویدیویی برای کشف منشأ احساسات